Alle inzendingen over cliché

Literatuur is een protest tegen het cliché.…

Wie nu beroemd wil worden, moet met een clichékop op de tv, clichés uitkramend over clichés.…

Een cliché is meestal waar, anders zou het geen cliché zijn.…

Maar te veel cliché? Wat bedoel je daar nu mee?…

Het mooiste cliché draait een leven lang mee.…

Het is één van de vele onvergetelijke scenes uit Fawlty Towers. Een van de oudere gasten vraagt of er ook een gids is waarin staat wat er in Torquay te doen is. Een jonge gast, die in die aflevering nog vaker overhoop ligt met de hoteleigenaar, mengt zich terloops in de discussie met de opmerking ‘Oh, you mean the smallest book in the world?’…

Het cliché, het grootste cliché, het alom gedebiteerde en haast versleten woord "veiligheid" is niet meer van toepassing. De vogels zijn teruggekeerd; ze nestelen in de esdoorn voor mijn venster. Hun geluidjes in de vroege morgen duiden op een nieuw seizoen. Nederlanders zijn niet bang; de bussen en treinen zijn druk bevolkt…

Het is een cliché, maar tóch is het zo.…

Ik streel de wol van mijn trui en monster de kabels een kraai klieft cliché de lucht is bewasemd Geen van de kruisen wijst naar een vriend een broer of een vader ik ben enig kind Toch huil ik een halve eeuw later…

Een cliché van zichzelf bekijkt zijn spiegelbeeld naakt in een overall van huid. De pet bedekt het lulligst lichaamsdeel. ´Dit ben ik dan´, zegt hij zacht, terwijl de spiegel hem na doet. Achter hem de boerin, geen tijd voor zichzelf. ´Kom je, Arie, je wordt er toch niet knapper op.´…

Durf jij het niet te schrijven laat mij het dan maar doen ik wil gewoon de passie beleven zoals toen ik wil jouw zachte zoenen vochtig ondergaan te oud vóór, zijn droge cliché`s en mogen niet bestaan ik wil het hele sprookje met strikjes op mijn mouw maar strik ons niet te heftig mijn lief kom niet te gauw…

De tekst hiernavolgend is cliché op cliché, maar zij zijn wél allemaal waar: DE LENTE IS MAART DIE 't WEER ZOMAAR LAAT OMSLAAN 't IS APRIL, CLICHÉ, DIE DOET WAT HET WIL, TER- WIJL 't EI WORDT GELEGD IN MEI DE ZOMER MAAL 4, NAAM'LIJK JUNI, JULI, AUGUSTUS, SEPTEMBER HERFST GETEKEND DOOR DEELS SEP- TEMBER, OKTOBER + NOVEMBER DE WINTER…

Als door een steen die, in een vijver geworpen, kringen doet ontstaan in het water, vervagen de rimpelingen door de milde, goedgunstige tijd die volgens het overbekende cliché verzacht en geneest...…

Dan wordt ook het woord warmte tot een algemeen gangbaar woord of cliché en dan wordt de genoemde toestand welhaast tot een algemene obsessie.…

ik denk tegen de wind in het ruisen van de zee het geluid, de muziek een cliché in mijn oren achterstevoren terug... denk ik terug... naar toen als de zee spoelde de liefde over mijn dam toen zij kwam zij, een onopvallend glasgordijn een muur van troebel water onzichtbaar onder de waterlijn sommige stuurlui staan aan wal omdat ze…

En toch was het zo, dan maar een wandelend cliché. Ik wist niet dat stenen troost konden bieden.…

Wie is er tegenwoordig eigenlijk niet "beperkt"? Gezegd moet worden dat een wereldberoemd filosoof uit de Oudheid, namelijk Seneca, als niemand anders vastgesteld heeft dat zelfs het grootste genie per definitie zijn/haar beperkingen kent: "Nullam umquam exstetit magnum ingenium sine aliqua dementia" ("Er heeft nooit een groot genie bestaan zonder…

Misschien zou men ook kunnen zeggen dat dit woord haar verwerd tot een hoogstpersoonlijk cliché dat zij zich had toegeëigend; haar uitspraak die zij altijd maar herhaalde om haar onfortuinlijke geestestoestand tot vervelens toe toe te lichten en te illustreren.…

Het nieuwe toverwoord dat lange tijd geleden gelanceerd werd en dat nu welhaast verworden is tot een cliché; dat door vrienden, vijanden, passanten, vreemden, bekenden en onbekenden tot mij gericht en op mij afgevuurd wordt, luidt "benauwd".…

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis Vertrouw daar op we sjouwen allen onze last En ook…

soms wil ik hórizontaal met overzichtelijke einders en bergen cliché’ s kaarslicht dat niet alleen flakkert om belichting te dichten maar puur voor zuivere romantiek afgezaagde boomstronken gewoon om op te zitten ze mogen origineel van vorm doch niet te ergonomisch zijn languit luisteren naar je slagvaardig hart zonder me af te vragen…

de ivoren toren wankelt gepeupel slaat zijn slag verwarring sloopt brandschattend heilige huizen de havikscherpe blik fixeert genadeloos de wrijving in de orde talenten voor de bijl bagger rotzooi waardeloos zijn ivorentorenhoog cliché voor alles dat niet past in arrogante beelden van het aantal en de macht angst doet grote bekken…

dat na jaren winteren eens de lente zal beginnen een heerlijk cliché laat het maar zomeren ik houd van dromen hun realiteit zal ooit wel komen verlangens en mogelijkheden worden nooit met ratio bestreden het is vrijheid die je kiest gebondenheid Natuurlijk ook Jean-Paul en zijn Simone wisten dat nee wij vallen niet meer in Dat…

Mijn trotse naam; de naam van mijn voorouders, geschreven met ckx; de naam mij bij mijn geboorte meegegeven; de naam die ondanks alles vaak voorkomt in het Antwerpse telefoonboek, wordt kennelijk vaak beschouwd als een curiositeit en is vaak aanleiding tot het cliché: "U behoort zeker tot de rijke tak".…

"Bevend klinkt de nachtegaal, schuw trillend van onzekerheid, zingt met haar stem vol tederheid oceanen vol, waarin ik afdaal" Woorden schieten te kort om dat te beschrijven mijn gemoed schiet vol met eeuwig cliché over dat je met me vrêe door je stem langs mijn oren te wrijven.…

een dagje strand heel vroeg al afgeladen met cliche's, het zand, de hand een branding vol met broekjes nooit wordt vermeld het ploeteren, het irritant gescheld, de deo's zwetend in het lange wachten het schreeuwen en de voetbal die de thermoskannen raakt de koele pils die dorst alleen maar groter maakt de hete auto met de bon achter…

gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk te veel hij heeft op wrede wijze wraak genomen de druppel was het zoveelste cliché…

Het wandelen tussen de bladeren de mooie kleuren die de herfst met zich mee brengt de vogels die fluiten de zon die door de wolken schijnt, zelfs de regen, die hier in grote getale neervalt Voor andere zo gewoon misschien wel cliche, maar voor mij nu op dit moment heel belangrijk eindelijk zit het leven weer een beetje mee…

¨Je moet er iets van maken¨ verklaarde ze met een hemeltergend cliché dat onverwacht van haar lippen rolde.…

Wij lopen niet op de klippen, wel hebben we wrijving gehad bij vlagen nat als `k weet niet wat golvend hoog als kippenvel Bij eb luidt hier de schippersbel en rust de mond niet achter blad de neus wel open houden schat want hoogtij kust het lippenstel Het huwelijksbootje is cliché daarmee sleepten vele dichten de diepte naar het oppervlak…