Hardnekkiger dan een vetvlek
Helemaal ingewerkt in mijn ziel
Ik kan je niet zomaar wegwassen
Want de ziel is niet van textiel
Hardnekkig zoals een wrat kan zijn
Mijn hart er helemaal mee bedekt
Ik kan je niet laten wegbranden
Want het hart verdient respect
Dus tors ik je maar met me mee
Omdat ik er toch niks aan kan doen
Want hoe hard…
Meestal stond mijn Moeder dan even stil, bij zo’n lantaarn, haalde vanonder haar rok een boekje zonder kaft en vol vetvlekken te voorschijn en las me voor over wat een jonge man te doen had en wat niet.
‘Pak jij even mijn bril uit m'n tas,’ vroeg ze een keer, ‘ik kan ‘m zo gauw niet vinden.’…
Charlotte, onze kleindochter van bijna vier jaar, is een voor haar leeftijd meer dan gemiddeld lang, dun en over een tomeloze energie beschikkend meisje.
Als ze loopt, loopt ze meestal hard en als ze praat, dan doet ze dat ook meestal hard. Alsof ze met doven van dagen in plaats van met grootouders van dagen te maken heeft. Kortom, het lieve kind…
God schrijft nog steeds met goedkope inkt op armzalige vodjes papier, vervuild door drankvlekken, vetvlekken, kreukels van beestachtige woede en godvervloekende walging.…