Alle inzendingen over grillig

Zijn stenen, gekleurd en geleid, langs grillige lijnen geweven vertellen verhalen en geven gedachten aan vreugde en spijt. De weg rond die wal vol met hoop laat zich door de zon graag verlichten terwijl ik mijn levensweg loop. En tussen de muur die kan zwichten als liefde weer roept voor een doop schrijf ik deze woorden in dichten.…

Je bent zo ànders, vreemd nu, niet inpasbaar in mijn denken; zo màg je zijn, je ziel is geen bezit dat ik naar willekeur kan bergen, waarnaar ik grijpen kan of dat ik in mijn grilligheid weer rusten laat. Je staat daar: naakt gelaat, mijn broeder, vriend en verre mens.…

massief en grillig gevormd in het verleden generatiekloof…

grillige vormen sporen verdiend in sprookjes rustplaats in het bos…

Tussen grauw bruinblad groeien grillig en kleurrijk de Paddenstoelen.…

De maartse buien benemen koud en grillig lente de adem…

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. Ik dans als een strandbal rond. Ik kan oogverblindend zijn. Wie naar mij kijkt denk mij te zien. Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf. De eigen monsterlijk vervormde grimas. Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg. Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes. De randen snijden in mijn eigen vlees. Ik…

Het leven kan zijn als een kaleidoscoop, waarin de beelden grillig en bont telkens een andere vorm aannemen. Wij zijn niet zeker van ons lot, van onze toekomst, al denken wij vaak en al zeggen we vaak: ‘zie zo, hier zit ik voor de eerste jaren vast, en een knappe jongen die mij hier vandaan krijgt.’…

Die zijn zo grillig als een vrouwenvlecht, Dan glanzend en dan streng, los en stijf saamgebonden, Altijd verwarrend en maar zelden echt.…

Als 't grillig duinenpad, 't Wisselend gemoed, Als " 't lieve" weer, Stijgt naar 't hoog debat. Als harde rotsengrond, Waarbij geen stem noch bijl, Helpt te veranderen, Slechts spaanders in het rond. Als 't water dat loopt, Waarheen 't niet hoort, En de gehele harmonie, Misschien wel ongewild toch verstoord.…

Een opvallend kenmerk van de regeerstijl van President Trump was tot op deze tijd dat de minder rijke mensen en landen het slachtoffer waren van zijn grillige politieke optreden. Het ontmantelen van USAID heeft wereldwijd voor immense ellende gezorgd en zal dat binnen de nabije toekomst nog in veel grotere mate doen.…

Hij laat zich willoos meevoeren, is koud, grillig, ongrijpbaar en alleen op te lossen door warmte.…

Wat ik mooie literatuur vind is literatuur waarin het schrijnende besef aanwezig is dat de werkelijkheid om ons heen illusoir en niet te kennen is, in beweging en subjectief, grillig en ongrijpbaar.…

Verankerd in donkere aarde Voorvaderlijk grillig vergroeid Veilig veinzend bladerpracht Verstrooit verneveld strelende stralen. Om stil bij te staan Tijdelijk geen woorden.…

Een zonnestraal vol licht schiet schuin doorheen de grillig kale staken, ze toont een kleine flits van het ontwaken en geeft de kaalheid een mooi gezicht. Revitalis…

Jonkvrouwen, ’t is gedaan, ik kan niet meer verdragen Uw weigeringen dreuts*, zo grillig als verkeerd. Een ieder wil de haas in zijne strikken jagen Maar ik werd overal verjaagd en niet begeerd. -------------------------------------------------- * dreuts - driest…

Kanaliseer me niet, ik zal me woest verweren tegen kille grenzen van beton en buiten oevers treden obstakels zullen meegesleurd langs dode vastelanden, want ik ben een boreling van grillige levenszeeën…

Vingers volgen liefdevol de grillig koude lijn die zonder duidelijk beginpunt nergens stopt zijn enige houvast is herinnering aan haar dat als warm bloed door marmeren aders klopt…

Slauerhoff is vol onberekenbare grilligheid. Een recalcitrante en kribbige lusteloosheid doet hem schrijven met een uitdagende nonchalance, welke zijn weerzin tegen de houding van 'literator', tegen 'literatuur' in het algemeen, demonstreren moet.…

Het overgaan van een donkere dag in de nacht laat het gegeven even te willen ondergaan bij kaarslicht; mij zelf al te doen dagen dat er iets wacht, vlammend verlangen schijnt 't rappel door een grillig zicht.…

voor de rood ondergaande zon naast de kerk tussen bladloze bomen en kale grillige takken in gestaag vallende regen vliegt voor de storm uit een ineengedoken bundel veren…

Kasparov, die met grillig machtsvertoon Als heerser op de vierenzestig velden De schaakwereld heel lang zijn wetten stelde Deed noodgedwongen afstand van zijn troon. Hij ging ten onder in een tweegevecht, Want Kramnik heeft de koning omgelegd.…

Traag voortbewegend opgaand in de duisternis, als beelden bevroren in de tijd De inktzwarte nacht biedt onderdak aan hen die de onlevenden genoemd worden Grillig is hun bestaan zoekend naar zielsverwanten moeten zij eeuwig voortgaan…

De dauw in een winternacht, legt een deken over het landschap, rijping in fonkelende kristallen, weerspiegelen in het maanlicht, verlengen grillige takken, met glazige ijspegels, sterren schitteren aan een luchtgewelf, tegen een gitzwart decor, de horizon heeft de honneur, van waterdampen in vlokvorm...…

Aan de oever lonkt een boomstronk, grillig. De nevel breekt, als in een sprookje. Zonnestralen besprenkelen licht als feeënstof over het water. Ik ga zitten, gewoon om te kijken. Het is de lente, zij parelt hier, nu. Vlak voor mij daar ligt zij, zo maar voor het grijpen. Even denk ik het helemaal te begrijpen. Dit is het!…

Geslagen merktekens van ’n onvrij voorgeslacht, erfenis van angsten in mijn ziel gebrand Diepe waters verken ik door stroming meegesleurd, op golven berijd ik mijn grillige levenszee Patronen geweven van draden van onmacht, in de stof van mijn leven strijk ik de kreukels glad…

Werkelijk een grillig dier, hoe zou je aan mij kunnen meten welk gedachte door mijn hoofdje kruist heb ik wel een geweten? Dan weer gevoelig en liefdevol, Dan weer hard en koud, ja, je vraagt je soms wel af, of ik werkelijk van je houd. Maar liefste, moeilijk is nu eenmaal het beminnen, van een dier... een vrouw... als ik.…

een dichter die met vakantie gaat en smart aan anderen over laat een bevlogen kamerlid die even niet met uw problemen zit vrijheid verkozen gewillig vrijwillig niet gedacht aan werklozen het leven is grillig oprechter dan recht echter dan slecht eerlijk gezegd wat is echt ? onwetend het gemis wat verbondenheid is.…

hectiek bedolven onder immense golven ze spoelen mijn gedachten schoon in een zee van rust waar euforie grilligheid laat smelten en vrijheid terugbrengt naar het diepste van de ziel een zee van rust waar liefde tot leven komt verbeelding ontwaakt en starre blikken verdwijnen in een hemelse glimlach…

Welnee met zoveel kleurenpracht Heeft het mijn gevoel en ogen Volledig in zijn grillige macht Ik absorbeer en voer me vol Sla in voordat de winter komt Waarin al wat ik nu aanschouw Dan voorlopig is verstomd…