Alle inzendingen over Wijngaarden

Dank hebt, o wijngaard, oude stam, dat ik een reis zo verre kwam Dat ik mijn eigen wortel had, En zoog voortaan mijn eigen nat. Nu wil ik naar een ander dal, Waar ik mijn eigen wezen zal. De vrijheid is te grote goed, De vrijheid is te wonder zoet: Wat hangt hij aan een ander man, Die van zijn eigen leven kan?…

Arend van Wijngaarden - (wie kent hem niet?) - van het Dagblad van het Noorden schrijft in een hoofdcommentaar dat hij het heel erg veel beter zou hebben gedaan dan onze Minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge. Misschien een idee dat Arend de nieuwe minister van Volksgezondheid wordt in Rutte IV?…

Ook uw vruchten, edle wijngaard! Hebben vaak zijn ziel verheugd! Speelgenootjes! laat ons zingen! Hier rust onzer aller vriend!"…

Ik las vandaag een artikel in het Dagblad van het Noorden van Arend van Wijngaarden, die het corona-virus veel beter wist te bestrijden dan onze minister van Volksgezondheid. Volgens eigen schrijven.…

Slierten mist kruipen als bleke naaktslakken door de wijngaard, een druipende zon rijst op en likt de paarse vruchten van de nacht. Zinnelijk zingen rode monden onder grote strooien hoeden, gretige vingers plukken het licht en uit verrukte vuisten spat de ochtend op.…

mijn priapos staat voorbijbels ik, de heidense godin kan hem tomeloos berijden witte bloemen schuimen voorhistorisch mijn spelonken af dansend met de phallus zal ik uitdagend wijngaarden versieren een uitgestoten roes verslaaft tot blindheid die hem nederslaat mijn enthousiasme in extase negenmaal vergroot orgiastisch ingewijd ik drink…

Ze bidden tegen mogelijke schade aan wijngaard, akkers en moestuinen. Ze smeken de zegen af over fruit, wijn, olijven, zaden, over het planten en het oogsten en over het persen van de druiven.…

rivieren die stromen en groeien verdwijnen in het dorstig land nooit de zee zullen bereiken maar wellicht ondergronds hun zoetwatermeren maken wachtend op de wortels van groene wijngaarden samen met de trage aarde tot paarse druiven en bloed de lach van een gelukkige vrouw van een man en een schreeuwend kind haalt water van…

ik olie je lavendel ruik in Grasse je geur proef groenblauw je ogen streel je zachte geur jij bent mijn Provence in jouw cadans Camarquen wilde paarden zie ik soms nog zeldzame wijngaarden je gloeit licht in zacht glooiende heuvels groen is aromatisch ingebed kleurt tederheid op mijn palet in vleugjes wind overstijg je alle…

me het glooiend geel waar jij zo open was, nog heel waar ik jou bloemen bracht die ons wekten met hun pracht de druiven bleken wranger dan hun rode kleur beloofde we waren zo verliefd dat we nog in elkaar geloofden ik heb je niet gezien toen je mijn tranen droogde je hebt mijn hand gepakt toen drank mijn pijn verdoofde de wijngaard…

cypressen je glooit de heuvels tegen blauw, verstrooit de zon in ochtenddauw als water lijnen raakt de scherpte in kleur vervaagt komt harmonie naar voren in rijpend geel penseel je zacht het wuiven van het koren wolken zijn geboren gelijnd uit losse hand warmte trilt in golvend land je oogst de schaduw van een oude boom de wijngaard…

me het glooiend geel waar jij zo open was, nog heel waar ik jou de bloemen bracht die ons wekten met hun pracht de druiven bleken wranger dan hun rode kleur beloofde we waren zo verliefd dat we nog in elkaar geloofden ik heb je nooit gezien toen je mijn tranen droogde je hebt mijn hand gepakt toen drank mijn pijn verdoofde de wijngaard…

helling zindert zomer druiven bollen zon loof wordt geel en slomer takken bruinen houtig krom ranken hadden lente vastgezet in het bloeien tot een vrucht hun werk is al neergelegd de wijngaard oogst in rust licht maakt nu een schilderij met wolken als een schaduw bomen staan er wat verlaten bij in de lucht een boerenzwaluw…

Ik ben vergeten hoe het lied van de wijngaard klinkt waar tussen de distels een vergeet-mij-niet bloeit en ook een vinkje zingt Waar een zachte zuidenbries langs de ranken glijdt nu het geleden diep verlies nog altijd door mijn verlangen snijdt De twijgen door trossen krom gebogen ze gaan aan mijn gezicht voorbij helder staat mij slechts…

Toscane Hart van trotse schoonheid Cipressen langs de horizon De warme wind Zoekt zijn weg door de dalen Toscane Wijngaarden luieren in de zon Olijven rijpen langzaam Sereen is het landschap De zon kleurt de velden Toscane Land van heerlijkheden Genietend van rust In schaduwen van stilte Bergen sieren de aarde Toscane Tijd staat stil…

ben je niet gestikt in schuld en boete als geile heksen trekken aan de koorden van fatsoen je liet je gaan, had niets gehoord een salamander roerde modder zijn winterslaap verstoord je zag weer de spelonken in je geest de routes die je hebt gelopen, je hoeft niet meer, je bent er pas geweest ik wil je wijn en dronken kussen de warme wijngaard…

Liefde had hij voor “dienstknechten in de wijngaard des HEEREN die de bevinding des harten kennen”. Hij liet in Brussel hun geschriften binden in het allerfijnst velijn. Als op melkenstijd Annemarie de boer uit de bedstee riep, riep hij: ”Ik ben nog met Smytegelt doende.”…

Wat een alleraardigst plaatje op het etiket: een bloeiende wijngaard met een lief kasteeltje op de achtergrond. Thuisgekomen gaat de kurk of de dop ervan af. Eens even benieuwd ruiken en snuiven... Nu fijntjes en voorzichtig keuren... Langzaam walsen enige druppels tussen tong en gehemelte, heen en weer terug. Wat een vragen komen er boven!…

we speelden onze openingsakkoorden met lichte toets als fris aperitief er borrelde iets op, een nieuw motief het klonk bekend, een liedje zonder woorden het nam ons mee naar onbekende oorden wat eerst gesluimerd had, werd nu actief je exposeerde beide thema's, hief de beker met een blik die me doorboorde het leek alsof we symfonieën hoorden…

Het stormt in mijn lijf, het stormt in mijn benen, het stormt in mijn armen, soms kan ik mezelf niet meer verwarmen. Het stormt in mijn hoofd, soms kort, soms de hele dag, dan hoor je niet meer mijn vrolijke lach, maar zie je tranen in mijn ogen. Storm in je lijf, Strijd tegen de pijn, Maar wat me nog het meeste bezighoudt, is, hoe kan…

In ons land zijn al meer dan 130 wijngaarden. Omdat de namen van de druiven beschermd zijn, hebben de wijnen in Geesteren Achterhoekse namen als 'Weerkomm'n,' 'Uut Bloaz'n' en 'Goodgoan'. Goed voor de verkoop. In Laren lopen we samen met de eigenaar door zijn wijngaard.…

Dat armoede ook een relatief begrip is, dat bepaald wordt door sociale referentieprocessen, kan geïllustreerd worden door het feit dat de armste 10% van de Nederlandse bevolking mondiaal gezien behoort tot de rijkste 10%.…

Literatuurverwijzingen naar internet zijn link.…

De hele dag sliep hij heerlijk om 's avonds weer de wijngaard te bezoeken. Voortaan beleefde hij daar vele nachten vol vreugde met de luchtelfen. Zo ging het de hele zomer door. Opnieuw kondigde de herfst zich aan. Miranda en Marjolein plukten duizenden druiven. Jacob en Jozef waren dagen lang aan het persen.…

Och, hier vervloog zijn kindsheid: Hij was geen vreemdeling; Hij kende 't heilig beeldje, Dat in het eikje hing, De waterput op 't voorplein, Die nauwelijks bewoog, Zo diep, zo kalm en helder, Gelijk een ernstig oog, De rooslaar aan de gevel, De wijngaard op het dak, En, och, de hand, die binnen Het koopren lampje ontstak.…

Viool, omarm haar, kus haar derde oog en maak een roesverwekkende wijngaard van haar zwavelstokjessprookjetranendal. Vraag haar ten dans en voer haar weer mee naar de heling die Christus heet in alle kunst. Keer terug uit die verstikkende eenzaamheid, gebroken kluizenares, anonieme heilige, lief meisje, moedige arend!…

Ze bezocht de Napier-wijngaarden, prachtig gesitueerd tegen de heuvelflanken bij Wellington in Zuid-Afrika. De favoriete wijnsoort van Sabine’s man kwam er vandaan. Ze waren jarenlang van plan geweest om er een kijkje te nemen, maar het was helaas te laat. In juli 2016 overleed haar echtgenoot aan een ernstige ziekte.…

Die juffrouw uit de Idols jury heeft dan zeker hele kuddes wijngaarden over haar smoeltje laten denderen. Wat krijgen wij in hemelsnaam hierna? Hondenkwijl? "Uw minnaar staat met open mond ..." Of Olifantensperma ... Voor een "vruchtbaar" velletje!…

's Avonds woei een koude herfstwind door de grote wijngaard van Jacob, de druiventeler. In de geweldige kelder van het huis brandde heel gezellig een olielamp. Schaduwen dansten als wriemelende vingers op de ronde houten vaten vol wijn. Jacob zat bij de lamp, samen met zijn vrouw Miranda en zijn medewerkers Jozef en Marjolein.…

Marlene Dumas is geboren in 1953 te Kaapstad, haar familie had een goedlopende wijngaard en sinds 1976 woont en werkt ze in Amsterdam. Ze produceert voornamelijk erotische/pornografische schilderijen met obscene, vrouwelijke lichaamshoudingen.…