Alle inzendingen over achterdeur

Spullen zijn opgeruimd Zaken zijn geregeld Ik heb het heel lang uitgesteld Maar nu is het dan toch bezegeld Contracten opgezegd Dagenlang was ik bezig Fysiek was je allang weg Voor mijn gevoel nog aanwezig Maandenlang Stond mijn achterdeur op een kier Een vluchtweg naar jou Wanneer ik genoeg had van mijn leven hier Die deur naar vertrouwdheid…

Een achterdeur is wat ik zoek een deur om even weg te gaan Waar is die deur die ik zoek om even weg te zijn van dit bestaan Achter die deur wil ik even alleen zijn samen met mijn gedachten over jou Misschien verbindt die deur wel een lijn met de achterdeur van jou....…

De voordeur is de achterdeur.…

Het huwelijk moet een monster bestrijden het monster van de dagelijkse sleur wil je je daarvan bevrijden sleur dan het monster door de achterdeur.…

Als de angst langs de voordeur bij mij komt schuilen om mijn schaduw te beschermen dan vecht ik of vlucht ik naar het onbestaande als weggevoerde uit mijn nachtmerrie langs de achterdeur naar buiten aan de angst ontsnapt…

Bah, mijn vakantiepret is naar de kloten: Heb ik mijn achterdeur wel afgesloten?…

voor mij een nieuwe wereld, een ander licht vol van verlangen bol van gezangen Voorbij de laatste bocht, het bange konijn bij het verlaten huis, scherven in het kozijn drukt ze haar klam gelaat door het spinnenrag en ontwaart wat ze verder meedragen mag Met frisse lach, zakken vol van geur en kleur glipt ze stralend door de smalle achterdeur…

Ze heeft de achterdeur op slot gedaan en duikt vervolgens met een boek in bed. Het spreekt vanzelf dat ze de wekker zet, om ’s morgens vroeg weer naar haar werk te gaan. Deze vrouwen talen niet naar seks en rekenen op centen van hun ex.…

Alleen de onschuldige burger met zelfstandige voor- en achterdeur is zonder geladen kalashnikov in de meterkast op grond van de wet huurbescherming de klos.…

Zeker niet via de achterdeur. Agamemnon, ach ziekelieke Griek, gij mag mij de kont kussen, en dat is waarlijk een voorrecht.…

Ik hoor de morgen in het kraken van het bed een kuch het sloffen van pantoffels op de overloop de koffie borrelt van heel ver met tussenpozen mijn bewustzijn binnen terwijl het verkeer buiten de stilte breekt geroezemoes van kinderstemmen het miauwen van twee hongerige poezen aan de achterdeur en het zachte roepen onderaan…

's Morgens heel vroeg liet ik hem uit hij wandelde zijn gewone weggetje door de tuin naar het hekje ik heb hem nog nagekeken Sindsdien is hij spoorloos net of je kind vermist is en toch verwacht je steeds dat hij aan de achterdeur klauwt Hij was gelukkig bij ons en wij met hem de brokjes, het hart en de tuin maakten zijn leven uit en…

voordeur open vriendelijk onthaal liefslawine achterdeur al op een kier van die eenzaamheid moét koesteren raken tallozen elkaar kortstondig langzaam schuivend allen dezelfde weg tussen die twee vermaledijde deuren met onbegrip woede om de leugens verwarring en verdriet gevallen, in ongenade geslagen met de stok van die…

je toon was verbazend ordinair zelfs vulgair te noemen, zoals die over je lippen kwam en jij daar stond bij de achterdeur kloppen was er niet bij, je zwarte kleed stak af bij je albasten huid het gloeien in je gezicht, de trillende neusvleugels vertelden de rest ik weet niet, niet echt of ik blij was met jouw lach,…

ik ben klaar het werk is af ik kan naar huis twee dagen zal je mij niet zien lekker thuis ik ga het weekend in wie nu nog belt, heeft pech want ik ga weg ik heb genoeg van deze sleur straks verlaat ik deze panden via de achterdeur ik heb geen zin om nog te blijven maar 't is te vroeg 't is ruim voor vijven toch wil ik gaan er…

zijn katers in kloostertuinen ook niet gewoon poeslief krols likkend aan snorharen katers en thuis vurige tijgers levendige lief zacht kirrende kroelende zelfstandige ego’s legokleurig met soms scherpe nagels en voorkeur voor melk blikken gevuld met de brokken zacht en veel zachter vlees miauwgluikje in de achterdeur als sterren…

Ik hoor de achterdeur eerst opengaan en daarna dicht. Achter de schuur zit ik, en mijn gezicht is vol van tranen en van wasgoedgeur. ----------------------------------------------------- Uit: 'Omtrent het getij', 1985.…

Een vreemde angst zocht langzaam zijn weg in mij: zou na het verdwijnen van de geelgroene stengels de wereld aan mijn achterdeur nog herkenbaar zijn? Het geratel rukte nu ongehinderd mijn hersens binnen.…

Tot het ontluisterend moment dat schijn en maskers moeten vallen en je de angsthazen herkent die met hun geklaag je tijd vergallen; nog voor hun voorspelbare gezeur vlucht je door de achterdeur.…

een hoofd waarvan ik weet dat het van jou moet zijn Ik heb je langzaam zien vervagen tot ik de ramen van de kamer sloot bang dat een zuchtje wind je weg zou dragen, tot ik de lakens voor de ramen hing en jij zo licht de achterdeur…

Gearriveerd op mijn bestemming via de achterdeur zag ik dat op lange tafels veel mooie oranje-rode papieren tasjes klaarstonden met bestellingen voor de klanten die op kwamen dagen; welkome surprises voor de leesgrage Tilburger.…

'k heb de kachel uitgedaan de achterdeur wijd open ben even in de tuin gaan staan om de vogeltjes te horen die in de struiken en de bomen waar nog geen blaadjes aan.…

Iedereen heeft de mond vol beloften, via de achterdeur vlieden ze in coalities, schijt aan ambities, ze doen niet wat wij willen. Even relativeren. Pechtold, een vis op het droge. Cohen, de thee wordt aangesleept. Rutte, de eeuwige student. Roemer, per ongeluk entertainer. Femke, de milf voor gans vaderland.…

Dan hoor ik de achterdeur. Zoon komt thuis. Zijn vrolijke rode vest plakt tegen de schone ruit van de achterdeur. Twee uur na het onheil was hij langs die plek gelopen. Lag hij daar toen nog of niet? Waarom heb ik niets gevoeld, klagen we allebei. Het is donderdag, we eten vis, we moeten alles zelf opeten.…

vroege morgenstond spriet groen al uit de zwarte grond en op mijn wang verschijnt een blos de ribes gooit de trossen los zo zacht als poesjes die ik streel zijn katjes zilverzacht fluweel een merel kwettert liefdevol de prunus barst z’n kopjes bol ik zucht als ik mij nederzet het longkruid ademt violet ik ruik gevleid naast achterdeur…

ik mis de open tuin en dito achterdeur waardoor de buuv' - ik geef het toe soms vond ik haar een oude zeur - na een bescheiden klop naar binnen liep en vroeg moet jij ook nog wat van de bakker schat of dat moment waarop ze zei: m'n lieve kind je werkt te hard zeg weet je wat ik vraag de buurman even of hij morgen ook jouw straatje…

Bij een goede kennis staat een bakje met kattenvoer vlak bij de achterdeur. Die deur staat open. Geen kat te zien. Buiten hupt een merel behoedzaam naderbij. Hij kijkt over de drempel. Geen poes te zien. Hip, over de drempel. Nog een paar hippen en hij is bij de kattenbak. Een moment van aarzeling en dan: pik. Kijken. Geen poes te zien.…

Ik heb me voorgenomen geen dikkere boeken te schrijven dan ik wil lezen, en ik wil geen boek lezen dikker dan tweehonderd bladzijden.…

Het idee voor het schrijven ontstaat pas in het schrijven. Ik heb nauwelijks een verhaal. Je moet als het ware beginnen te schrijven terwijl je nog geen idee hebt waar het over zal moeten gaan. Dat is schrijven: een schaakspel. Dan blijkt op een gegeven moment dat nu dat moet gebeuren, de tegenzet van het verhaal zelf, die meestal gunstig is. Soms moet…

en dan, tot slot, de foxterriër die het aan zijn nieren kreeg omdat ik ooit zijn linkerachterpoot tussen de achterdeur klemde. ik zal me haasten om ooit nog een huisdier tot vriend te nemen en hem te eren op werelddierendag. vegetarisme, oké, maar niet meer dan dat.…