Alle inzendingen over druppel

Ik sta tot mijn knieën in het water Levenloos geklater van onsterfelijke druppels, mijn gezicht ranselend als kleine knuppels De zwarte schapen in de lucht Bekend en berucht bij zoveel individuen die lijdzaam weer wachten tot het zal luwen…

Als een druppel uit de kraan kom je te voorschijn. Maar voordat ik je kan bezien, of kan spiegelen aan je glans, maak jij je los en duikt dan in de vijver van het vocht waar ik je niet hervinden kan.…

Haar gezicht regent huilt verdriet door de dagen zoekt troost in de nacht…

Hoe het komt dat ‘t lekt is onduidelijk maar kostbare druppels plantaardige gezondheid gaan verloren, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Dus het volgende flesje moet wat eerder dan de vorige worden gekocht.…

Regendruppels glinsteren Zacht aan de bladeren In de late avondzon Transparant helder Glijden de druppels Langzaam naar beneden Geruisloos vallen de druppels Op de aarde die doorweekt wordt Het glinsterende water spat uiteen Langzaam sijpelt het water Verder over het mossige groen De zon schijnt op de pareldruppels Regendruppels glinsteren…

de druppels van de regen die, met een duwtje in de rug van de wind, er nog meer zin in hebben gekregen…

Ik drijf op de golven van de zee onder een wolkenloze lucht waarin wat meeuwen op de vlucht; een windvlaag neemt ze mee Zoute druppels op mijn gezicht op mijn neus en op mijn wangen op mijn huid die is gevangen in de warmte van het zonlicht…

Wazig... het ontspringt, rolt, schuift. Het streelt je huid. Subtiel. Met bevende vingertoppen, alsof het je troosten wil. Het valt, het druppelt. Je laat het los, maar je huilt.…

Zonnestraal en water toveren een schitterend geheel van flonk'rende juwelen op zijzacht groen fluweel mijn vingers tasten naar de paarlen maar de zon gaat heen en druppels spatten op en in mijn hand uiteen…

Jij fluistert zoals een robuuste pianopalm wat afgevlakt en afgezwakt door gipswit omzwachtelde liefdes die woorden die Jij fluistert zijn slechts hevig korte snikken bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond van de horizon aan elk regeleinde stotteren ze vloeiend en in uitgestreken vlagen de laatste druppels rijpe symfonie uit…

Treurende druppels tegen het slaapkamerraam de natuur weent zacht…

Laat me sterven in gebeden van de wind Laat me doodgaan wanneer de zon de eeuwigheid overwint Laat mijn tranen in de wortels van de bomen verzinken Mijn verdriet zal in de stilte van een rivier weerklinken Maar laat mijn leven verdampen in eeuwige fonteinen van het licht Ik zal bestaan in elke druppel van de regen…

Tranen verzuipen in gesproken woorden verstoppen zich achter verdronken zinnen laat nacht geen dag meer worden laat mij slapen in verloren lente…

Je tong druppelde woorden in mijn oor Ik glimlachte en besloot te antwoorden op jouw verlangens we verloren ons in een eindeloze regenbui...…

Vlak voor het einde heb ik gevraagd of je nog wakker was de deur op slot had gedaan en de kat naar binnen had gelaten Ik wist al dat je je ogen zou sluiten en de onverschilligheid in je hart zou voeden Ik heb je uit bed getrapt, de trap af, de deur uit! Daaaag, donder maar op, dit was het, tabee! De kat glipte langs mijn blote voeten…

Ik gooi al mijn verdriet in een vergiet Maar zachtjes wegstromen, doet het niet De gaatjes verstopt met liefde en verlangen Zorgen dat mijn gevoelens blijven hangen Wat ik ook doe en wat ik ook onderneem Ik blijf je missen en voel me zo intens alleen Pijn laat het vergiet telkens weer overstromen Met druppels vol emoties en verloren dromen…

Gevangen in de stroom Na het vallen van de boom Drijf ik eenzaam voort Hoopvol in levenverwachting Dan zie ik jou deinend in de massa En wanneer ik je vochtige mond kus Versmelten wij voor eeuwig warm ineen…

De wolk werd tot een flinke regenbui, elke druppel op weg naar z'n eigen tijdelijke bestemming. Verlaten, eenzaam en dapper. Bereid tot een lange weg, een strijd om te overleven. En dat werd het. Het begon al met de landing, die was hard. Kletterend op een dakpan, die niet meegaf.…

Hij heeft een pest aan druppelende kranen. Hij kijkt rond. Alles lijkt hetzelfde als toen hij vanochtend vertrok. Dan valt hem op dat het zoutvaatje op de keukentafel bijna leeg is. Zij gebruikte altijd veel zout. Honderdduizend keer had hij haar gewaarschuwd. “Zo veel zout is niet goed voor je.” Hij opent een keukenkastje.…

laat mij een druppel zijn in het vlakke nietszeggende leven de druppel die beweging maakt en breekt met sleur één druppel en er is verandering tot voorbij de horizon.…

Een druppel kan het verschil bepalen.…

‘Dat is een paraplu,’ zei een eigenwijze druppel. En hij keek triomfantelijk rond of iedereen wel gehoord had dat hij dat wist. ‘De boeren zijn trouwens wel blij met ons,’ zei een andere druppel, ‘ze hebben ons nodig, want zonder regen mislukt hun oogst.’ De vrolijke waterdruppel was terechtgekomen op een prachtige bloem, een roos.…

Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik je foto’s oppakte Om ze te verbranden Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik je berichten opende Om ze te verwijderen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik mijzelf beloofde Om nooit meer te huilen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Omdat…

Ik wil niet meer verder zonder jou om me heen Denk niet aan jou Nee, niet aan jou Alleen maar aan hoe je was Nu weet ik hoeveel kracht je me gaf Daarom geef ik een druppel voor jou een druppel verdriet Je bent er niet meer Meer niet…

Mijn kind, in elke druppel jouw gelaat, in elk ontelbaar rikke tik tik een moederhart, wacht op de druppel die overloopt en van het raam mijn gelaat maakt...…

Kleurloos Ik wil als een druppel zijn die overal bij kan horen en nergens en nooit buitengesloten wordt Want een druppel heeft geen kleur en water kent geen grens Nasrin Hamidi 07-12-2004…

Zoete druppels van levenstranen gevallen voor de doden die sterven mochten om de levenden te laten leven Zoete druppels van levenstranen gevallen voor de kinderen die leven mogen om de doden te laten leven…

als druppels vallen op je huid spatten zij uiteen zonder geluid magisch traag zoeken zij een weg op kippevel langzaam, omlaag zwevende gedachten pleiten voor extase weg van realiteit druppels blijven verbazen…

druppel voor verdomde druppel…

De school is een druppel in de sloot van de samenleving. Het is een druppel onder de microscoop. Het is daarom een gekkenhuis, een bordeel. Onzichtbaar hangt tussen allen een gespannen atmosfeer van onderdrukte driften en begeerten. Honderden geslachtsrijpe mensen worden bij elkaar uren lang opgesloten in éénzelfde kooi.…