Alle inzendingen over dat je je wee

Maar o wee als moeder het lef heeft ziek te worden, o wee als ze wat gaat mankeren, o wee, o wee. Dan zijn de rapen gaar dan is de wereld in last. Want moeder mag niks mankeren, moeders zijn er immers altijd, moeder zijn er om kinderen op te vangen niet andersom. Moeders zijn er om hulp te bieden, niet te vragen. Moeders zijn....moeders zijn...…

wie die waarschuwing niet heeft verstaan Wee wie vannacht naar het woud is gegaan…

---------------------------------- lijzigste - zachtste kouten - keuvelen klappen - praten wee - weide wegelen - weggetjes, wegen talen - vertellen gedoken - verborgen…

o wee o wee hijg, kreun, puf, steun ondersteboven op de bank massage, dansen, springen liedjes zingen? hijg, kreun, puf, steun schop maar slaap eet worstel groei maar niet te veel, te dik ik oei! hijg, kreun, puf, steun negen maanden en nog een beetje en nog een beetje nu mag het! weetje?…

Ik ben geboren uit zonnegloren En een zucht van de ziedende zee, Die omhoog is gestegen, op wieken van regen, Gezwollen van wanhoop en wee. Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven Als dauw aan de roos, die ontlook, Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat Een waaier van vlammen ontplook.…

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee.…

Word ik wee zoals een man dat alleen bij zo'n vrouw kan.…

beeldschoon stolt je traan in diepe zee vergeten wee in zachte steen gegoten schroeiend verdriet voor eeuwig ingesloten.…

verdriet klaagt wee in de valleien laagland strandt zee, in schuimkoppend schreien en ik, duidt het mij niet euvel ik glimlach mij een heuvel ja, het is erg ik schater mij een berg…

wee haar gebeente ijzer in verhemelte - gaten vullen nu haar huid - haar barstensvolle gezicht trotseert de eeuwen -------------------------------------- © Jan Bontje 1998/2003…

Vroeger leefde het dorp mee met het wel en wee van de kasteelbewoners en andersom. Tegenwoordig is er minder binding. Mensen laten zwerfvuil achter. Er worden ramen ingegooid.…

Ze hieven een klaagzang aan en zongen: Ach wee, ach wee geen douche meer en geen wc Ach wee, ach wee alles spoelde zomaar mee geen brood meer om te eten geen stoel om op te zitten alles is weg wat een pech Maar toen rechtte het kaboutertje zijn rug en zei: "Kop op, vrouwtje, we hebben werk te doen".…

Dat kan funest zijn Een doorbraak kan voor zo'n artist de pest zijn Hij onderscheidt zich juist door wat hij míst Want wee de faam die hij in zijn bezit had: Zijn hit was juist dat hij nog nooit een hit had…

Alle wel en wee is maar vloed en ebbe. Ik wil niets meer hebben en leg de schelp weer neer bij de zee.…

het moment hem welbekend zij riep ach en wee heremetijd ik lijd er schoot in enen iets los was niet meer waar het was alles werd licht voor ogen luid uitgekreten knipperde zijn licht achteraf gemeten was-ie te groot voor moeders' schoot…

De wijzers van de klok schuren niet langs een plaat maar vijlen wel en wee uren na uren 1 wordt 2 En zo kan liefde duren jaar na jaar totdat En ja wie raakt er ooit geschokt door het doven van ontstoken vuren jij?…

Vroeger toen 'k woonde diep in 't land, Vrat mij onstilbaar wee; Zoals een gier de lever, want Ik wist: geen streek geeft mij bestand, En 'k zocht het ver op zee.…

Toen je weg was en het glas gloeiend aan mijn lippen lag kwam er iets van wee en antwoord, dat toeval niet bestond o.i.d.…

Oppervlakkig koud een op een voetstuk geplaatst brons straalt bij voortduring warmte uit de liefde van een hand wil graag de ziel bewegen die met de tijd in ‘t brons bevroor als een verbeelding van het eeuwige leven wee de streling langs de huid je zult je vingers branden…

Regeringsleiders zijn zich aan 't bezinnen en starten de campagnes, want o wee!, Europa stemt in meerderheid nog: nee! Plots wil men zieltjes voor de grondwet winnen.…

Hoe een woord trilt in zijn letter na letter uitgespeld op het ritme van een dans klanken die verder schuiven uiteenplooien in een zin hoor de slis en de plof vooral val niet over hun tongen ze krijsen zich hees in de schreeuw of zwijmelen stil in wel en in wee als zachte geruchten terwijl ik spreek.…

Dromend de stille droom van het weemoedig leven zijn in de kalme stroom de vissen meegedreven tot waar hun element niet zacht en groen meer was maar zilt en flitsend blauw: bijtende scherven glas want rivieren stromen naar zee en wee vissen die dromen het water voert hen mee.…

binnen: tussen, nl. lager in de vallei leegten - dalen het zuipt er: het doet er niets dan druipen het stuift er: nl. van de droogte het nijpt: nl. van de kou hillen - heuvels, hoogten wee - wei jeune ik mij - voel ik me thuis…

Gekreukte lakens Kleren rondslingerend Aanzicht van vergane passie Wee geurend de nacht Smakend in voldaan Ochtend van afscheid Zwijgend vertellen ogen Kijkend vol teder genot Afscheid in een kus Nacht van eindeloos Smakend in zindering Voldaan in vergane passie...…

Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen, Die dan, vliegende, glijdt over de zee, Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen, Klagende ach en wee. Mijn hartebloed bruist wild in mij, Daarom, gaat van mijne wegen, gaat; Want dreigend stijgt het kwaad in mij, 't Bittere kwaad van de haat.…

Voor een ander z'n wel en wee is hun interesse nul komma nul ze kletsen liever zelf voor twee ook al is het allemaal flauwekul.…

Ach en wee lief zonnetje, zo zeldzaam nog verschijn je deze kille lente en toch, je doet zo vreselijk stinkend je best In galop beweegt zich steeds tussen aarde en jouw stralen weer het grijs laat vocht veelvuldig neerdalen Alsof we er om smachten het ons de dorst lest lijkt het géén zomer te willen worden deze lente…

Wee je lange benen als je vergeet een stukje op te rapen. ----------------------------------------------- Uit: Parmentier nr. 12, november 2003…

diep van binnen zit zeer opgeslagen, zeer diep diepzeezeer ratten zitten in een cirkel om een schaal met melk na verloop van tijd: een trilling een week gevoel, een kleine wee die zich voortplant, een golf wordt een eindeloze golf om in te verzuipen sluit de ogen ga onder, slaap word wakker in het zand met de zon op je lichaam…

Zacht, haast zonder te bewegen omhelst een broos vlies nieuw leven ademloos valt adem samen waar twee harten ritmisch kloppen op het bewegen van een nieuwe morgen zwanger van dromen op het wandelpad van werkelijkheid worden maanden geteld in dagen wanneer de laatste wee geen pijn meer geeft en lente alle zinnen laat ontwaken…