Alle inzendingen over Treur niet

Zalig die treuren, want zij zullen vertroost worden.…

melangolische wilgen, treuren in gratie, onveranderlijk zijn zij.…

om iets dat doder is dan zwart Geen zin daarvoor te treuren Vandaag alleen klopt mijn hart…

de herfst is lijden al die vergane kleuren treuren op de grond…

zonen stal of steken ze elkaar als kaarsen aan mijn lieve God kijk zelf eens even een bloemenwagen zo geruisloos over het kleine palmenplein vraag mij niet waarom ze treuren ze hebben u een leven teruggegeven…

Treur dan niet, want weet je, Als je een bh een A-tje is, Dan heb je toch een beetje.…

Wanneer vlinders fladderen zonder kleuren en bloemen treuren zonder geuren dan huil ik zonder te bedaren om al die verloren jaren. Ik kijk om, ontelbare keren en zie vogels vliegen zonder veren. Verleden gevoelens kijken naar scheefgegroeide dagen waarin oud geworden uren gevangen liggen in vaak bewandelde paden.…

In mijn eentje op de late avond die neigt nacht te worden onststeek ik een kaars en een sigaret onthoofd ik een biertje en mijn eenzaamheid het kan me lichter wegen juist terwijl ik er met licht om treur.…

Als ik er niet meer ben, treur dan niet om mij, want als een echte engel, sta ik nog altijd aan je zij. Als ik er niet meer ben, denk niet teveel aan mij, maar onthoud heel goed, mijn verdriet is voorbij. Als ik er niet meer ben, vergeet me dan maar snel, want je hebt me niet nodig, alleen red je het ook wel!…

Beloof me, kind, als ik van hier verdwijn treur niet om mij, straks bloeit weer de jasmijn en geurt de kamperfoelie. Erger zou het wezen als zij verdwenen waren, - ik er nog zou zijn. --------------------------------------------- Uit: Tot in de nde, nde graad; nestoriaanse kwatrijnen, 1998.…

Ik kap ermee, kan niet meer zeggen wat ik wil, ik laat u achter met een lied, treur niet om mij. Don't let it bring you down - Neil Young. Dag mensen, we mochten er zijn.…

tranen weg mijn handen raken enkel nog visioenen ze volgen ieder lijnenspel ik kus nog enkel in verbeelding en voel de huiver in mijn bloed mijn zinnen braken enkel nog sermoenen ze maken soms een woordenspel ik spreek nog enkel tegen muren en galm mijn spreuken tegemoet stuif het water, jij vlagen wind zo blaas je soms mijn treuren…

Donkere tunnels vol symboliek verlicht door een enkele fakkel de dood kijkt mij aan en ik zoek een weg naar jou verbonden in gedachten samen één het uur is nabij treur niet mijn lief wij zijn voor altijd…

als je blijft treuren net als wij zal ook jij er volgend seizoen niet meer zijn. ik wil je toosten, je kunt niet mee probeer flink te zijn mischien zullen anderen je koesteren hier is jou plek vaarwel acacia we hielden van je…

zie de lichten halo's glijden over natte straat kasseien 't zijn manestralen die wenen om hun verloren schijn baar niet voor diegenen die toch verloren zijn enkel de verscheurde wolken die grijze hemels bevolken treuren zo gelaten bedroefd in plassen die deinen totdat het niet meer hoeft en rimpels verdwijnen zelfs de kringen…

Omdat Sharon het ruim van Barak won Treuren nu alle vredesactivisten, Maar net als trouwens heel veel socialisten Heb ik juist veel vertrouwen in Sharon. Ze zitten daar in Israël op rozen, Althans wanneer ze Sharon Dijksma kozen.…

Hoef ik niet meer te treuren. Weet ik, dat onze liefde blijft bestaan.…

je ging weg en nam de zon mee en een stukje van mijn hart alles lijkt wat grijzer maar tòch ben ik wel wijzer dan te zitten treuren ik maak mijn eigen kleuren en die zon komt ook wel weer terug met jou…

Mensen huilen, mensen treuren daarom zie ik even geen kleuren, zie ik alles zwart Maar de kleuren zijn er wel, ergens, ergens heel diep verborgen in mijn hart…

gisteren kon ik huilen een explosie van verdriet in de bescherming van jouw armen veiliger kon het niet vandaag zal ik nog treuren heelt de tijd mijn wonden en laat jij mij beseffen wat ik heb teruggevonden morgen zal ik koesteren als dierbaar relikwie om wat ik was verloren maar in jouw ogen zie…

Verdoken gangen Leiden Naar Geheime kamers Treuren Om Een Verwonderd hart Gevangen dromen Breken In Rustende geheimen Tranen Door Een Wenend hart Verloren vluchten Drijven Langs Aangespoelde jaren Verscholen In Een Stervend hart…

Als ik bomen kon laten groeien, Was nu alles groen, Dan was nu alles mooi, Maar dat is iets wat ik niet kan doen Als ik de honger kon laten stoppen, Was iedereen nu blij, Dan was er geen hongersnood, Maar dat lukt niet bij mij Als ik gebroken harten kon repareren, Had er niemand meer verdriet, Hoefde er niemand meer te treuren, Maar dat…

Mijn kat is dood, de gele bomen treuren. Zomer, roep ik, overnacht bij mij: want het appelbloesembed staat klaar en jonge paddestoelen zingen Vivaldi, overjaarse violen knikken portato een nieuwe geur van jasmijn bevrucht de nacht mijn kat is dood.…

Meer dan een plaatje in vrolijkheid of treuren. Een hemel op deze aarde. Kleuren gaan leven. Liefde aan de wand een gekleurde meerwaarde.…

zij hangt haar treuren aan de trossen van de Medinilla die zo prachtig bloeide toen zij elkaar verliefden schoner dan de wilgen die zich ademloos weerspiegelden maar nog net het trillend water niet beroerde jonge lente heeft hem opgenomen in de straling van het zwakke ochtendlicht dat fluisterde je moet hem rustig laten gaan…

Dan moet ik wel wat treuren en voel ik mijzelf wat sip ik heb wel grote vleugels maar ik ben en blijf een kip.…

dat WIJ eraan moeten geloven en de wereld om ONS zal treuren.…

gebroken jouw kleuren die op sterven liggen in dromen van teerheid o, dat gewetenloze licht in droomzoet treuren onrust in bevende droefenis banden verbroken in hartstocht van onwil in mengeling van smart en zegen zag ik jouw toekomst schuimbekkend voorbijkomen…

Alleen de bomen treuren, plengen groene tranen.…

Daar was eens een doek dat zee en land oranje kleurde Door donkerblauw omrand leek hij dan wel te treuren maar eigenlijk lilde hij gewoon mee met het landschap dat gedwee in woeste golven spatte en Chopin al schreeuwend floot waarvoor hij dan steeds zijn oren sloot om maar geen vlam te hoeven vatten…