Als ik mijn ogen sluit
en fluisterend zing lijkt het
alsof mijn woorden wegzweven
De beslagen ruit
waarop ik je naam schrijf
houdt de letters vast, heel even
Het transparante woord vervaagt
als tranen naar benee stromen
Een zacht vloeiende rivier
Zo vaak, zo stil gevraagd
zelfs om het wonder gesméékt
....Was jij maar hier…
Je hebt wel eens zo'n ogenblik, of zelfs een uur, dat je nergens zin in hebt... Dan maar eens rustig op een stoel gaan zitten, je gedachten laten gaan. Misschien is het ook wel prettig om languit op een bed te liggen. Gewoon wat soezen of nadenken? Bij een dergelijke gemoedstoestand is het zinvol om een tocht door het Schemerrijk te maken.
Je ontwaakt…
Het was een middel tegen haar doodsangst en het geestelijk wegzweven. Ze aardde ze kreeg weer regie over haar eigen leven. Ze voelde alsof ze defragmenteerde. Haar gevoel van eenheid herstelde zich. Merlijn Doomernik maakte trouwens twee prachtige foto's van haar en haar schattige, zeer lieve dwergpoedel Pippa.…
0
Bezig met laden