Alle inzendingen over gekoesterd

Vrijwel iedere, zo niet elke dag word ik aan mijn verleden herinnerd. Niet omdat ik dat graag wil, integendeel. Slecht vanwege het feit dat de steuntjes niet verdwijnen. Dat zal overigens het geval blijven. Eerlijk gezegd doet mij dit goed, daar dit de bevestiging is dat de waarheid in mijn geheugen is ingevroren, ook al kook ik inwendig soms nog…

ik je in mijn hart zit je veilig geborgen en liefdevol gekoesterd voor altijd samen één ...…

Zorgvuldig gekoesterde eieren liggen hier schaal aan schaal roestbruin en lelieblank zo maar op tafel door elkaar Maar wat mankeert die derde van rechts met twee neuzen en een hernia slechts En kijk eens die gespikkelde daar onderop met een flinke bobbel op z'n kop Door al dat gemanipuleer lust ik geen gekoesterde eieren meer…

Een landschap gekoesterd door felle kleuren Ontvouwt zich als een gezicht De aarde draagt heel het gebeuren In tijdperken van vuur en van licht Wolken van verbeelding drijven mee met de rivier kreten van verrukte verwondering beantwoorden blikken verzadigd plezier Onvermoeibaar stroomt hij verder Glinsterend als een melkweg Met de hemel…

Als een ster verlaat in veelvoud omgeven Flonkerend stervend voorbestemd in begin Wenen zijn manen door hem gekoesterd In gedoofd gezelschap bijeen versmolten Als beminde verlaat met veelvoud omgeven Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin Laat bazuinen…

wakker gekoesterd de streelzachte huid van een slapende baby met het leven verwarmen en in liefde omarmen…

De nationalistische gevoelens die op het EK gekoesterd worden, geven aan dat de bevrijding van de mens nog een lange weg heeft te gaan.…

De volksbuurt van vroeger is nu een Vogelaarwijk, gekoesterd door links, de achterban laten liggen. Arbeiders zijn me een partij pissig !…

Eerst liefdevol gekoesterd met plezier gedragen. Nu heb je het weggeduwd, er nooit meer naar vragen.…

Het wordt de hoogste tijd dat in Israël de ultra-orthodoxe Joden een halt wordt toegeroepen in plaats van dat ze extreem gekoesterd worden zoals de Regering daar - onder leiding van de machtsbeluste Netanyahu - nu doet.…

Bemind en gekoesterd, van harte aanvaard, de start van zo'n leven een koninkrijk waard!…

levend begraven in de zwarte aarde van het verleden bijtende kou zaait verwarring in onrustig denken tranen verteren lang gekoesterde hoop op een lichtpuntje van de wereld verlaten in verstikkend donker lig je daar…

getaand door de strijd het gevecht met zichzelf sluit zij haar ogen, rusteloos aanvaardt zij het dromen die geen antwoorden schenkt berust in de keuzes waar zij zich hervindt maar niemand begreep het gekoesterd verlangen haar toekomst verloor zij vandaag…

Als een parel in een oester heb ik je negen maanden gekoesterd. Als een roos in een knop bloeide je bij mij beknopt maar veilig op. Als een juweel van onschatbare waarde heb ik je gelegd in de schoot van moeder aarde Als een schaapje klein en teer ben je nu veilig in de kudde van de heer.…

Er is weer helderheid van witblauwe luchten wolken als luchtkastelen tere bloesems gekoesterd door de zon terugkerend leven een palet van zachte tinten bij zonsondergang over een vergroenende wereld verhoogt verre vogelmuziek op de achtergrond de feeststemming…

Kritiek door collega's en vooral door de natuur zelf, is een welkom en zelfs gekoesterd aspect van de wetenschap. Kritiek is normaal, gezond, heeft ons gebracht waar we nu zijn, en zal ons nog verder brengen. Voorspellen is je nek uitsteken en wie niet durft te voorspellen heeft in het onderzoek niets te zoeken.…

gekoesterde liefde diep in dit hart zalig ontwaakt mijn wereld in dromen waar het beeld van jouw lach zichzelf hernieuwt ik een leven verhoopt zoek in de nacht tot illusie vervaagt in de rust van haar armen mijn ogen tranen in liefde voor jou…

Zomaar, in Ardenner land voorbij de dag van gisteren ergens in een voorjaars wei Samen, door de zon geborgen morgen is nog zo ver weg met de Ourthe, heel dichtbij Dromen, aan de waterkant vandaag voorgoed gekoesterd heerlijk, 't is weer mei…

Leven Je hebt het gepakt In je moederschoot Leven Je hebt het omarmd Toen je geboren werd Leven Je hebt het weggeduwd Toen het niet meer fijn was Leven Je hebt het vervloekt Dat je ooit geboren werd Leven Je hebt het gekoesterd Uit liefde voor je eigen kindje Leven Je hebt het aanvaard Zoals je leven nu is...…

Gekoesterd verleden bedwelmt mijn heden in een roes van gelukkig zijn.…

in gekoesterd verlangen schuilt haar hoop nooit opgegeven ontwijkt zij de dood omhelst door liefde geraakt in pijn in haar ogen schuilt leven vastberadenheid want levensecht droomt zij haar dromen waar handen raken angst verdwijnt en de stilte schreeuwt oorverdovend haar lach betraand voor eeuwig vrij…

Beloften worden snel gedaan zonder erbij stil te staan Wensen worden lang gekoesterd tot ze door kilte zijn overwoekerd Emoties worden tot bedaren gebracht in de koude, donkere stilte van de nacht Varen wij dan wel op één lijn zou het een droom kunnen zijn Hebben wij oog voor de realiteit of is het een schijnwerkelijkheid waarin wij ons…

Het verleden Waarin je blijft Met je gedachten Geen toekomst te verwachten Het verleden Koester de pijn Het verdriet van binnen Geen plekje voor te vinden Of het verleden Afgesloten als een boek Dat uitgelezen werd Afscheid van het verleden Waarbij herinnering blijft Als een foto Gekoesterd in een boek Afscheid van het verleden…

mag ik de kus zijn die eens gegeven vol passie laat denken aan die vele momenten waar ik de droom ben die jou nooit zal verlaten laat voelen te zweven op wolken te leven zal ik de liefste zijn in verlangen naar die armen hunkerend naar een kus die wondermooie lach laat mij het hart zijn gekoesterd door liefde in ritme verbonden…

Mijn lichaam was jouw tempel waar alleen jij toegang had onze liefde werd gekoesterd als een waardevolle schat Maar op zekere dag verscheen de slang in ons paradijs ze wilde je verleiden en onze liefde was de prijs verslagen bleef ik achter als tempel, ingestort Ik mocht de liefde kennen maar mijn geluk duurde te kort...…

en ik, ik heb me geproefd in je woorden ik zag je vingers me liefhebben me strelen me openen maar ik durfde niet durf niet omdat ik niet aaibaar ben niet geplooid om gekoesterd te worden maar jij je hunkering naar nieuw ik zie je de letters in stomme verbazing bekijken de spanning in je is voelbaar erotisch nooit…

Je hebt haar gekoesterd tot het bittere eind. Die hartverscheurende liefde hield jou overeind.…

Het heeft mijn oude, vervallen lichaam omgeven en gekoesterd als een mantel, als de handen en als de liefkozingen van een willige geliefde. Kortom: het willige water sprong opgewekt naar voren en het nam de diepe verwondingen weg, geslagen door mijn jeugd en geschiedenis.…

weer thuis na weken onderweg ergens tussen nooit en ooit weer thuis voor wat het waard is een reis voorgoed gekoesterd als herinnering weer thuis nog gloeit de warmte in mijn ziel gelijk de hartstocht in mijn lijf weer thuis genietend van doorleefde dagen en toch nog steeds zo rusteloos als toen weer thuis laat…

Tussen literaire gedrochten heeft u een nitwit aan uw borst gekoesterd. Ha, schrijven is een kunst die ik niet beheers. Geintje !…