Alle inzendingen over afgebroken

het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien het wemelt er op zolder van de spoken het huis waarin ik woon wordt afgebroken ik vraag me af waaraan ik dit verdien zie op tegen het ongemak van dien het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien ze gunnen me nog even tijd misschien…

Dat ene kleine iniminidingetje, dat gevalletje wat afgebroken was, stelde dus wel degelijk iets voor, dat zorgde ervoor dat de sleuf dus in de gleuf paste en nu dat er niet meer opzat, dacht de zak ook van; geen iniminidingetje, dan verzamel ik ook niks! Nou lekker dan!…

Een bouwwerk is pas compleet als de laatste stelling is afgebroken.…

In het dorpje Kloosterzande is niet veel meer voorhanden Het klooster is afgebroken... De marieschool bleek aangestoken... De burgemeester is verleden tijd en mij zijn ze ook al ’n tijdje kwijt…

bij de afgebroken tak kom ik een boom tegen steeds weer die tak hij ligt op een blad dat viel voor de tak afbrak steeds weer bij die boom…

de muur tussen mijn gevoel en verstand blijft statig overeind en wordt slechts met met splinters tegelijk afgebroken als de slag zal vallen komt misschien het antwoord uit…

Nadat in 1989 de muur tussen oost en west is afgebroken, heb ik wel eens de indruk dat hoe-langer hoe-meer mensen een muur om zichzelf zijn gaan optrekken zonder lucht- en/of kijkgaten.…

Het hof in ´s-Gravenhage heeft gesproken Die muur moet om en wel onmiddellijk Zo luidt het vonnis onverbiddelijk Dus denkt men dat hij nu wordt afgebroken Maar dat ontwricht diplomatiek verkeer Want dan klopt heel die routekaart niet meer…

En als hij weer onwaarheid heeft gesproken Dan wordt het Witte Huis ook afgebroken.…

De tak is niet wreed afgebroken maar versleten door de tijd voor ons die achterblijven heelt de tijd de wond maar het gemis dat blijft…

De ban was verbroken, weer een afgebroken droom gecreëerd, waarvan ik het einde echter niet meer hoefde te weten. Dat zou altijd in nevelen blijven gehuld.…

Langzaam afgebroken, Door mens en dier, Langzaam vermoord, En het interesseert ze geen zier.…

in de ziel verzwegen zo droom ik mijn dromen als verloren regen op een afgebroken twijg waar jij nooit zal komen of zeggen wat ik moet doen in het stille ongestoorde van mijn ware wezen de eenzaamheid vermoeit maar laat me klein en gebogen groeien aan de schaduwzijde van het toegetreden groen…

hoe bekaaid staan ze daar ontmereld en ontkraaid ontroofd van hun bladerhoofd met hun vingerknoken afgebroken reikend naar boven hoe staan ze daar te hoesten in de hoven - de woeste knoesten van bomen - te dromen hoe staan ze daar lijk diepgevallen engelen te jengelen en te hengelen naar levensstromen de rouwende bomen.…

een meeuw wacht op een trapgevel tot de viskraam afgebroken is koude stralen spoelen een stroom andijvie in de regen de marktmeester gaat rond langs de droge vierkanten de armen op de rug in een boom hangt blauw papier en een man rakelt met een zwarte paraplu het verleden op tussen de kisten…

Soms is een verhaal te groot om te worden afgebroken. De Dom van Aken is zo’n verhaal. Het is de Dom waar Karel de Grote op 25 december 800 tot keizer werd gekroond. Hij was daarmee de opvolger van de keizers van Rome, de keizer van het Westromeinse Keizerrijk.…

De V.V.D. is weer eens negatief in beeld Er wordt weer over leiderschap druk gekrakeeld Is het nu Jozias,Gerrit,Rita of Henk Kamp Het zetelaantal wordt toch zo een ramp Wanneer er nu niet snel uit een mond wordt gesproken Wordt heel de V.V.D.zo langzaam afgebroken Het V.V.D. congres in Noordwijkerhout moet dit weekende kiezen wie de werkelijke…

De vroege vogels bakenen zingend hun rijkjes af, roepen me naar buiten Van slapen zwaar verlang ik lucht die koud mijn longen vult en warm het gewicht lichter maakt Vandaag zal ik eindelijk weten of ik uit buigzaam riet besta zich heffend van de platte grond terwijl de storm verdergaat of van afgebroken eikenhout…

Zijn celstraf zal dus worden afgebroken Wie weet hoe 't bij de Hoge Raad uitvalt Maar één ding blijft: die woonwijk is verknald (De hoofdverdachte van de vuurwerkramp in Enschede is door het Gerechtshof in Arnhem vrijgesproken; de officier van justitie gaat in cassatie)…

vertel me wat van jouw stilte schreeuwt ze nog steeds zo mooi oorverdovend klimt ze nog steeds naar de hoogste nok ik verneem geen kraak meer de trap heb ik afgebroken blijf voor dit moment met stilte naast mij opgesloten zitten ledigheid is helend zonder meer minnaar van mijn zinnen wind kan fluitend niet langer bekoren ik schreeuw…

Zo lang, zo lang, zo lang geleden Dat je ze bijna niet meer ziet, de uitgesleten treden De tegels vóór barakken en kantoren Géén schoorsteen meer, géén ovenmuren Afgebroken, vervangen door gazon en perk.…

Te vaak, te vlug, te korte metten wordt zicht in korrels afgebroken om te vergelen, eindloos stranden uit aangedane snuisterlanden te pasfoto, -getrouwd, -ontloken. Spontaan door prentenier bestolen van tere wenken evenwicht aan welk het eeuwig licht beloofd. Wie alles klakkeloos geloofd wordt standaard lachend opgelicht.…

Nog geen dag Nog geen dag hield hij stand mijn toren met vreugdesklok en daar bovenop een wapperende vlag de eerste avond al werd ze stukgeslagen de vlag werdt neergehaald de vreugdesklok verbrijzeld de toren afgebroken als een hoopje ellende lig ik tussen de brokken vandaag geraak ik niet meer rechtop maar morgen verzamel ik alle…

Hij dient met zorg en aandacht te worden afgebroken. Waar ik de stenen laat? Misschien dat iemand ze op wil komen halen? Misschien dat er iemand is die een muurtje nodig heeft en daarvoor mijn stenen wil gebruiken? Ik hoef ze niet meer. Mijn muur wordt afgebroken en de stenen leg ik naast me neer. Wie ze hebben wil mag ze komen halen.…

Ik streelde haar verlangen Zij suste mijn verdriet Dat is wat er bleef hangen Meer was er domweg niet Niets meer dan was besproken Niets minder dan voorzien Gehaast en afgebroken Meer was er niet te zien We hadden het zo nodig En smachtten naar elkaar Gevoel bleef overbodig Toch scheelde het een haar Of alles was beklonken Het smaakte naar…

je glanzen vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem je handen raakten muren voeten klommen gleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd van kou wilde je het leven grijpen je bent herboren handen open cellen afgebroken…

Waar is het kind dat je ooit zong nu het in vreemd motief verdwaald geen tonen meer kan vangen In lijdzaam terugverlangen zing je ’t nog gouden regels toe van een onzuiver plagiaat Het kind ligt uitgespuugd op straat waar de coupletten sterven nu bruggen afgebroken zijn Maar met een eindeloos refrein verhaalt het nog in schril contrast…

vleugels gespreid een horizon rijker je ogen waren leger dan de put waaruit je klom vanaf de bodem handen raakten muren voeten klommen geleden weg, ontvelden in het pijn verdrijven wanhoop was je touw de strop zou adem blijken verstijfd van kou wilde je het leven grijpen je bent herboren met je handen open de cellen afgebroken…

En plotseling had hij zijn mes In ’t deinen van die buik gestoken En worgend ’t gillen afgebroken, Smeet haar in bed als lege fles, Ging kalm op straat, was blij en krachtig, En voelde zich tot veel goeds machtig.…

De muur werd afgebroken. Van het puin werd verderop een fundament gemaakt. Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin. Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest. Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.…