Misschien is email inmiddels wel de flessenpost van deze tijd. We mikken het in de zee en minuten, soms zelfs uren later komt het pas aan.
Maar de boodschap blijft vers.
Ik ga u nu iets vertellen, wat u wel geheim moet houden. Dat lukt wel toch? Deze fantastische lieve mooie vrouw lijkt soms wel een vrouwelijk evenbeeld van mezelf.…
beven van de zee is daar voorbij
Haar vrijbuiter heeft lichte averij
Maar blijft voor haar het neusje van de zalm
Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven
Verdoofd nog van de huizenhoge golven
Slapen wat restgedachten op het strand
Ze legt ze in een aangevreten mand
Aan wie in 's hemelsnaam geeft ze die prijs
Aan onbekenden, middels flessenpost…
gezag
Hij vergat zijn mooiste dromen
Stelde zijn reisbrief uit
Totdat hij op de vloer lag
Verdwaasd in zijn kajuit
Ondanks zijn houten been
Is hij losgekomen
Uit een onderstroom
Hij vaart niet meer op wind alleen
Gebruikt nu soms ook stoom
En af en toe met woorden
Wordt er een schot gelost
Daarna, een waterval van tekst
Gaat in de flessenpost…
genoot daarnet
van een spannende
videoclip op
roze badlaken
zo gaat het steeds
het glipt door
zijn vingers
net als hij denkt
het vast te
kunnen pakken
verdwijnt het
uit zicht
in één lange teug
drinkt hij zijn Cola
giet zand in de fles
mikt het projectiel
over het strand
het valt voor
haar voeten
ze kijkt achterom
'Hé flessenpost…
Ze stuurde gedichten in flessen (flessenpost) naar alle wethouders van Kunst en Cultuur in Drenthe.
Ze was freelance journaliste bij de Hoogeveensche Courant.
In 2009 was ze te gast bij 'Spuiten en Slikken'.
Haar stem klinkt harmonieus, duidelijk, kordaat, positief en opbouwend.…
Dan denk ik bijvoorbeeld aan flessenpost of aan picknicken? Was dat niet leuk en gezellig dan? Heb ik dan in al die tijd helemaal geen krediet opgebouwd? Hij kwam uit het niets, vond je hem zo spannend?
En je beloftes? Waar zijn die gebleven? Je zei nog tegen me dat hij niets, maar dan ook niets over je te weten zou komen, toch?…