Alle inzendingen over blijft

grenzen vervagen zoals de ruimte om ons, enkel blijft als ogen harten ontmoeten: het versmelten tot één gedachte één gevoel één adem.…

‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.…

En dat blijft zij iedere dag bellen zo is zij, moeder blij vertellen duurt soms ellen- lang zonder enige betekenis weten wat er is zomaar even horen dan raken wij niet verloren ze vinden ons getikt maar de navelstreng wordt nooit echt doorgeknipt!…

Zij was en blijft voor mij een zegen waarvan het spoor steeds verder gaat.…

Dus als zo bedoeld wordt, wie schrijft die blijft, dan kan ik mij daar in vinden. Want zonder mijn pen en papier, zoals ik ooit begonnen ben, had ik hier misschien in deze hoedanigheid niet meer gezeten. Dan was ik een geestelijke afvalberg, hadden mijn gedachten een grote hoop geworden die niet meer op te ruimen waren.…

Langzaam lig ik te weken in het bad van vergetelheid en zie ik mezelf veranderen in jouw gedachten tot een dier dat je volgt en spreken leert zoals jouw gedachten mij laten gehoorzamen en waar ik niet meer kan blijven zolang jij me niet verdrinkt in het bad van onze herinneringen…

drinken en verwelken later nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er- van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er te lezen blad na rozenblad tijd die gekozen is nu ga ik weg ga jij weg als ik dood kus ken ik verlangen het blijft…

Je bent een deel van alles bij je leven En alles blijft bestaan wanneer je sterft. ----------------------------- uit:'Luchtspiegelingen', 2001…

Natuurlijk wentelen de seizoenen door bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht en hoort er niemand wat ik hoor zeker, ik ben de ontdekker van mijn land maar mijn plek die met een geheim begon wentelt zich almaar in lucht en in zon en jaagt hier mijn hart en ziel in brand om mij heen…

Links. Rechts. Wat is er van overgebleven.? Welke kant ging het op? Links jaren zestig: tuinbroek, Volkskrant, intellectueel, boycot, actie! Rechts jaren zestig: Telegraaf, dombo, voetbal, strandwandeling, voor de open haard. Zie hier de overtuigingen over wat links en rechts was. Het links van nu heet 'elite' en bestaat nog uit: tuinbroek…

Je zult zien, er is heel weinig veranderd, omlijst als het blijft door die ene altijddurende tel. Bijna niets. Onweer verstopt in de lucht. Blad slap en donker. Geen wiekslag. Geen klokslag. Ongemerkt vertakt zich de tijd tot vandaag.…

ach wat de liefde vertel mij niks of zeg mij wat in Barry's jordaanse nachtcafé van de rauwe versier boem boem muziek de flipperkast van je-weet-wel de miljonaire alles in de fruitkast tot de laatste cent we gingen naar die zweefteef vier hoog boven ramses steeds aan de neurie hikkend van de lach ééns in de honderd jaar jij dan jij…

de cirkel is rond les extrêmes se touchent zelfs twee rechten zonder beginpunt snijden elkaar minstens twee maal vrijheid van d’één begint bij d'onvrijheid van d’ander d’één z’n brood d’ander z’n dood wie wat bewaart heeft wat jong geleerd is oud gedaan wie schrijft die blijft…

Maar de pijn die blijft. Ze vertellen je alleen dat het moet, verder met je leven gaan. De pijn die blijft voor altijd bestaan, het kindje in je gedachten ook. Ze zeggen de scherpe kantjes gaan eraf, het blijven mooie herinneringen, en de wereld stort even in, Maar de pijn die blijft.…

als wind gaat liefde ongrijpbaar mooi en pijnlijk als vuur gaat passie heftig en vluchtig als water gaat bloed in stromen gaat leven als gister over in heden nu verleden voorbij wat blijft…

Haar oogleden zijn verfrommelde gordijnen die haar vensters onttrekken aan zijn beeldende blik Hij beziet de droge sloten die van haar neus naar haar mond lopen en wilde beken vormen als haar tranen willen stromen Op haar bovenlip het donzig bos dat bescherming biedt aan dunne twijgen gegroeid door de tijd en het overmatig roken…

De kerncentrale Borssele blijft draaien Het kabinet heeft al een tour geboekt Het splijtstofsplitsen hoeft niet opgedoekt De firma blijft het Zeeuwse land verfraaien Ik hoop maar dat het werkt, want (dat is pech) Het beste ziekenhuis is heel ver weg…

Het blijft een wonder, hoe mijn hart wordt geraakt, door jouw zinnen. Onuitgesproken oplichtend in jou ogen, als ik jou aan kijk. In stilte hoor ik, wat je zegt, al spreek je geen woord. Eeen stralende glimlach roept: ik kan niet meer zonder jou. je oogslag sprekend: ik laat je niet meer los.…

een snelle kus volgt de deur slaat open licht wordt aan gedaan hang de jassen op en fluister een glas drinken door kaarslicht reeds aan jij zittend op de sofa reik ik een glas rode wijn vlei me tegen je aan bijna fluisterend gesprek verlost je van gedachten achter de gesloten gordijnen dansen takken in de wind een glimlach blijft…

Het blijft een wonder, hoe mijn hart wordt geraakt door jouw zinnen. Onuitgesproken oplichtend in jou ogen Als ik je aankijk in stilte hoor ik wat je zegt al spreek je geen woord Een stralende glimlach roept Ik kan niet meer zonder jou. Ik laat je nooit meer los. Twee handen strelen: Ik ben er als je me nodig hebt.…

En omrinden toen haar kuil We verborgen onze tranen Ook de zon ging zomaar schuil We sloegen kruisen En we zeiden amen Nadat de priester gesproken had We stonden stilletjes tezamen Tussen wat roerloos herfstblad We keerden terug Zichtbaar aangeslagen En de wereld was plots koud en kil Soms willen we haar nog wat vragen Maar het blijft…

Maar mijn broer, hij blijft dood.…

Het mooiste gedicht is wat ongeschreven blijft, voor eeuwig leeg en wit ligt in een smetteloos heelal, zo zuiver als windstilte in het riet, zo ijl en hoorbaar als een opmaat rust aan de muziek vooraf… en niets daarna volgt nog.…

weg maar zo dichtbij Liefde voor altijd Jij blijft Voor altijd Jij blijft…

Ik zou je willen voelen op mijn huid als een bui van bijna: strakke droogte, verwachting. Ik zou je willen horen in mijn oren als een tel rust : een maat die stil valt, aankondigt. Een proeven dat nog om de mond zweeft een geur die nog hoogte moet krijgen zo zou ik je suikerzacht zou ik je vluchtig...…

Jawel, ik heb weer eens tijd om te schrijven. Niet dat ik ook maar enige inspiratie heb hoor, maar ik word er eigenlijk toe gedwongen. Het is gedaan met het privégebruik van internet op het werk. Hun goed recht natuurlijk, maar hoe moet dat nou met mijn verloren uurtjes? Mijn baan bestaat uit vliegen of stilstaan, wat betekent dat je twee uur lang…

'Hoe bleven we tot op heden bij elkaar' zal iemand die dit land als nieuw betreedt allicht vragen. Zeker nu Burgemeester Cohen aan lijkt te treden als PvdA-leider. Moeilijk om te beantwoorden. De bisdommen mochten in 1853 Nederland weer in. Hoorden de Katholieken er ook echt meteen bij? Konden ze dat opbrengen? Uit ‘Bijdragen Geschiedenis van…

Eén ding hebben allen gemeen: het gemis blijft. ‘Het gemis blijft’. Dat hoor ik heel vaak in mijn werk als ziekenverzorgster, maar ook in mijn naaste omgeving. Zelf ervaar ik dat ook zo. Ook al gelooft men in het leven na de dood en in de hemelse vader, dat neemt het verdriet en het gemis niet weg. Wél kan het helpen om het verdriet te dragen.…

Je schildert nu decors in Avereest, in godsdienstwaan gekerkerd, of geborgen.…

De boeren uit de provincie Drenthe en de boeren uit de andere elf beschermen de gezondheid van zichzelf maar lieten nooit hun dieren inenten. Dieren sterven zonder mond, zonder klauw. Noem het 'bek-en-hoef-zeer' en toon berouw.…