Alle inzendingen over Tsunami-ellend

In Japan sterven velen door een aardbeving en een tsunami, de beelden liegen er niet om, terwijl ik geestelijk doodga vanwege een liefdestragedie, ook geen lichte kost, maar door te denken aan diegenen die werkelijk zijn doodgegaan door het woeste water, weet ik mijn eigen leed ietwat te relativeren, identificeer me met hen, maar ben ontkomen, terwijl…

Kijk: in de tijd voorafgaand aan de verkiezingen komen er heel wat blikken ellende over en op ons af, een ware wervelstorm aan papiertjes, flyers, reclame's en hele goeie doordachte boodschappen komen op allerlei manieren over je heen.…

Nare dingen stromen binnen als water naar de zee, of water vanuit de zee, als een tsunami zeg maar!…

Voor alle mensen daar Ik trek het me aan Ik wil iets doen Het raakt me Het doet pijn Heel veel pijn Een tsunami…

wilt Maar de Aarde gaat door in zijn baan Tsunami is de naam, zij blijft komen en gaan…

Wie kent de snaren van het groot instrument dat God bespeelt: de zee, de harp tsunami Hoe kan ik zelf van uur tot dag, maand of jaar een poging zijn tot blijven, terwijl op elk willekeurig eiland de werkelijkheid verwoestend paard rijdt: tsunami Laat door de kreupele winter in Holland zonlicht strelen en laat ieder daarna zwijgen…

De tollende aardkloot schuift baanvast Een maagdelijk jaar binnen Het lijkt wel een milde verkrachting De feestroes gedempt door de schok Een ruwe schatting van vermisten Lijken met een uitgewist gelaat De vloedgolf Zoog ze bulderend mee Spoog ze sissend terug De pers knaagt aan de kluif Het dodental verraadt zo weinig mogelijk Van de…

En plots, zo stil en onverwacht, En niemand zag het komen, De hemel blauw, de wind zo zacht, Een dag om van te dromen. En plots, het weggespoelde strand, een golf zo hoog als bomen, en iedereen wordt overmand, door bruisende waterstromen. En dan, ligt alles overhoop, Een man zoekt naar zijn zonen, Een vrouw houdt stil haar baby vast,…

Welk heilig boek vertelt me hoe dit ons moest overkomen De Exodus, de Genesis , het boek van Job misschien. Waar heeft die Nostradamus iets over een golf vernomen, Die duizenden en duizenden het hemelslicht doet zien Hoe kan het dat voor Mozes wel het water zich laat splijten, Op zoek naar het beloofde land dat ligt bij de Jordaan, Hoe kan…

Machteloos staan we aan de zijlijn We zien het verdriet en we voelen de pijn Het is zo onwerkelijk, zo apart Dat ik getroffen ben diep in mijn hart. Je ziet de beelden op de buis Je hoort de verhalen van mensen, net weer thuis Het is niet te bevatten, ik krijg een brok in mijn keel Blijft er dan op deze wereld echt niets meer heel. Kinderen…

eiland in de zon gedompeld in het zwijgen niets meer hetzelfde…

Als het water zijn bontkraag zacht optrekt Aan de einder en het licht Beweeglijk over een streep loopt, de skyline en het verkeer zich om de baai waaiert, dan weet je: er is geen nood. Maar wanneer de wereld gulpt van noodlot natte kiemkracht, het wezen van het water en De wezen van het water, dan: God, sta ons bij.…

Schuimend water baart onheil Kolkende massa overrompelt de stralende kust Wuivende stranden branden in spokende chaos Lichamen drijven sterven bederven Wanhoop ontreddering dood De zee is los niets ontziende blind Mijn God Wees een God van nabij…

Vergrijzing is geen ramp, geen grijze tsunami, want een ramp komt onverwacht.…

Seksueel misbruik HIV Vreselijke termen Wie zal de kinderen beschermen Tegen het kindergraf En als luik De TV En weer die termen Om mijzelf te beschermen Wend ik mijn ogen af…

Uit doem en uit ellende Rijst soms het rankste lied.…

Gedachtes schieten door m'n hoofd, ik word heen en weer geslingerd tussen hart en hoofd! Hoe lang kan ik dit nog...sterker nog, hoelang wil ik dit nog. Na twee dagen "oorlog" teruggekeerde rust, excuses en woorden van hoe het anders moet en kan. Ik ben hier trouwens ook geen heilige in hoor...ik strijd mee, niet van harte maar toch... Hij is…

Als klap met een moker, een blikseminslag, een tsunami aardbeving of gewoon een enorme schrik, zo eentje waarvan je denkt: oh nee! We waren bevriend, nee, we waren vriendinnen voor het leven! Wisten elkaar te vinden waar nodig, wisten uren vol te praten en nog verveelde het niet, zeg maar nooit!…

Haiku I De spiegel lijkt kalm ik vertrouw op het water daar moet ik varen Haiku II Het water rimpelt een tsunami gaat dreigen maar ik roei mijn boot…

Wanneer de Moeder ademt, zucht, in de handen klapt: wij varen heen met duizendtallen, lichter dan het verplaatste water, de bewogen lucht, verbaasd om- ver geblazen.…

De zee bracht voedsel ze bracht voortuitgang en ze gaf rijkdom tot die zwarte dag aanbrak de eens zo trouwe vriend heeft ze verraden moet je altijd op je hoede zijn? ze bewoog en bracht verbijsterend veel verdriet verwoestende golven spoelden over dat wat ze met liefde hadden gemaakt met lege handen moeten ze bouwen aan een nieuw begin…

De golf van ellende die de aarde overspoelt. Het machteloze medeleven met een leven rond de dood. Wat is het erg... is het weg? De gruwelijkheid van de grote getallen. De cijfers die nooit nummers worden omdat het mensen zijn. Wat is het erg... is het weg? De kleuren vullen vlug het raamwerk van verbeelding die vervliegt.…

Genoeg valse verkiezingen En dioxine-vergiftigingen Genoeg valse verwensingen En rode daden na zwarte woorden Genoeg valse oplossingen Na misplaatste analyses Genoeg onverenigbare doelen En heilige offers Na de rampvloed rest de schade Die de hele wereld schokt Maar de golven spoelen tijdelijk Onze eigen zonden weg…

dat gaat niet meer de muur van water heeft hem weggespoeld de hopeloosheid is nog niet in kaart gebracht oplossingen hebben wachttijden variërend van enkele wanhoopsdagen tot vele inertieweken hulpgoederen staan nochtans op de rails in de startblokken op het vliegveld is het kompas verdwenen windrichtingen saboteren het geld-denken tsunami…

cijfers met een eigen leven twaalf-twaalf elf-negen begrippen over ieders lippen al qaida tsu-na-mi kijkkast kotst vloed verwoesting over stranden vol kerstbomen geen ontkomen aan in land gezogen in- leef- vermogen kelk Leed tot op de bodem op netvlies gebrand - wij reiken Hand raken Heil…

Je kwam onaangekondigd op bezoek. Geen grenscontrole weerhield je. Rebel, noch leger doorbrak je pantser. Maar jíj gaf ons wel een nieuw land. Je overspoelde ons met kolkende cijferreeksen en wervelende letteralfabetten. De realiteit verborg je onder een berg metataal. Het duizelt ons nog steeds. Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid…

De haven ligt er verdacht stil bij. Mijlen onder de deinende spiegel schokt de aarde van schrik. De golf is onstuitbaar verwekt, een breuklijn snijdt het middelpunt. Suist er een ster door de dampkring? Rommelt de vulkaan in de Stille Oceaan? De ijsberg kalft af onder een broeikas. Een scherf van tien ton voegt zich bij zee. De bodem, de kustlijn…

de makers van misère zijn meesters van de daad ze wonen riant buiten zitten nooit op zwart zaad de makers van misère gaan te kust en te keur reizen rond de wereld zorgen voor malheur de makers van misère krijgen altijd hun zin treinen botsen ontsporen gebouwen storten in de makers van misère zijn lang niet levensmoe verbranding verminking…

Ach, toen was het natuurlijk ook geen pais en vree, maar toen – behalve de 2e wereldoorlog natuurlijk – gebeurde de ellende vaak ergens anders. Je las het in de krant en nu word je er mee overstelpt via alle media, en lijkt het dat er alleen maar ellende is.…

De dagen komen op mij afgerold als golven die niet weten waar zij stranden. En ik……………? Ik ben de kust, ik wacht, en ’k vraag mij af wat brengt de zee vannacht?…