Alle inzendingen over Uit diepe

Diep van binnen Gevoeld 'n Woord 'n Klank 'n Gebaar Diep van binnen Getoond 'n Lach 'n Traan 'n Emotie Diep van binnen Bewaard 'n Tekst 'n Lied 'n Herkennen Diep van binnen, Heel diep van binnen.…

De oppervlakte, de schijnbare oppervlakkigheid, is voor mij al diep genoeg.…

Ze toont ons alleen oppervlakken, maar - ze is miljoenen meters diep…

Zo’n diep gevoel Misschien te diep, Om erover te praten Kon ik dit gevoel Maar achter me laten Kon ik het maar Gewoon opschrijven Maar het lukt niet Schrijven over dingen Die je niet echt voelt Is zo eenvoudig Maar de dingen die je Echt diep van binnen voelt Daarvan kun je moeilijk zeggen Wat je nu werkelijk bedoelt Ik weet wel wat…

Mijn genetische codes zitten te diep in de biomassa om de verschillen tussen u en mij te verklaren, maar u mag voor uw religieus gemak ervan uitgaan dat u door de Heer in elkaar bent gezet en ik door de Zuivel.…

De rohypnol sust me in diepe slaap terwijl een zekere merrie veulent in de late nacht; zonder de droom van een belofte geen esculaap, zo de hengst het aanbreken dekt in remanente dracht.…

Overeenkomstig graven psychiaters en archeologen vaak diep in menig verleden...…

Diep van binnen weet ik dat het niet kan, Jij hoort bij die andere man. Diep van binnen weet ik wat ik wil,ik wil jou, Omdat ik zo vreselijk veel van je hou.…

Een stem diep in mij Zag jullie en zei 'Au,' diep van binnen En even was ik buiten zinnen Een stem diep in mij Zag mij aan en zei Niet gaan huilen meid Want dan ben je jezelf echt kwijt Een stem diep in mij Zag jullie weer, hij Hield zijn mond, was stil Maar ergens hoorde ik die gil Een stem diep in mij Zweeg en troostte mij…

ogen en gedachten komen Verlangens vermengen zich met stoute dromen Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel Maar mijn ogen kijken nog steeds fel Ze schitteren zacht blauw groen En zien nu zoveel meer als toen Toen ik nog blind kon vertrouwen En ik niet wist van al die vrouwen En toch….Na al die tijd Blijf ik om je geven Want ergens diep…

In 't diepste diep ligt het gezonken schip…. Diep ligt het schip in 't onderzeese dal. De groene zeeplant slingert overal Haar rank 't salon in; slingert zelfs haar tip Hoog langs de mast op, rond de ontblote rib. Zij slingert óp zich tot de gouden bal Van wat de vlagstok was, kruipt door de stal En woekert welig in het vette slib.…

Diep in mezelf ben ik erg oppervlakkig, denk ik.…

Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn, die ik niet kan veranderen al wil ik vrolijk zijn.…

Diep van binnen voel ik me ziek. Diep van binnen wil ik er niet meer zijn. Ik wil naar mama toe bij haar en Knabbel zijn.. Ik wil niet meer leven op deze wereld. Mijn ogen staan echt wel open ook al zeggen ze van niet. Al zeggen ze dat ik fantaseer ik weet dat het niet zo is.…

verlangen Hier diep in mij Zijn tranen want ik weet niet of ik verlangen mag En steek mijn hand uit en streel je wang Keer op keer jou opnieuw bekijken Ik doe mijn ogen dicht En voel Door afstand heen jouw aanwezigheid En hoor De warme zachtheid van jouw lippen Hier diep in mij Is hoop en vertrouwen voor ons allebei In rust en ruimte…

indrukwekkende stilte heerst een plek waar je een gevoel van leegte ervaart, waar hete tranen je de adem afsnijden een plek waar het in je binnenste woelt, waar je gedachten kunnen vluchten in een beven bang een plek waar een dof gesnik een rustplaats vindt, waar eenzame geheimen geheimen blijven een plek waar niemand is geweest… diep…

Waar jij ook zal gaan of staan Er is altijd iemand die aan je denkt Die je niet vergeet en om je geeft Er zal zijn wanneer je haar wenkt Ook al ben je ver weg van mij Voor mij blijf je altijd dichtbij Verborgen in mijn hart en ziel Zo werd je een stukje van mij En zo zal het voor altijd blijven Je zit diep geworteld in mijn zijn Een intens…

Diep van binnen Zijn mijn laatste woorden zoek Druppelen mijn zoute tranen Net over het randje Van de volgelopen emmer Ik zou wel willen schreeuwen Ik zou wel willen huilen Ik zou wel willen krijsen Maar ik doe het niet Diep van binnen Is het laatste hoofdstuk uit En toch kan ik het boek Niet wegzetten in de kast Ik pak het steeds weer…

Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

woorden die me heel diep raken vol verdriet zo koud, zo kil…

steeds twijfelend, erg onzeker gevoelens waaruit ik besta diep verborgen ze verscheuren mijn leven zo nadrukkelijk aanwezig doodop ben ik van steeds innerlijk te vechten kon ik mezelf maar berechten huilend met de wereld mee die op een antwoord wacht ik kan alleen maar geven een onzekere lach zoeken naar vrienden doe ik niet meer…

diep in mijn hart zit de pijn waar niemand bij komt diep in mijn hart zit een geheim waar niemand vanaf weet diep in mijn hart heb ik het fijn de wereld tolt in het rond diep in mijn hart ben ik te klein dat ik de pijn vergeet…

Jouw zachte geur hangt om me heen Liefde voor jou zit diep van binnen Met jou naast me mijn lieve schat Lijkt mijn leven opnieuw te beginnen Ik wist niet dat ik zo kon verlangen Naar iemand zoals jij aan mijn zij De warmte en passie die je mij geeft Maakt me zo intens gelukkig en blij Elke ontmoeting lijkt een groot feest Roept een gevoel…

diep in je roep ik om geborgenheid onpeilbaar diep je warmte om mij heen diep in je zoek ik naar geborgenheid voor wie ik ben en wat in mij verborgen is…

Hij kleurde haar dromen met liefde Met een zweem van diep purperrood Omringde haar wereld met genegenheid Diepe gevoelens kwamen zomaar bloot Hij benevelde haar met zijn heerlijke geur Zo intens suikerzoet en van passie vervuld Streelde zachtjes de blosjes op haar wangen Haar hart vol warmte en tederheid gevuld Hij fluisterde zachte woordjes…

Diepe zeeën omringen het eiland diepe blauwe zeeën omringen het eiland gij weet niet of het eiland van de sterren is daarboven gij weet niet of het eiland aan de aardas is diepe zeeën diepe blauwe zeeën dat het lood zinkt dat het lood zoekt dat het zinkend zoekt en zinkt zoekend zoekend zijn eigen zoeken en al maar door zinkt en al maar…

vol verdriet niemand die het ziet ze weten het niet diep in mij heerst een onstuimige storm die zich niet uiten kan ik huil niet meer ik weet niet meer hoe het moet niks kan mijn verdriet nog stillen…

De een, op zoek naar het diepe, geselt een brede rivierstroom met zijn werpsnoer, een ander sleept een druipend net door de zeeën.…

De wateren van mijn diepe gronden Zijn bij lange na niet zo stil Het woeste wordt alleen niet snel gevonden Heb geduld als je het zo graag zien wil Wie mijn wateren wil bevaren Moet dieper in mijn ogen kijken Niet naar het groengrijs blijven staren Maar proberen mijn ziel te bereiken Dat kost tijd, ik moet je vertrouwen Meen je het niet…

Wat diep berouw? Ik kan ook wel proberen in te voelen hoe erg het allemaal is. Maar het lukt niet. De enige manier om er mee op te houden is niet nog meer spijt, diep berouw, herstelbetalingen (aan wie?), excuses, bladen in geschiedenisboeken zwart noemen en verder te gaan met de Nederlanders die er nu zijn. De zwarten. De witten.…