Alle inzendingen over contact

Huisartsen worden bedolven onder administratieve handelingen om hun werkzaamheden in het zorgverzekeringsstelsel in te voeren. De belasting is zo groot dat patiëntenzorg een hinderlijke onderbreking vormt van de administratieve handelingen.…

Lange tijd niet meer gezien, mijn broer. Waar was jij al die tijd? Het was zeker al een jaar of twee, toch was ik jou niet kwijt. En nu ik jou na al die jaren toch weer even tegenkom. Weet ik niet wat ik moet zeggen. 'K weet het, het klinkt misschien wat stom. Maar iemand die je amper kent die mis je niet. Da's wat ik ervoer. Toen ik…

rust heerst in mij de bladeren zijn gevallen net als gedachten een plek vinden en de strijd in mijn gemoed allengs verzachten rust heerst in mij ik kan weer geven de ander zien en horen de eenvoud van intens contact kan mij weer bekoren ja,,het lijkt niet groots of van gering gewicht toch raakt het dat wezenlijke wat…

Toch verlang ik zo naar dit contact met mijn huid. Als hij met een vinger de split van mijn vingers beroert, word ik rood en voel ik mijn schoot. Wij glimlachen, het doet ons goed. Is het wel, als het moet? Maar ik geef toe en doe, en doe, en doe.…

Ik ben dichtbij En vier armen Duwen onze handen Naar jou en mij We omvatten Iemand anders En worden zo Iemand anders Heel langzaam Dringt het Tot me door Ik ben nu Een heleboel meer Dan even te voor…

Je leest woorden, begrijpt een zin Met je gevoel en met je ogen beschik je over leesvermogen vervolgens teken je er een mensje in Mensen wonen in hun woorden zwart-wit, gekleurd, vaag, concreet tussen woorden koud en heet niet te vatten in akkoorden Toch blijft een geloof in verenen twee mensen met hun eigen taal en een voorliefde…

Dikke tranen, groen blauwe ogen Stoer gedrag ogenschijnlijk onbewogen Het minuscule contact in een neergaande lijn Totdat er niks meer over is………………… Alleen gemis en pijn!…

haar afscheid nemen afscheid nemen van iedereen die nu nog kwam de dag er na geen oma meer geen contact haar ziel niet meer in haar lichaam verpakt nu zwevend in haar vrijheid de hemel tegemoet zonder spoed kijkend op ons neer zweeft ze verder naar boven elke seconde meer…

Vernieuwing of verarming Het intermenselijk contact is de kern van ons bestaan maar wordt steeds meer het ondergeschoven kindje in deze digitale maatschappij...…

Hij heeft nog nooit zo 'n fijn contact beleefd. Een innig samenzijn blijft echter uit. Slechts in gedachten ziet de vent 'r bloot. 'Je morst je ijs,' zegt neven hem z'n bruid.…

Jij mag het zeggen maar of ik het hoor ik bedoel maar, de klanken ? ja die hoor ik wel de zinnen ? komen niet aan denk ik maar even husselen en dan staat er wel iets wat er dan staat ? ja zeg nu zelf hoe kan ik dat nu weten wanneer ik je niet versta ……

Ik heb net ‘contact’, daar mag ik niet te lichtzinnig mee omspringen. Het is als een warme, zacht schokkende stroom, die zich heeft verspreid vanuit mijn onderbuik naar mijn aderen, is gaan nestelen in mijn spieren en hoofd. Inspiratie klinkt zo banaal, maar ach, dat zal het waarschijnlijk zijn.…

zeg mij niks over mij soms zoek ik gewoon contact ik mail naar de dichtst veraf gelegen persoon liefst teder qua inborst in woorden uitgebeeld ik zeg joh kietel mij gewoon linker schouderblad rechts daar ja jeukt ja lekker heerlijk neen vraag mij verder niks ik zocht gewoon het contact begrijp je weet jij veel What's in an email…

De ruimte Nochtans half door ons omgrensd Alhoewel door weerszijde geambieerd Vervuld te raken De ruimte Binnen onze twee halve manen Met de ruggen tegen elkaar In het achterhoofd voelen wij Het gemis Van de ander Het dringt zich op Al is in het niks Nog niets te zien Dan draait verwachtingsvolle spanning een halve ronde…

Soms stel ik me voor dat ik je echt ontmoet Een rosse bloes met korte mouwen, een beige rok tot op de knieën en zwarte klakschoenen je kijkt me aan en dan snel weg Loop naar je toe, jij tilt je armen op ik schuif mijn handen onderdoor leg ze te rusten op je schouderblad Hoe de spanning uit spieren verdwijnt tot je soepel en zacht tegen…

Juni-zalving, laatavond. Aarde en hooi, geurzomer, aureool. Canada eenzaamt. Grasland strekt. Veld: groen vegeteren. Achter horizon hoeve, gehurkt. Luifel spar en vogelkers: bosrand, mijn rug. Geduld. Geweer en ik: de hand op het leven. Schot spat avond uiteen. Veld, hoeve, bomen ontploffen, vallen op hun plaats terug. Stilte likt…

Trrring.. Ola, Guiseppi Kaputti.. Spreek ik met De Heer Kaputti van Ansaldobreda.. Si..si.. U spreekt met Trawant.. van Internet.. Si..? U spreekt ook Nederlands..? Si,si veel in uw mooi land geweest.. Op zakenreis voor de Fyra zeker.. Fyra.. nee, nee ik werken in ijssalon Galamini .beste pistache glacé van.. Maar u bent nu toch hoofdingenieur…

Het is tenslotte een erg leuke meid die zelf genoeg contacten heeft en ik wil haar niet forceren mij terug te schrijven; dat is wel iets wat ik geleerd heb, dat een mens het als een kostbaar goed mag beschouwen als een jonge geweldige vrouw contact met je wil houden, dus ik zorg om ervoor dat ik niets forceer. Vrijheid blijheid!…

Ik had je al een hartje gegeven voordat je contact legde op mijn profiel. (Ik had de leeftijden veranderd.) Je hebt een erg expressief gezicht en je ziet er erg aanlokkelijk voor mij uit. Ik ben opgewonden over het feit dat we elkaar beter gaan leren kennen. Ik ben een klein beetje verlegen en mijn Engels zou wel wat beter kunnen zijn.…

Ik heb het gevoel voor het eerst rechtstreeks contact met mijn kleinzoon te hebben. Natuurlijk is hij gesouffleerd door z’n papa, maar toch. Onze relatie heeft zich in een klap verdiept. Het is een op een, er is iets verschoven tussen hem en mij. ‘Ik heb een beetje pijn in mijn rug’, zeg ik. Een ondeelbaar moment vallen de jaren weg.…

Op het schilderij waren twee schimmige torens afgebeeld, waarvan ik de namen niet weet, ergens in Amsterdam gesitueerd. Ik had het geërfd van een zwaar aan de alcohol verslaafde "vriendin" die aan haar verslaving te gronde was gegaan. Mijn vriend was "lightyears away, day after day" (en "transatlantisch knuffelen is wel het toppunt van masochisme…

Hij zat maar onbeschaamd en hardnekkig te zwijgen en mij woordeloos in het gezicht te staren als maakte ik op hem de indruk van een levenloze, versteende mummie. Zijn hand droeg de dubbele gouden ring ten teken van zijn voorbije huwelijk en (huidig) weduwnaarschap. We waren op een uitstapje met de BoodSchappenPlusBus, tegenwoordig Opstapbus genaamd…

In Restaurant "De Katterug" is het op zaterdagmiddag altijd druk. Het is er een komen en gaan van mijn mede-Tilburgers en het kan moeilijk zijn er een plaatsje te verwerven. Ik schuif aan aan een tafeltje bij een echtpaar en een bescheiden gesprek ontvouwt zich. Mijn neerhangende oogleden en de wallen om mijn ogen schijnen me te verraden: "U bent de…

Een probleem voor elke zwaartekrachttheorie is dat deze kracht vreselijk zwak is. Om de blaadjes papier op mijn bureau te laten liggen is bij voorbeeld de hele massa van de aarde nodig, maar als ik een kam door mijn haar haal kan ik die blaadjes zo oppakken, waarmee ik de kracht van de planeet overwin. De elektronen in mijn kam zijn sterker dan de zwaartekracht…

Liefste, fluister flinterdunne woorden, maar serveer geen plastieken bloemen van groen die verlangens stotteren in kreupele zinnen zonder de smaak van een zoen. Liefste, dip versleten woorden eerst in morgendauw en laat ze zonnen in het morgenlicht. Spel hun letters als vlinders op dansende lijnen. Vouw z’open als de staart van een pauw en…

antenne verder uitgeschoven voelsprieten volledig geactiveerd maar ontvang slechts contactarme ruis illusies van hoop verdwaald tussen nevel de vonk gedoofd in verdriet…

telefoon geeft een geluid mijn hart springt op ik kijk hier al zo lang naar uit toch een beetje gespannen open ik het bericht wie weet wat je gaat zeggen nu misschien sla je de deur wel dicht langzaam lees ik woord voor woord en dringt het tot me door dat mijn gebeden zijn verhoord ook jij wilt graag dit contact en wijst het niet af…

De kwestie is dan contact. Maak je contact, dan kan dat wel eens door de gedeelde spanningen in isolement tot ongekende diepgang leiden. Emotioneel, begripsmatig, affectief, maakt niet uit. In 1982 begon het te regenen om 15.57 uur op een zwoele zomerse zondagmiddag.…

Ze ligt met een landschap van een man in bed. Hij is enorm en zij heeft nooit voor bergbeklimmer gestudeerd. Verkleind tot een verliefde kleuter klautert ze rond: tong in zijn oor, spitse vingers in zijn maag, verder omlaag - ze hoort niets. Een landschap praat niet. Hooguit gromt het zachtjes, liggend op de rug, zichzelf, waardig. -…

Elke dag worden duizenden mensen geboren elke dag gaan duizenden mensen dood Elke dag vrijen duizenden met andere duizenden en moorden enkelingen duizenden uit Elke dag zoek ik naarstig naar mensen en ga met mijn kop door duizenden muren -------------------------------------------- Uit: 'Geen Hemel zo hoog', 1983.…