5418 resultaten.
Maria Juana uit de Zaan opgestaan
dagcolumn
2.6 met 16 stemmen
1.591 Het niemandsland de chaos de kwetsbare contactvraag krijgen gestalte in ontzetting en eenzaamheid. Voorbeeld van hoe ‘een dichter psychische spanning niet van zich afschrijft maar zich er juist in schrijft.” *
Is dat zo?…
wisgedicht
2.0 met 28 stemmen
0 Men kan wel zeggen dat de omgang tussen mensen hun steeds weer de ervaring van eenzaamheid geeft ten gevolge van inadequate reacties.…
wisgedicht
4.0 met 5 stemmen
0 Haar schrijfslavin, Greta Seghers, heeft verklaard 'dat ze nooit echt van iemand heeft gehouden'. Ik vrees dat dit de enige niet-leugen in het hele boek is.…
Wanneer
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wanneer je zachtjes in mijn onderlip bijt,
siddert het verlangen naar meer door me heen.
Wanneer je jouw handen om mijn gezicht heen vouwt,
glijdt er een warm spoor door mijn lichaam heen.
Wanneer je me vol passie zoent,
wil ik meer van jou.
Als je me optilt en naar bed toe draagt,
voel ik me aantrekkelijk en sexy.
Als je boven me ligt,
voel…
Schaak-mat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een witte dame
begeerde een zwarte heer
ze had vernomen van zijn kunsten
dat trok haar des te meer
pionnen werden opgeofferd
torens gesloopt, paarden gedood
en lopers baanden wegen
mens, haar nood was groot
ze zette hem, eindelijk, mat
nu kon hij geen kant meer op
hij bood zijn wapen aan
ze sprong er boven op
vurig werd hij bedwongen…
boezem
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Kleine donshaartjes onder zonlicht bedolven.
De zomeradem laat je lichaam langzaam golven.
Een goudroze kleur vraagt of ik je wil strelen
en twee zachte glooiingen vragen of ik kom spelen.
Een warme schaduw die tussen hen waakt
stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt.
Zodat er nog zoveel te raden valt
en voor mij nog zoveel te wensen…
GERAAMTES ( Taal: AFRIKAANS )
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ek dink ek ken jou,
in jou aankoms in die verte.
Ek dink ek ken jou,
in jou wulpse heupwegstap.
Ek dink ek ken jou,
aan die jasmynreuk om jou.
Ek dink ek ken jou,
aan jou speelse skaterlag.
Ek dink ek ken jou,
aan die klank van jou stap.
Ek dink ek ken jou,
aan jou klere, altyd vars.
Ek dink ek ken jou,
aan jou manier van vat…
In Lecto - in bed 5 december
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Nog onbevangen in mijzelf weggekropen,
hoor ik de regen dansen met de wind;
ze zijn elkaar wat ál te goed gezind,
als dat maar niet op noodweer uit zal lopen.
Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamheid, de luiheid welgezind.
De wilde paringsdans van…
Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Moet ik vandaag de zeeen voor je oversteken?
Haydns zon aan je voeten leggen?
Of dacht je soms dat deze dag
rustig in het teken van de maan zou staan?
He???
Moet ik verwoed het gesteente splijten
en alles wat onwrikbaar lijkt
voor je verzengend openrijten
dooreen geschud, opgebouwd en afgebroken
indringen tot je kolkende kern?
Opdat je…
Lente staat voor de vrijerij
dagcolumn
2.1 met 9 stemmen
1.284 Jaren geleden op de fiets door Het Gooi over de hei bij Laren in de lente werd mij iets fenomenaals schrik- om niet te zeggen afschuwwekkends met een shock gewaar. Een gewaarwording die zich traag en in fasen als komend ver van buiten in mij schoksgewijs voltrok. Bij de verklaring later kon ik niet om de factor ontkenning heen. Mijn leven ging eerst…
EEN MISMOEDIG KERSTVERHAAL UIT DONKERE DAGEN
verhaal
4.3 met 7 stemmen
635 Want het baasje was eenzaam, en probeerde de leegte in zijn leven te vullen met het aankopen van plastic gadgets uit China, zodat hij bijna elke dag een cadeautje kreeg, ook al had hij het zelf betaald.
Had hij maar cadeautjes gekregen toen hij nog een kind was.…
wisgedicht
3.0 met 7 stemmen
0 Het doodsbesef van de individualiteit is een grote eenzaamheid en het medelijden is een hoge vorm van communicatie.…
wisgedicht
1.4 met 5 stemmen
0 Technologie is, anthropologisch gesproken, lichamelijkheid.…
eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
eenzaam zijn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 eenzaam zijn is een gevoel van pijn
het gevoel van helemaal alleen zijn
het gevoel dat je niemand hebt
niemand die wat tegen je zegt
liefde zoeken maar niet vinden
nadenken heb ik echte vrienden
in je hart één en al pijn
zo is het gevoel van eenzaam zijn…
Eenzaam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wil de vogels niet zien vliegen
niet luisteren naar hun ochtendzang
ik wil de mensen niet bedriegen met vrolijkheid
want ik ben bang
De eenzaamheid komt aangedreven
zo'n mooie zonnedag doet pijn
waar mensen vrolijk samenleven
en waar ik niet meer bij mag zijn!…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zo bleek al haar haren
zo bleek is haar huid
Haar ogen lijken donker
van haat en nijd
Haar lippen dicht op elkaar geperst
zodat ze niks kan zeggen
Haar stem lijkt net een stel oude remmen
Mensen kijken langs haar heen
Alsof ze niet bestaat
Zeggen geen woord
maar af en toe fluisteren ze haar naam
Mensen vinden haar raar
en denken…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoe heb ik zo dom kunnen zijn.
Waarom doe ik anderen,en mijzelf
toch altijd zo'n pijn?
Van veel dingen heb ik echt spijt.
En mijn zelfvertrouwen
ben ik gewoon kwijt.
Terug draaien,kan ik het niet meer.
Ik huil er om,elke dag weer.
Het lijkt alsof er iets gestorven is in mij.
Ik krijg mijn gedachten,en gevoelens niet meer op een rij.
Is dit…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Je betreedt thuis, de stille trappen
Waar slechts je schaduw wacht
van je eigen gemaakte stappen
Niemand met je in de nacht
Een lege stoel met lege kleren
Geen ander spoor dan dat van jouw
Het alleen zijn al die keren
worgt jou als met onbreekbaar touw…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 eenzaamheid!…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eenzaamheid.........
Eenzaamheid zit diep van binnen
zie je niet aan de buitenkant
Eenzaamheid.........
wie of wat zal er winnen?
Krijgt eenzaamheid de overhand?
Of deel ik met jou mijn eenzaamheid
en laat jij me niet alleen;
dan zijn wij tot in de eeuwigheid
voor altijd samen één.…
eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een oude grijsaard
bekeek de wereld lachend
maar stierf van verdriet…
eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 wanneer de dag ten einde is
en verandert in de nacht
dan weet ik dat ik je weer mis
jij die zoveel vreugde bracht
telkens als ik denk aan jou
en de eenzaamheid me kwelt
wordt mijn wereld grijs en grauw
ben ik alleen en uitgeteld
vaak droom ik
dat de lange wegen die liggen tussen
jou en mij
onder luid geweld van regen
verdwijnen…
niet eenzaam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 verveel je te pletter
schrijf dan eens een letter
aan een eenzaam mens
met de grote wens niet alleen te zijn
je hoeft niet ver te zoeken
alle telefoonboeken
bevatten voor negentig procent
mensen die niemand kent…
Eenzaam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn liefde is vervlogen zachtjes uitgeblust
Geen hand meer in de mijne
Geen mond meer die me kust
Geen lachjes uit de verte
Geen hand meer door mijn haar
Niet meer samen zitten kijken naar elkaar
Er vallen nu geen woorden, er is geen ergernis
Maar nu weet ik uit ervaring hoe eenzaam, eenzaam is…
eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Harde woorden
over en weer
een gevoel van eenzaamheid
overspoelen
de gedachten
aan wat eens is geweest…
Eenzaam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 eenzaam voel ik mij
tot op het bot
alleen ben ik niet
een aantal mensen nabij
het eenzaam gevoel
is niet uit te drukken
niemand kan er iets aan doen
het is in mij, is wat ik bedoel
dat gevoel van eenzaamheid
is niet mijn schuld
is mij gezegd en herhaal ik zelf
zodat ik misschien minder lijd
eenzaam voel ik mij
altijd en nu nog…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Snakken naar een zoen
Of iets van genegenheid
Mijn hart is beklemd,
Soms ben ik mijzelf kwijt
Op jouw manier, hou je van mij,
je wilt niemand anders aan je zij.
Toch, kun je niet geven, waar ik naar verlang.
De vraag, of je echt van mij houdt, maakt me bang.
Liefde geven, komt van binnen uit
De ander aan willen raken en
behandelen…
Eenzaamheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eenzaam zijn
en traag, wanneer het donker komt,
de schaduwen ervaren.
Namen noemen
en tegen muren praten,
urenlang zichzelf verlaten.
Een stoel verplaatsen in de hoop
daarna niet meer alleen te zijn.
Ramen sluiten,
een boek dat open ligt dichtdoen.
Van dromen in een bed bedaren
en morgen alles overdoen.…
De eenzame
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een grijze middag in 't begin van mei,
een klein café 'Au Voyageur' geheten,
in wolken rook rijdt soms een trein voorbij…
Wat doe ik hier? De hemel mag het weten.
Van de oude dromen, die ik dacht vergeten,
voel ik de vleugelslag opeens nabij;
reeds deze morgen wist ik mij bezeten,
is het lente, of ligt de schuld bij mij?
Sedert de tijd…