Alle inzendingen over Voor wie ik liefheb

voor wie ik liefheb wil ik heten.…

dat ik je liefheb mijn veertien-achttien soldaat van twintig je geriemde armen en een opgeslagen kraag de stalen oorlog die in je ogen waait toen je op die winterdag de klok niet hoorde boven Ploegsteert bos het gonzen zag de kerkhofgroene roofvogels en hun zijden piloten in lederen hoofden dat je me liefhebt jonge soldaat naakt tot aan…

vraag me niet wat ik het mooiste aan je vind ik zou je het antwoord schuldig blijven want jij vind ik het mooiste aan jou vraag me niet of ik je woorden kan toedichten want ik zou in de hoogste hoogten moeten schrijven vraag me of ik je liefheb en ik antwoord ja…

Zacht hoor ik de adem van de vrouw die ik liefheb. Zo ze hier naast me ligt En haar borstkast op en neer beweegt. Daar alle pijn uit mijn wereld veegt, Als ze haar ogen op de mijne richt. Eb wordt vloed en vloed wordt eb bij het horen van haar stem.…

Laat ik vandaag maar zeggen dat ik je woorden doormidden breek, de zinnen in tweeën splijt, de liefde bedrijf met de zon in je ogen, de lach op je gezicht, de adem voor de schreeuw liefheb meer nog dan de kus voordat je gaat. Als de dagen grijzer kleuren, draag ik je op handen en in licht.…

Een zomeravond neigt ten einde Een lichte bries zet het geboomte aan mijn venster in beweging De donder rommelt in de verte Vandaag ben ik achtenzestig jaar oud geworden De levensavond breekt aan maar het leven is rijk geweest rijk door leed en loutering Ik ben een kind van het warmste seizoen, van de zomer die ik liefheb als de Natuur, als…

Als het plan wordt een daad, Zonder raad of beraad, Als ik liefheb en haat, Als ik schrei, als ik lach Wel honderd malen iedre dag, Dan ben ik 't leven mij bewust, Dan leef ik eerst naar hartelust, Al wat ik leven mag!…

Als ’t plan wordt een daad, Zonder raad of beraad, Als ik liefheb en haat, Als ik schrei als ik lach Wel honderd malen iedren dag, Dan ben ik ’t leven mij bewust, Dan leef ik eerst naar hartelust, Al wat ik leven mag!…

Als ’t plan wordt een daad, Zonder raad of beraad, Als ik liefheb of haat, Als ik schrei, als ik lach Wel honderd malen iedren dag, Dan ben ’k ’t leven mij bewust, Dan leef ik eerst naar hartelust, Al wat ik leven mag!…

Vóór mijn zozeer geliefde stadse woning, mijn paleisje sinds zovele jaren strekken zich het landschap, het panorama en de groene vallei uit die ik liefheb en waarop ik uitkijk vanuit mijn hoge venster. De tijd spoedde zich genadeloos voort en nu is het licht al milder en meer gedempt en zwakker en ook mijn krachten vloeien weg.…

Van dat ik je liefheb wil jij weten in alle woorden die ik zeg als een kleed om je heen mag slaan met vingertoppen op je naakte huid een liedje zingend in je oor mijn neus kruistekent in je haar Het is koud buiten het brede bed Warm onder het donzen dek zijn wij de liefde aan het bedrijven met passievolle, gloeiende lijven alsof er nooit…

Hoeveel keer heb ik niet gezegd dat ik je liefheb. Hoeveel keer heb ik niet gezegd dat ik van je hou. Hoeveel keer heb ik niet gezegd dat jij de enige in mijn leven bent. En toch geloof je me niet, waarom, dat weet ik evenmin.…

Zacht beroer ik lippen met vingertoppen en elk plekje dat ik liefheb. Open slaande kijkers zijn niet nodig alleen mijn hart dat nog zo vol klopt voor jou. Ik heb je lief zo...lief zo intens lief...mijn lief…

Zal ik eens de bonte, veelkleurige, veelzijdige wereld, het panorama aan mijn venster met de bomen en de vogels niet meer kunnen waarnemen, zal de wereld die ik zozeer liefheb zich aan mijn ogen, aan mijn blikken onttrekken...…

meer of ben je het vergeten de tijden van weleer van ons samen is het door de eenzame reis die je maakt in de tijd dat je mij niet herkent kent als je naar me kijkt en als onbekende liefdevol troost in mijn verdriet mijn pijn van jouw er niet meer zijn en de ongestorven afwezigheid van de vrouw die ik liefhad liefheb…

Onder tranen bekijk ik het omdat je de enige bent, omdat ik je zozeer liefheb, mijn zuster....…

Heel simpel, omdat ik de liefde en het leven liefheb!…

. -------------------------------------------------------------- Uit: 'Voor wie ik liefheb wil ik heten' 1966.…

Vanwaar ik droom en schrijf en liefheb ingescheept voor deze vreemde reis. Slechts gewapend met de zekerheid dat door eeuwen en ijstijden, dwars doorheen het eindeloze strijdgewoel de ononderbroken draad van Ariadne loopt waarmee ik aan het begin van alle tijd zit vastgeknoopt. En onderweg is iets van mij ooit alles al geweest.…

Zeg mij dat ik nooit zal sterven neem mij in jouw armen laat hoop geen laatste hoop, maar leven zijn sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig laat mij even in de armen van de adem rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat geef dan de fakkel door aan hen wie ik liefheb, sta hen bij voor de tijd die komen gaat, begeleid hen op de weg naar…

gisteren luister wanneer ik fluister hoor mij aan door te verstaan bel mij als ik jou niet bel deel mij maar nu even niet schrijf mij maar verwacht geen antwoord lees en begrijp ook mijn taal al zal mijn pad nimmer het jouwe zijn zeg mij nooit hoe van jou te houden ja, pak mijn hand heb mijn zinnen lief zoals ik jou liefheb…

je boeit me stelt vragen aan ons die ik ontdek in jou en mij lente komt, zomer, herfst winter opnieuw ons lijntje in de tijd, aan anderen gaan we voorbij je boekt mij in je houding je staaft me in je slaap in de dromen breekt het dorre hout geeft voedsel aan het vuur brandend in het groeien naar elkaar en vandaar dat ik liefheb…

De stilte van de nacht die ik liefheb omhult mij vaak als een mantel; anderzijds grijnst soms de lege, immense kosmos mij aan waarin ik mij verlies en verloren voel en waarin ik wegzink als een stip, als een speldenknop, als een atoom…

Dertig jaar geleden nam mijn goede moeder mij mee naar de Nassaustraat die ik ook al dertig jaar liefheb. We bezichtigden daar voor het eerst de driekamerflat die ik nog altijd bewoon. Op die lang-vergeten dag dwarrelden lichte sneeuwvlokken rond de oude woonblokken en verwelkomde mijn aanstaande woning mij voor de eerste keer.…

Ik had mijn oude, vervallen lichaam met de lobben en kwabben; het lichaam dat ik ondanks alles zeer liefheb, aan het water toevertrouwd. Mijn trouwe vriendin D. vergezelde mij. Haar grijze, warrige haar krioelt ongeremd op haar schedel als een ongetemd gewas.…

Het licht, bijna al het uitbundige en overdadige licht van de nieuwe zomer die nadert; het licht dat de befaamde en onvergetelijke Romantici zozeer liefhadden en dat zij nooit wilden onderwerpen aan het barse, koude en hardvochtige intellect, aan de Rede die eens evenzeer zozeer zegevierde; kortom het licht dat ik evenzeer liefheb, werpt wervelende…

Nu weet ik weer, hoezeer ik je liefheb.…

Zondichtmiddag in Den Haag waaraan een einde was gekomen Jouw zwarte jas hield ik omhoog waarin jij lang onhandig wurmde Jij was er niet aangewend Gelukkig had ik wat ervaring Ik kuste jou twee keer en samen kwamen we er weifelend uit dat ik het gevoel heb langzaam maar zeker vaster te worden in jou in hier en nu vervaagd dat ik jou liefheb…

zon en het zand: alles brandt sinds gisteren weet ik kan het ook anders de zee geen geselend zoutvat het zand geen gloeiende glasplaat geen verschroeiende vuurbal de zon maar een zalig koel kussen een goudgolvend bed een streling van licht om een zacht warm lichaam ik ga voor geen goud naar het strand tenzij met haar die ik liefheb…

Maar ik ga die ik liefheb haten om wat ze mij heeft nagelaten : een zwakke geest die eindelijk ontaardde, doch sterk genoeg die onrust in mij baarde.…