De beklemming
schiet als een pijl omhoog
bezet mijn borst en zenuwbanen
grijpt me bij mijn keel
Op volle toeren
jaagt mijn bonkend hart
snelle roffels
door mijn ribbenkast
Ik lijk bezeten
door een kwade geest
die zijn gif blijft spuiten
tot het toppunt is bereikt
Mijn hersenen zwoegen
antistoffen worden aangemaakt
ik kan weer vrij…
Ik niet
Mijn antwoordapparaat staat aan:
Het zijn de hormonen, het gaat weer over
Hoelang nog
Hoelang moet dit nog duren
Ik heb niet eeuwig de tijd
Al meer dan een jaar
Het groeit in mij als een bacterie
Wanneer komen die antistoffen nu
Ik heb ze nodig
moet ik het zelf doen,
Komt er geen hulp?…
Tenzij het wonder gebeurt en de andere vogels hem de natuurlijke weerstand leren kennen, antistoffen van ziek worden zich vormen. Gemeenschappelijke vrienden mag kennen. De klimaatopwarming hem in leven kan houden.
Het winterkoninkje in koude omstandigheden, bij angst, ziekte, eenzaamheid hem dan gezelschap wil houden.…
(Er zou wat geweest zijn met de irregulaire antistoffen!) Haar verdriet was onmenselijk zwaar. Negen maanden hadden zij en haar man er zó naartoe geleefd. Gelukkig kon zij gered worden dank zij hem.
Druppel na druppel vlood het doorzichtige spul hem in de "mooie" aderen. Hij moest erom glimlachen, nog.…
Onderzoek heeft aangetoond dat antistoffen vele jaren in het lichaam aanwezig blijven. Je kunt dit zelfs laten testen met een zogenaamde Titertest. Maar lang niet alle dierenartsen werken hier graag aan mee. Logisch, dierenartsen moeten ook leven en vaccinaties zijn nu eenmaal de belangrijkste bron van inkomsten.…