Alle inzendingen over in verlegenheid

Niet bitter, niet eenzaam het is waarvoor ik me schaam: Ik ben verlegen. Mijn ik ken ik niet mijn ik verschuilt zich achter mijn vlees en bloed Het ontbreekt me aan moed.…

het hert staat roerloos peilloos bij het meer dat verstilt de lucht vangt in haar loomte maar schijn bedriegt en in de vlucht struikelt de dood over haar voeten een rimpel en peilloos is het meer weer verlegen als de lucht…

Mijn eerste kennismakingen met jonge vrouwen brachten mij ook in hoge mate in verlegenheid, het feit dat ik zo dicht bij het andere geslacht kon komen, was me altijd te heet onder de voeten, een steelse blik van mij naar een bollingvorm in een bloes, deed me alweer met een brandende kop in de afgang gaan, want al die verlegen kenmerken maakten me steeds…

Verlegen was hij nooit, maar nu toch in verlegenheid: Jozias van Aartsen worstelt zichtbaar met zijn macht maar wie had van oogappel Hirsi Ali nu echt gedacht dat ze solo zou beginnen aan een titanenstrijd? De onbesuisde vertoning van deze politieke lichtmiss kunnen wij maar beter bezien met emoties van treurnis…

Een verlegen mens heeft minder kans op verkeersongelukken, maar meer op een angststoornis. Bij een 'novelty seeker' is dat net andersom.…

Jij hebt met mij de dagen gedeeld die zich aaneenregen tot een band van uitgesproken momenten jaar na jaar het heden beweegt mee met elke ademsteun waartegen woorden leunen houden van blijft ongezegd maar in die basis wortelt toekomst cliché’s worden vaker stilgezwegen als zijnde bekend noviteiten blijven ongehoord die maken verlegen…

Ik voel me niet plezant toch ook niet verdrietig soms overdreven en nonchalant dan weer verlegen en nietig. Ik weet niet eens wat ik moet zeggen als iemand vraagt is er iets?…

Verlegen schreef ik toen alleen mijn naam op je lieve voorhoofd.…

Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen; Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot: Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot, En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.…

Verlegen appels verflauwen van de honger in het plukseizoen.…

Verlegen blaadjes Reikhalzend naar licht en zon Bestaan in schaduw…

je tot een oeverloos genot Je slaat verlegen je ogen af als je merkt dat ik naar je kijk Je bloost in rood schaamte wetend dat ik met je gevoel speel Langzaam loop ik naar je toe en fluister:"Je bent lekker"……

verlegenheid kleurt wangen in diepe tint rood, verborgen charme…

Zoals je lacht en zo verlegen lijkt het kleine kind je laat verdwalen je in het labyrint van leven kijkt de waarheid niet kan achterhalen de winter koud en guur een dwarreling in vergane glorie tinteling van wat er komen gaat neuriënd op klanken van euforie terwijl ik dromend het denken laat verlegen elk uur verraadt mijn glimp de…

ik ving je blik je warmte zonde mij en kleurde huid in rozerood tot liefde je streelde uit genegenheid mijn eerstekeers verlegenheid in zachtheid van beloven tot een ongekende hoogte het was geen nemen van elkaar maar geven na zeven hemels vrijen kwam verlossend Gods gebaar…

Oh regen wat val je toch mooi zong ze wat wist ze nog van afscheid en de bloesem lag verlegen neer aan haar voeten…

Ik zal haast naïef haar levenslust geloven en blind verliezen Ik zal verlegen dansen voor haar ogenblik en zal onhandig struikelen zodra ze kijkt…

Maak eens een eigen vlag Want die mis je nog verleg dan je grenzen En plant dan jouw vlag in elk nieuw overwonnen gebied…

Haar ijskoude vingers Op mijn warme hand Trekken mijn hele lichaam door M'n verlegenheid bijna genant 'Kom bij me zitten' Zei ik hardop 'Ik wil je tegen me aanvoelen' Alleen in mijn kop 1000 keer zag ik dit moment Ben nooit degene die verlegen is 1000 keer nam ik het initiatief Maar dan wel bij iemand met een penis En nu ben je…

je stem je zin je mond je woorden - hoe heb je mij ontregeld en verward - je houdt me vast in onbewegen ver van verlegen min-streel je mijn hart…

Heg en steg Wil en weg Verlaten straten Stegen verlegen Tram, bus, fiets Ik rijd naar niets Trein dendert voort.…

verleg het zoeken beraam geen misser die soms aanklopt op luchtkastelen ontdek het vinden wat je kan plaatsen zal nooit hechten op blinde muren…

Ben ik verlegen wordt elke gedachte een bang konijntje op mijn hoofd ik kan daar verder niets aan doen: de een gaat zweten, de ander wordt rood en ik zit al gauw met een roedel konijntjes op schoot. ------------------------------ uit: 'Sta op en wankel', 1999.…

Ze suikert haar woorden met fluistering als ze de zin in zijn oor laat smelten waar de taal traag uitloopt en dan opstaat als een verlegen renaissance van beelden…

Soms klop je aan zo verlegen bij ons huis. Maar daar woont niemand meer. Ik leef nu op kamers bij mezelf.…

De houding van een man Maar breekbaar als een kleine jongen Toch serieus en volwassen Weet hij met kinderlijk gemak En telkens lachende pretoogjes Mijn ogen verlegen te sluiten…

Vlinder voort, verlegen vlinder Vlinder vrij, vergeet verdriet Vul vanavond vol verliefdheid Vergulde vleugels; Vlinder vlieg!…

Als we samen zijn dan ben jij altijd best verlegen Net zoals vanmorgen, toen we op een vertrouwde manier zwegen Zou.. zou? Nee, ik zit maar wat te dromen Maar ik denk en hoop dat mijn droom toch uit gaat komen…

Donker gat met blauwe randen ik kan alleen nog spartelen in deze oceaan; hulpeloos gemaakt door de warmte van de beweging voel ik mij opgeworpen op golven van verlegenheid, neergegleden in dalen van genegenheid…

als door toeval toegevallen stond ontstond terstond een band verrast verdronken in verlegenheid geborgen in genegenheid woelwentelde ik me hierin rond waarop waarheid realiteit ontbond…