Alle inzendingen over VERLOSSING

Zacht geruis de wind onder mijn vleugels glijdend naar de horizon Kijk nog een keer om duistere vormen vervagen als ik me een weg baan naar de zon…

Zie de gekleurde tinten van mijn ziel Hoor de muziek in mijn lach Ruik de bloemen rond mijn hart Voel de vreugde van de dag Ik geef jou mijn mooiste bloem En zing mijn mooiste lied Ik laat jou schijnen van geluk En droog jouw tranen bij verdriet Want op een dag ben jij een regenboog En op jouw muziek zal men zweven…

Zwart in een kleine ruimte Wazige vlakken door het raam Druppels rollen langs mijn wangen Het wordt te warm Mijn ogen sluiten en openen Adem in mij nek Weg uit deze beklemming Wapperende haren Tranen rollen over mijn wangen Van de harde wind Uit het geopende raam…

Je stootte mijn korsten open niemand kon dat beter dan jij en droeg me naar Golgotha toen bloed de wonden schoonde daar stierf ik in de open ruimte waar grenzen van de doolhof waren neergehaald en ademen weer voelde als toen…

Ik heb mij een tijdje afzijdig gehouden van deze site, zoekend naar een god of allah of een heilige koe. Ik hield u in de gaten, had u echt iets te vertellen of deed u maar net alsof ? Schijnheilig wordt de balkenende-norm in de tang genomen door het bedrijfsleven, Europees rekent de elite zich rijk, de centen gaan weer naar de regenten, een volk…

één grote stap naar voren dan duikel ik de diepte in nooit zal ik geloven dat hij zich aan de bomen hing hij was altijd zo goed dit kon zijn keuze niet wezen vallend richting aarde zweven in de lucht wat kan je nog meer wensen dan een duik in vogelvlucht…

Strijden heeft geen zin meer Je gevecht eindigt vandaag Als vrienden nemen we afscheid Leeggestreden lig je nu in afwachting Van het moment van verlichting Strijden heeft geen zin meer Je leven is bijna gesmolten Totdat de dood het overneemt Langzaam versluieren je ogen Je gaat naar de oevers van rust Strijden hoeft niet meer Je lichaam…

Ik ben niet meer bang voor moordenaars Nu ik het water heb gezien Waanbeelden en illusies Zwevende gezichten, vriendelijke schilderijen Schoonheid als ruilwaarde Als één schaap over de dam springt Valt de rest in het water Demp de putten, red het kalf Verwarrende gedachten Lopen we doelloos rond? Maar ik ben niet meer bang voor moordenaars…

Peinzend, doordrenkt van onbehagen telt hij de dagen. Goed humeur veinzend worstelt hij zich door het oneindige pijnlijke leven. wrok, woede angst, armoede; hij kent het gevoel… starend naar zijn lege glas wenst hij dat het ten einde was. Gekweld door gedachten geveld door het wachten zich van zijn voornemen bewust; “Doe het dan, lafaard…

Het pretpark als verlossing.…

Schreeuw in het donker Vuile handen onder lakens Hoop om te verlossen en toch wilen sterven Zelfbeeld graaft zich dieper in Mensen, zo meelevend maar niets kunnen begrijpen Kinderen, zij zullen nooit winnen van smerige handen…

Mijn gezicht is zwart Zwart van de rouw Mijn gezicht is rood Rood van het bloed Mijn gezicht is blauw Blauw van de tranen Mijn gezicht is wit Wit van de bevrijding…

Wat je plaagde is vergeten, er is niets meer wat je bindt, als je in je eeuw'ge woning vrijheid en verlossing vindt. Geef je maar gewillig over. Door de nacht straalt reeds het licht, waar aan 't einde van het leven je verheven reisdoel ligt.…

Zijn wij verlost van al het kwaad? Als straks de man niet meer bestaat Het wordt me fijntjes ingewreven Omdat, zegt men, de man vergaat De oorzaak blijkt het slechte zaad Een prof heeft dit onlangs geschreven Het chromosoom in de prostaat Zorgt voor een slinkend apparaat Misschien wel logisch, toegegeven Toch vraag ik ieders wijze raad Zijn…

Heloïse staat in de badkamer die rimpelt als water nu de hand het elastiek uit haar haar neemt en het halflang donker in de ruimte waaiert Ze trekt haar t-shirt zonder opdruk uit, terwijl droomtijd rond haar spint: stilte, afwezigheid avond om schouders, schouderbladen, rug en welvende wervel Vrachtwagengeluiden aan het raam…

gebroken staar ik naar de sterrenhemel en voldoe in gedachten als ik mijmer over sterven en de dag op Golgota niet meer de pijnen dragen van het leven, in rust gekomen ontmoet ik nog een laatste traan de uren leken dagen de dagen waren als jaren de kerst heeft gehaald en misschien wel op gewacht haar laatste snik heeft zij persoonlijk…

Ach, in ons kasteel is het goed wonen," bromde het spook. "Maar om hier altijd en eeuwig gevangen te zijn en er nooit eens uit kunnen... O, mochten wij geesten maar eens naar buiten zweven!" kwamen deze laatste woorden er luid klagend uit. Er kwamen veel meer spoken bij de ramen staan. Die keken allemaal neerslachtig naar buiten, naar beneden. "Wat…

Verlossing van de nacht pak me bij de hand neem me een paar uur mee naar jouw dromenland Laat me heerlijk dromen dat de liefde er nog is zorg dat ik even niet voel hoezeer ik hem nog mis Ik wil nu zo graag slapen even niet meer wakker zijn mooie droom, breng verlossing even weg van deze pijn…

Met beide handen Op het gras Met beide benen Op de grond Ik grijp de kans Van vrijheid De zon der verlossing Binnen handbereik In hevige drukte Op het gras In diepe rust In het zand Ik kus het water Van vrijheid De zon der verlossing Binnen handbereik De zwoele momenten In de winter De koele momenten In de zomer Ik voel…

waar maanlicht mij laat dromen sterren zacht bekoren het duister niet laat schrikken de nacht verlossing brengt ligt er angst in het ontwaken schenkt de morgen weinig hoop kan de zon dit hart niet raken bloeien wensen langzaam dood van een wereld zonder pijn dageraad in dromen waar ontwaken uit de nacht verlossing naar mij bracht…

woorden gekomen, geen antwoord ook al tikken de klokwijzers rustig verder minuut tot minuut wacht ik opnieuw langzaam mijn ondergang af of, het licht, het verlossende licht dat de boodschap met zich mee zal brengen.…

aan het water staat de stramme reiger een grijs en heilbegerig quiëtist ademloos te wachten wat ik weiger op wat verschijnt en altijd wordt gewist ik wil verlossing ik wil licht en lucht ik sla de strak gespannen trommelwand dwars door het water heen maar geen gerucht geen zucht wordt hoorbaar in omringend land een rabbi dwingt mij uit…

Te vroeg,te laat,verwacht, onverwacht,verlossend,gewenst. Maar onvermijdelijk, mensen in verdriet achterlatend.…

Om een tweeling te verlossen van hun lijden werd getracht hun hoofden te scheiden Maar ondanks hun gezamelijke gebeden was de tweeling te gehecht aan elkaar .......en uiteindelijk overleden…

Hij zat onschuldig in de dodencel een simpele ziel met een gave z'n genezende kracht bracht herstel hij doodde niet, hij was een brave. Hij was groot, sterk en zwart hij móest wel 'n moordenaar zijn door superieure bewakers gesard voelde de grote man zich klein. Al bleek hij onschuldig te zijn liet hij zijn executie doorgaan lijden onder…

Zou de dood dan een bevrijding zijn, de enige verlossing van de pijn? Dood gaan wat betekent dan dat, voor een dier dat nooit een leven heeft gehad.…

vermaledijde hoop die in flitsende schitteringen door geopende handen schiet en hen leeg gelopen machteloos achterlaat op weg van hier naar nergens de anders zo krachtige handen moeiteloos pijn wegnemend beheersen de kunst niet tot uiteindelijke verlossing van snijdende smart der eigen dolende geest momenten van gelukzaligheid geschonken…

Waarschuwing, dit verhaal bevat geweld. Ik heb er lang over nagedacht of ik dit verhaal zou publiceren. Vanwege dit verhaal ben ik ooit geband van een site. Als de redactie dit verhaal te gewelddadig vind, vraag ik hen om het niet te publiceren. Ik heb liever dat het verhaal niet gepubliceerd wordt dan dat ik geband wordt van deze geweldige site.…

Eenzaam ben ik onderweg naar een gevonden bestaan van nieuwe schaduwen en een geboren licht waar ik weet dat de verlossende slaap en de vragende tijd alleen op mij zullen wachten…

Een koude schreeuw in hard beton De noordenwind schraalt mijn ziel De pijn is geen verlossing Ik ben daar waar ik begon En rood is de kleur van mijn traan Ik weet, 't is gedaan…