Alle inzendingen over ZOEKEN KWIJT TOEVAL

Het is 's morgens vroeg. Mijn vrouw Anchie staat op om te gaan werken. Ik kan nog even op bed blijven liggen, want ik ben gepensioneerd. Na goed uitgeslapen te zijn loop ik in pyjama rond en haal alle onderbroeken en sokken van de verwarming, die de afgelopen nacht droog lagen te worden. Ziezo, alles weer netjes in kasten en laden. Maar die grote…

Door het duister struin ik in de dieptes van mijn ziel om mijzelf te vinden in een altijd draaiend wiel één met oneindige verhalen hier is waarheid vergezocht en ik loop maar wat te dralen op mijn eeuwigdurende tocht…

Mag ik jou succes toewensen, met het zoeken naar je vriend, mag ik jou een beetje hoop ook geven? want ik vind dat jij 't verdient Als je zelfs een sprankje hoop hebt, wat weerhoud je er dan van? Niemand kan je tegenhouden; ga hem zoeken, die lieve man... Weet jij hoélang hij je kwijt is, en ook jou niet vinden kan?…

meta Op zoek naar een doorbraak alternatief voor retro-trend schreef hij het epos van de zeven dode dichters opgehangen op ogenschijnlijk een tijdstip van toeval maar digitaal weergegeven symmetrisch deden zij het om die ene voelden zij zich zielsalleen stille hunkering naar diegene verdwaald in een lemen grot.…

Jawel, ik ben hem kwijt- de tel! Zoek me tandjes maar kan haar niet vinden, roepen en zoeken is zinloos! De tel, ik ben haar kwijt- de weerman- ook de weervrouw zeiden beiden dat- er af en toe, echt waar- af en toe een buitje zou vallen, dus denken we hier- af en toe is te doen!…

Ik schreef letters, schreef-, Maskeerde maskerade, -loosde woorden en dreef Mij naar zelfblokkade.…

wilde weten en hoopte in haar versleten tas te vinden, wat ze was vergeten haar geheugen leek compleet gewist zij wist niet waar of waar naar toe haar hersens hulden zich in mist zij voelde zich opeens zo moe en niemand die het wat kon schelen niemand vond heel even tijd om haar zorg een moment te delen wij zijn net als zij... iets kwijt…

Ik wil je echt niet kwijt...…

afgelopen avond, na tienen heb ik de vuilniszak buiten gezet in de wetenschap dat ik de volgende week weer met dezelfde rotzooi zit opgescheept…

Al was ik de weg weer kwijt, toch ben ik gespaard gebleven; en was ik in mijn eenzaamheid met uw engelengeduld omgeven. Gij hebt in mijn donkerste dagen mij steeds in het licht gedragen.…

Hulpbehoevenden weten niet waar ze het zoeken moeten, ik ben een baan kwijt en zij hebben mij niet meer. Op de PC wordt verkeerd geparkeerd, de elite bezet de stoep in een regentesk gebaar, Beatrix staat haar nummer voor, AA, zou ze gedronken hebben ? HemAA, PvdAA, CDAA, slokkie op, volk opgeslokt. Ik ben het even kwijt.…

Heel wat moois ben ik kwijtgeraakt door erover te schrijven.…

Maar die verrekte pluimveestapels, daar ben ik mijn ei kwijt geraakt.…

Man: zegt: schat, er is toch de 4e Dodenherdenking en de 5e Bevrijdingsdag, vraagt eega wanneer hij van het kleinste kamertje komt! Ik kijk op en zeg, jazeker hoezo? Antwoord: het staat niet op de kalender? Dan schiet ik in de lach en zeg, nou dat klopt toch? Hoezo vraagt hij? Mijn antwoord brengt hem even van zijn stuk, maar dat…

enig verweer Blijkbaar kan dat echt wel ik ervaar het iedere keer Nog nooit zo'n heftig gevoel voor iemand, als ik nu ervaar Maar zonder genoeg respons helaas, helaas, maar waar Na herhaaldelijke decepties geef ik de moed nu maar op En dwing ik mezelf nu maar tot een definitieve stop Mijn gevoelens protesteren en willen je niet kwijt…

ik zal altijd van je houden, en ik wil je nooit meer kwijt.…

Ik wil je kwijt, uit mijn hoofd, uit mijn gedachten, uit mijn dromen, en slapeloze nachten...…

Zie ik andere mensen om me heen, die gelukkig zijn en niet alleen. Dan denk ik weer aan hoe het was, samen stampend in die grote plas. Of samen genietend van een ijsje, ik mis je zo mijn kleine meisje. Je kleine handje in de mijne samen kijkend naar de treinen. Lekker op pad met z'n twee in een eerste klas coupé. Lekker lang genieten in…

Ik ben je kwijt, maar dat tedere tikje op je achterste had ik je graag nog mee gegeven.…

Mijn impulsen heb ik geplempt, kap maar met deze site, dan ben ik in ieder geval alles kwijt.…

Eendrachtig loop ik naar de wei De schimmel op de paal kruipt Een dikke regendruppel Rolt met daverend geweld Leeg schijnt de wei Voor het geoefend oog Draaft er iets tussen de sprieten Spoed een oorworm zich huiswaarts Dan te laat Een oorverdovende repliek Een insectueus drama Domestiek nalatenschap Waar eens enkel schimmel was…

Wat wij toeval noemen, is het toevluchtsoord der onwetendheid.…

De rijmende dichter ervaart het rijm juist niet als een keurslijf, maar als een bezielende verrijking, die hem dingen laat schrijven die hij in eerste instantie nooit had bedacht, wat bijdraagt tot wat een gedicht moet zijn: iets wat groter is dan zijn maker, iets waarvan ook de dichter het gevoel moet hebben dat hij het niet zelf had kunnen bedenken…

Homeopathie werkt zoals er toeval bestaat.…

die mooie herinneringen samen Ik zoek je Wil je warmte terug Wil je lieve woorden weer voelen Wil me weer tegen je aan drukken Ik zoek je En ik zal er nooit meer stoppen Want zonder jouw gevonden te hebben Ben ik mezelf ook kwijt!…

'k Ben je kwijt, dacht dat 't nooit kon, maar ik ben je kwijt en nu, treur ik erom. 'k Ben je verloren, het kon toch niet, dat 't mij gebeurde, te vers voor verdriet. Ik zoek me verloren, roep je steeds weer, je kunt me niet horen, nooit meer?…

'n Waarheid weten 'n kennen herkennen Toeval ? Toeval bestaat niet !…

Ik voelde me vreemd toen ik over de kade liep, op zoek naar een taxi. ....Alles tintelde en ik had het warm, terwijl het eigenlijk best wel koud was. Steeds sloot ik mijn ogen en elke keer zag ik zijn gezicht..., dat lieve gezicht..., en hoorde ik zijn warme stem... Terug in het hotel ging ik op het enorme bed zitten.…

ik kwam je weer tegen na lange tijd zonder contact geschrokken keken we elkaar aan en alles kwam weer boven beelden doemen voor me op jouw handen op mijn lichaam mijn nagels in jouw rug jouw veelbetekenende blik die zich in mijn ogen boort jouw tong die met mijn lippen speelt mijn gretige mond die de jouwe zoekt dat was toen nu zien…

Toeval of geen toeval, maar het maakt mijn onbeduidende zondag toch een stuk vrolijker en terwijl ik dit zit te typen begint de zon ineens door de wolken de zon te schijnen. Met dank aan de mensen die gereageerd hebben op mijn schrijven en mijn dag hier door een speciaal tintje hebben gegeven.…