Alle inzendingen over Taal

Hoe geef je een klemtoon aan? Hoe geef je de klemtoon aan: Is het beleid van het nieuwe bestuur 'wél zinvol' of 'wèl zinvol'? Juist is: het beleid van het nieuwe bestuur is wél zinvol. Het klemtoonteken is altijd het accent aigu ( ´ ), een streepje van linksonder naar rechtsboven. Als er sprake is van een klinkercombinatie van twee of meer…

Ooit zei hij tegen een verbouwereerde vrouw die hem in Aspen Colorado de weg vroeg: 'Sorry, I'm outlandish', waarmee hij bedoelde, sorry, ik ben hier zelf niet thuis. Maar 'outlandish' betekent natuurlijk 'vreemd, bizar, excentriek, zonderling' en dat was hij soms ook.…

Hoe dan ook, vrouwen waren dol op hem, wilden hem bemoederen, verleiden, onder hun vleugels nemen. Hij was geen jager, maar liet zich die vrouwelijke aandacht graag aanleunen, hield van de subtiele erotiek van een dubbelzinnige conversatie, een uitnodigende blik, een hoge lach. Wat hem betrof mocht het voorspel eindeloos duren.…

Want geef toe, weinigen zullen het hem nadoen: doodvallen in de stad van Pessoa, onderweg naar een literair congres, in de armen van een gevierde dichteres, met een pléiade van dichters en schrijvers bij de hand die een vers aan je zullen opdragen, en dat alles net op tijd voor het middagjournaal.…

DER TALEN.…

Sport is lichaamsbeweging met willekeurige, zelfopgelegde, absurde handicaps. Waarom zou iemand teneinde een bal in een doel te brengen alleen de benen, of alleen de hockeystick, mogen gebruiken?…

Bij het onderzoek van het syndroom van het autisme wordt te weinig rekening gehouden met het bestaan van subtypen.…

O vader spuit een overdosis heroïne of stort neer in je Duitse vliegmachine, dit lied is mijn bombardement zolang ik jou niet ben ontwend.…

We keken naar de film, er vlijde zich zoveel herkenning tussenbeide dat ademloosheid zich ontspon alsof een eerste liefde aanving. Ik begon je aan te raken, te verleiden tot zachte weerstand. Van terzijde keek ik naar je smalle mond waaruit ik één voor één verstond, wat wij wel wisten, maar niet zeiden: stille geheimtaal, diepste grond.…

Ik die geleerd heb dat de toekomst een motor is die nog nooit heeft gelopen dat alle talen hetzelfde verzwijgen en dat veel unieke dromen op film te zien zijn. Ik en ook dat niet lang meer. ---------------------------- Uit: 'Gedicht', jrg. 3, 1976.…

Als de koe koekt in de bomen En de nachte gaalt weer blij, Is de lente weer gekomen, Is het weer eens mei in mij. Als de wiele weer gaat walen, Als de tor weer vrolijk telt, Vrij ik weer op grote schaal en Vaart de ooie boven 't veld. Alle goud vinkt, elke mé relt, Elke mei kevert weer fit. Eén nochtans die nu niet meetelt, Is de kie…

Met taal gaat hij naar bed. De taal, van A tot Z, is zijn fles wijn.…

Ik heb mij toegelegd op het schrijven van levend Hollands, maar ik heb schoolgegaan...…

In het leven...en ook in de taal zijn nuances alles.…

1 SMS deed mij op1s besff: die afko-taal, dat is dez11de niet als ze ooit was, wat m1ig1 ver3t; ik lees ‘t vlot, al duurt ‘t soms wl ff. Deg1en die de taal teveel verkr88 laat ik dus :-) op 1 antw. w88.…

Geen woord teveel hoop ik dan maar of 1 gebaar of oogopslag maar voelen laat zich niet verwijzen en plant zich schaamteloos voort richt zich op zeldzaamheid dat immer luistert en vertaalt een andere taal spreekt de taal van het altijd verstaan.…

moet ik heuvels omschrijven het oude zwembad noemen woordenwisselingen sommeren het thema kent geen woorden geen taal en moet toch in begrippen leven het is de hoogste taal de bron van alle taal metataal van metataal Plato had er notie van…

flitsend laten luisteren dat hij het heus wel kan supersnel de R verdoezelen zodat niemand het verstaat liesjeleeldelotjelopen langsdelangelindelaan er klinkt applaus hij lacht zoals altijd…

De taal is armoedig, doodarmoedig. Die de werken des Vaders kent, weet dit.…

Ik leg mij toe op 't schrijven van levend hollands. Maar ik heb schoolgegaan.…

Hoe taal verrassing werd een woord inzicht gaf zo simpel als een deur die opengaat op een weids heerlijk landschap of op een stad. Lissabon bijvoorbeeld Het allerlaatste woord geschrapt.…

In een samenzwering met de goden Woekert een wonder Hij die hoog van de toren -Een donderslag lang- Geheime vragen blaast Dansend op sintels In een boog om het offerlam Dat een bloedspoor nalaat Plukjes wol uitstrooiend Wankelt hij op één gebogen been Ontzenuwt de droom…

ik proef een zin maar slik hem in niet één, maar drie vier vijftig keer gekken, schurken, charlatans zij allen hebben hem besmeurd als een oud, beduimeld tientje wellicht hier, op dit onbevlekt papier gaat het beter - ja, vooruit: ik hhh nee, schrijven valt nog minder mee maar wéét dat als ik woorden wassen kon ik jou dit steeds weer…

regels te kort maak ze langer! worden ze niet gevoeld; stort tranen over ze uit zoals de meesters het hebben bedoeld veel te lang bevonden; ik kort ze ijlings in; worden opnieuw ingebonden een woord te vaak gedicht dan verzacht ik de pijn; het wordt er uitgelicht immers men wil voldoen aan de elitairen, aan hun strikte lijn…

jouw woorden in de mijne op het hoekje van het blad waaraan ik schrijf gemurmel en gekir ik dek ze toe met stilte en geduld gejengel strekt mijn armen uit maar keert me om en sluit de deur ik ben er niet ik hoor ze niet ik zie ze niet ik wil ze niet ze krijsen het nu uit getergd neem ik ze dan maar op omzichtig tussen…

in deze tijd van 't jaar kies ik voor warme woorden "chaleur" zeggen ze in Frankrijk in een taal die zoveel rijker is maar klagen doe ik niet ik zoek in mijn moerstaal naar een passepartout en als het eens een keertje niet zo wil lukken maak ik desnoods mijn eigen woorden…

een twee drie vier vijf zes zeven negen tien als u tot zover heeft kunnen tellen acht ik het voor gezien…

Schoksgewijs voel ik frustratie in de charade van acrostichon hevig zwetend op verkrampte zinnen ruwweg neergeschreven woorden ijzig brokkelend op het witte vel vervagen tot onzinnigheid ergens in mijn dwarse leeghoofdigheid rafelen stoffen in dunne slappe bedrading zonder samenhang verlatenheid overvalt mij als een kind dat zonder…

Weet dat ik je zal beminnen tot in de eeuwigheid der zinnen dat ik naar je taal met de echo als klankensmale blijf herhalen. Ik schrijf water tot het trilt in het diepste wezen van het woord: melodie.…

Mooie taal!…