Alle inzendingen over dan voor de rest van

tussen de resten van haar leven vond ik brieven zonder woord boeken die niet zijn geschreven vragen die nooit zijn gehoord tussen de resten van haar leven vond ik beelden uit haar jeugd liefdes die niet zijn bedreven kinderjaren zonder vreugd tussen de resten van haar leven vond ik foto’s zonder kleur dromen die niet zijn gebleven rozentuinen…

Ik zette me neer op een omgekeerde ton, kennelijk in gebruik om cement in te storten en bleef kijken naar de hoop menselijke resten die daar nonchalant was neergesmeten. De 'resten' van mensen, van mensen die eens gestreden en geleden, liefgehad en gehaat, kortom 'geleefd' hebben. Wie weet hoe lang al geleden.…

van Heilig Moeten en Groot Verlangen afdalen naar Wilskracht en Strijd maar nee ook die kosten teveel energie wat rest is echt alleen wat is en stroomt en poëzie (met dank aan Emily Dickinson, gedichten nr. 536 + 569)…

I will not find rest, till rest finds me!…

Als hartstocht is verijld betovering verbroken wat rest van liefde dan zoete herinnering van spanning zonder boog Als hitte is geluwd lichamen verouderd wat rest van lust dan warme heimwee naar het vuur ongeblust Als stilte is gevallen sprankeling ontprikt wat rest van samen dan stil verlangen naar lange uren zonder eind…

mezelf uittrekken even ophangen aan een haakje de rest de rest laten.. maar ja, dat zou het einde zijn!…

Jij bent zo anders als De rest Jij bent Metaforisch broodnodig Als jij er bent is al De rest Letterlijk overbodig…

een oogopslag leest boeken die gesloten bleven ziet jaren waarvan maanden geen seizoenen weten ongeopend zijn die stukjes leven zo voorbijgegaan de verhalen die nog resten zullen blijven staan het jagen van de dood krijgt nu betekenis het schamen en de spijt is dan de bekentenis…

dan rest niets dan wachten, niets anders dat te doen staat. in stilte gebleven met je gedachten, want je wilde niet maar ze gaat. dan rest niets dan overdenken: heb ik het wel goed gedaan. en met de liefde die je wilde schenken, blijf je in je handen domweg staan.…

Koele nachten koude dagen stromende regen en talloze vragen Drukkende borst beelden in m'n hoofd onweer en donder de rest is verdoofd Stoppen moet stoppen met denken alleen vrolijkheid kom de rest, ga toch heen!…

Een boom bijna zonder blad en bes Dat is de rest van een lange hete zomer. De natuur was op zijn best Nu is het winter en dit is de rest. Een belofte houdt dit in, het leven heeft toch altijd zin.…

Wat een pijn ik moet verdragen Hoe koud en leeg mijn wereld is Iedereen had zijn mening Over ons en ons bestaan Maar nu ik je heb verlaten Staat er niemand voor me klaar Misschien is dit voor hen dan wel het allerbeste Maar ik verlang nog steeds naar jou Tranen lopen uit mijn ogen En niemand die me troosten kan De dagen die me resten…

en alweer was hij daar nooit meer fluitend en vaak uizichteloos gestaar het moeten beklemde hem steeds meer meer met zichzelf dan de rest in de weer ja het geld de poen dwong hem zijn gevoel te onderdrukken het huis eten en de rest dwong hem te bukken En nu ... nu is hij zijn eigen weg gegaan en heeft hij een ieder verbaasd laten staan uiteindelijk…

nauwelijks keien uit het zand het witte schuim dat kraagt al jaren de bleke schelpen op het strand toch proeft zij keer op keer zijn diepe sporen van weleer aan de zoute waterkant zijn uitgeraasde stormen waren teveel voor een rechterhand zijn witte haren dragen jaren van noest werken op haar land wel spoelt zij keer op keer de bleke resten…

Rest, het slagveld van de dromen zal 'daar' ooit een eind aan komen. Of rest enkel nog de waan als de zin van het bestaan'.…

even stil bij dit gemis Vanmiddag stierf mijn kat Zes levens resten haar…

Knap hoor, daar is vast over nagedacht, rest alleen de vraag, hoe of het nu staat met de rest van de kinderen van de 'gewone ouders' die met een lager IQ ter wereld komen, of 'vallen' die sowieso in de 'lagere regionen'?…

Een vingertje wijst omhoog en Oma zegt- dat is de maan kind, maar waarom Oma is er maar een stukje van dan, waar is de rest? Tja kind, de rest is er wel maar dat zie je niet. Hoe kan dat nou, de zon is rond ‘s morgens en als we wachten tot de avond is ze nog steeds rond, waarom is de maan nu maar een klein stukje- maan dan!…

En de rest, Ach, de rest blijft Heel eenvoudig Zijn eigen gang gaan.…

Er was eens een man in Tallin, de rest vult u zelf maar in.…

resten van geluk in het profiel van mijn schoen ben er ingetrapt…

Het nadeel van de laatbloeier is de korte zomer die nog rest.…

Het nadeel van de laatbloeier is de korte zomer die nog rest.…

Et tout le reste est littérature.…

Mijn bevlogenheid is inmiddels vervlogen, wat rest is gebakken lucht.…

Vol wederzijds verdriet Doch Ongenezen blijf ik achter Oorlog over En ik De gevangene Die rest…

Holland is een beschimmelde, zure rest, achtergebleven in een uitgeschraapte pan.…

zacht zegt ze haar naam - de rest mag hij vermoeden deze winternacht…

Wanneer je geleerd hebt met een hand te klappen dan is de rest een peulenschil.…

Maar ik kan het niet zoals de rest." We oefenen veel, uren lang of het helpt weet niemand dat maakt me vaak bang. Maar toch, diep in m'n hart, heb ik hoop! We gaan verder, we doen ons best. Straks zul je zijn zoals de rest!…