Alle inzendingen over het leven de hoofdpr

Als angst voor het eind het geluk vertroebelt, bedenk ik dat het leven de hoofdprijs is, een geschenk dat elke nieuwe dag een dag groter wordt. De nieuwe dag gaat niet af van ons leven maar maakt het geschenk een dag groter.…

In de tijd van de feestelijkheden wordt men zich er pijnlijk van bewust, hoe klein het aantal van nog in leven zijnde familieleden van je eigen generatie is geworden. Iedereen die je lief was, is onlangs of langere tijd geleden al heengegaan.…

Haar paspoort ligt ongebruikt in een lade, alsof het in een soort winterslaap is. Wanneer ze wakker wordt, lijkt ze langzaam een laagje van haar tropische herkomst af te schrapen; haar huid verliest kleur en past zich aarzelend aan aan het grauwe Holland. Wanneer de ochtend komt lijkt ze zichzelf elke dag een beetje opnieuw te vertalen. De waterkoker…

De natuur laat het echte leven zien. Hier is geen haat die de mensenwereld in zijn greep heeft. In de natuur voel je de geluiden van de stilte door je lichaam glijden. De vlinder zit naast mij, voor mij snateren de eenden, in de bomen zingen de vogels. Dit is leven in het leven.…

Het leven is een doolhof van elkaar snel opeenvolgende gebeurtenissen: het is belangrijk altijd op het goede pad te blijven, maar welk is dit? Probeer je terug te krabbelen, dan zul je merken dat je de weg alleen maar verder kwijt raakt. Laat je niet verleiden door de dingen op de paden van anderen, zo raak je enkel de weg kwijt.…

De jaren van verslaving. deel 1 Toen ik na al deze ellende van dwalingen van het gerecht niet meer wist wat ik moest doen, begon de volgende periode van problemen in mijn leven. Wel of niet door mijn schuld, het was zo. Ongelovig staarde ik naar mijn paspoort waar eens mijn kinderen gestaan hadden. Stond nu niets meer.…

Op mijn elfde leek mijn leven een ommezwaai te maken en mocht ik iedere vrijdagavond gaan zwemmen met een vriendin. Zwemmen was het enige dat mijn leven kleur gaf. Daar leerde ik een man kennen, voor mij een lieve vriendelijke papa die ik nooit had gehad. Maar hij had ook andere bedoelingen.…

Jan en het jongetje Bart zaten ontspannen naast elkaar op de stoep, de chocolade te eten. Plotseling kwam gekrijs uit de Berenstraat. ‘Hé, ouwe lul, wil jij van dat kind afblijven.’ Het kind in kwestie hief bezwerend de hand. ‘Rustig, mam. Hij is OK.’ Jan keek het vrouwtje aan. Mam? Op haar leeftijd? Mam zakte als een pudding in elkaar. ‘Oh. Ja.…

Ik begin zo een grauw vermoeden te krijgen dat mijn kijk op het leven en de verwarring die ik daarbij ervaar te wijten is aan het feit dat ik keuzes moet maken en daar helaas niet goed in ben.…

Ik weet slechts dat de tijd niet in mijn voordeel is, ook mijn leven leidt naar een onbestemd eind. Abels hersens inslaan, ik zou het zomaar kunnen.…

Natuurlijk is er meer na dit leven, natuurlijk is er meer dan dit alleen, alhoewel alleen…bewijs heb ik er niet volkomen van, maar toch, als je verder leest moet je op zijn minst je wenkbrauwen fronsen net als ik dat deed.…

Ach, leven of geen leven zo'n driehonderdmiljard lichtjaren hier vandaan. Zou het de mensen echt wat uitmaken? De meeste wereldburgers bekommeren zich niet eens om hun buren. Dus waarschijnlijk ook niet om deze verre vrienden.…

‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’, van voormalig fulltime asielzoeker Rodaan Al Galidi bijvoorbeeld, die schreef over zijn negen jaar durende asielprocedure. Of het boek ‘438 Days’ van Franklin Jonathan, over de Salvadoraanse visser Jose Alvarenga.…

Kunnen we niet weer even het leven vieren, dat we er nog zijn en onze geliefden ook, dat leven leuk, opwindend en toekomstgericht kan zijn en dat het meer is dan een voorbereiding op het onvermijdelijke, een soort uitgesteld doodvonnis.…

Voor mij was de discussie rond het voltooide leven, hoe belangrijk ook, tekenend voor waar het aan schort; we zijn in onszelf gekeerd. Geert mag de grenzen dicht willen gooien, maar mentaal staan er al slagbomen, zijn de gordijnen dicht en zetten we de slimme thermostaat een graadje hoger.…

In leven zijn houdt niet automatisch in dat je ook leeft.…

Deur nam nog een stevige trek van haar joint en keek Jan aan. ‘En nou ga jij me zeker vragen, hoe het allemaal zo gekomen is?’ ‘Ik? Doe me een lol. Ik heb al genoeg sores aan mijn hoofd.’ ‘Gelukkig, want als ik ergens de ziekte aan heb, is het aan do-gooders.’ Jan haalde de schouders op. ‘Prima, meid. En als ik ergens de ziekte aan heb is het aanstellerige…

Als oudere kijk ik terug op een leven vol gebeurtenissen, vol met vreugde ook met verdriet, als oudere kijk ik, als elke oudere op een leven terug dat bol staat van dingen die leuk waren, geweldig waren, fantastisch en overweldigend.…

Vervelen in deze tijd hoef je je niet speciaal, voor elk moment van de dag is er wel wat te doen. In de vorm van lezen, schrijven, tekenen, 'n spelletje, al dan niet op de computer en dan niet te vergeten t.v. kijken, radio luisteren, bellen met vrienden of familie, kortom teveel om op te noemen. Een dag kan net zo 'gevuld' zijn als je dat zelf…

Verwilderd lig ik hier voor altijd mijn leven te overdenken. In leven een man van de natuur en in de dood een man van de natuur. Een baard van oude bladeren en benen van verschorst hout. Reigers rusten op mijn schouders en veldmuizen nestelen zich onder mij. Water kabbelt tegen mijn versteende voeten aan.…

Het is de laatste tijd kil en ongezellig in de wandelgangen. Mensen groeten elkander nauwelijks en zijn altijd gehaast. Ook op mijn afdeling is de sfeer omgeslagen. Een praatje maken bij het bureau van mijn overbuur is er niet meer bij. Zelfs niet onder het mom van functioneel werkoverleg. Nee, het is een ieder voor zich. Daarbij lijkt groepsvorming…

Ik besef wel dat veel mensen niet zo gelukkig zijn als ik en dat ze de overgang van een 'actief' leven naar hun (brug)pensioen veel minder goed verwerken. Waaraan ligt dat dan? Om te beginnen denk ik dat ik gewoon een gelukzak ben. Zoals ik collega Jan al zei: ik verveel me nooit. Ik hoef zelfs de deur niet uit om verstrooiing te zoeken.…

Eigenlijk moeten we leven van dag tot dag, van uur tot uur. Dat zou onze ingesteldheid moeten zijn. Er telkens weer van uitgaan dat elke minuut geleefd er één extra was en de volgende die dan komt een bonus is. Natuurlijk loopt niet elke dag zoals jij het zou wensen, zoals jij die in gedachten had.…

Joseph leeft alleen en eenzaam hoog in de bergen en wil zijn eigen leven nemen...maar dat is helaas onmogelijk....…

Het komt er gewoon op aan om elke dag ‘te leven’, echt te leven. Als alles opgebruikt is, merken we dit vanzelf wel. Maar, als het even kan….niet nu, liever nog wat later!…

Maar ook is het leven, dat heerlijk gevoel! Ik mag haar beleven…… zo puur als kan zijn.…

Het helpt je terugslaan in de meest confronterende momenten van het leven. Zolang die buigzaam genoeg is, kan je de wereld aan. En met de wereld ook de momenten die je laten beseffen, dat elke gebeurtenis om je heen…….. een afspraak met jezelf blijkt te zijn.…

Beleef je leven, je weet niet wanneer je gaat.....…

Het leven is hard maar mooi, denk ik.…

Ze zaten nu samen op het terras met een glaasje rode wijn Ze keken terug op een hun dag en keken tevreden uit hun ogen. Hun ademhaling was rustig, hun geest verrijkt. Ze hadden vandaag sturing gegeven aan hun dag. Ze hadden gewoon gewerkt en waren eens een keer op de fiets naar hun werk gegaan. Niet zo maar, maar bewust met de fiets, omdat het zo…