Na een half uurtje ongeveer namen we het veulentje weg, eerst keek de merrie nog heel verwonderd. Even later ging ze gewoon eten en drinken en was ze kalm.
Ze had afscheid genomen!
En wij voelden ons al heel wat beter.…
het reeds volwassen huis
met alleen grote broers en zussen
met afstand de benjamin thuis
Velen zagen haar als ‘het zonnetje’
alleen zíj zag die zonneschijn niet
want aan de binnenkant van die stralen
voelde ze best vaak veel verdriet
Vooral door het grote verschil in jaren
groeiden ze ongemerkt uit elkaar
want ieder bekeek haar als veulentje…
"In deze stal staat een veulentje. Kom maar eens kijken," stelt hij op vriendelijke toon voor. Ik aarzel, voel me verantwoordelijk voor de kleintjes.
"Het is een heel leuk veulentje. Ik zal het aan jullie laten zien."
Mijn broertjes zijn bijna niet te houden en liggen al op hun buikjes op de grond voor het prikkeldraad.…
“Een veulentje geboren?”, roept hij lachend. “Gefeliciteerd! Alles goed met moeder en kind?”
Hij lult nog een tijdje door over inentingen en paardenbiefstuk waarna hij de verbinding verbreekt.
“Geestig hè?, mijn zus heeft een veulentje gekregen.”…