Alle inzendingen over je

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

Oh, de digitale wereld is zo geweldig, zo fenomenaal zo fantastisch dat je er dolgelukkig van zou worden! Zou worden zeg ik, want voorlopig zit ik tegen de grens aan van antidepressiva middelen en waarom? Wel dat is snel uit gelegd, want: ik maakte een fout, dat neem ik ruiterlijk op me en beken schuld ook nog, want dat is niet hetgeen waar ik wakker…

Het grappige in het leven is dat, als je alles weigert te accepteren behalve het beste, je dit heel vaak juist krijgt.…

Alle hoop, ook de valse, is beter dan geen hoop.…

Een afbeelding van deeg, een bak met geschilde appels en de mededeling dat: men bezig is...even ervoor, een afbeelding dat: er een heerlijk ogende boterkoek gebakken is, oei dat is wel heerlijk en terugdenkend aan een schoonmoeder die kon bakken als de beste proef ik het al....maar: verschillende mensen, dus ook verschillende smaken! Meneer T is van…

De dag die al knotsgek vanaf de start is: Een zoon of dochter waar u niet van wist! Een standbeeld in een dorpskern wordt vermist! En het nummer van meneer de Beer in Artis! De dag voor schelmen, vlerken, snoodaards, vlegels En bent u dan nog niet genoeg gekist Bestaat het speedsonnet uit zeven regels…

Mededogen schept ruimte voor een altruïstisch standpunt. We zullen vreugde kunnen ervaren en niet vervallen in het eenzijdig najagen van persoonlijk geluk en persoonlijke verlossing. We zullen ernaar streven onze deugden en onze wijsheid te blijven ontwikkelen en vervolmaken. Met dergelijk mededogen zullen we ten slotte over de noodzakelijke voorwaarden…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Appjes in alle maten vliegen door de mobiel, de ene vraagt: heb je het warm, de ander vraagt: trek je het nog een beetje en diverse anderen vragen gewoon hoe of het gaat, nog los van de vele berichtjes die ik stuur naar de mensen die in de gaten gehouden moeten worden, zo hoort én moet dat nou eenmaal. De golf is weer bezig met een opmars en dus houden…

We hebben zo’n soundbar in huis en voor diegenen die niet weten wat het is ( ik namelijk ook niet ): het is de vervanger van de vroegere radio en dat ding is dus aangesloten op de televisie, nou zeg ik televisie maar in feite is het een flatscreen want dat ding hangt dus verankerd aan de muur en tja, dat deed je vroeger met je televisie niet toch?…

Wie spreekt over de ‘boodschap’ van een schrijver heeft ’t over iemand die geen schrijver is, of als hij een schrijver bedoelt, begrijpt hij niet wat literatuur is. Nooit heeft de schrijver een boodschap gehad, behalve die van ’t papier.…

Misschien is het beter om iets niet te hebben, dan om het gelijk al weer kwijt te zijn.…

Is het beter om alleen te verlangen naar jou, dan om je te vertellen hoe het is te verlangen naar jou?…

Een kaartje hoef ik niet te sturen, die komt nooit aan, immers ziet niemand in de hemel nu nog een brievenbus staan! Een postzegel hoef ik niet te kopen, evenmin zie je een postbode met: post voor ‘daarboven' lopen, al ben je jarig vandaag! Gisteren dacht ik: morgen en vandaag denk ik de hele dag: ik wilde maar dat je gewoon nog te bereiken was,…

Het is de tijd van nu: die een vrijbrief vast houdt als het gaat om: zelf ingestelde regels, het is een feit dat we nu, terwijl we in het stemhokje een keuze maakten, gedwongen worden naar de hoofden van mensen te kijken waar ik niets- maar dan ook niets mee heb en velen met mij…helaas! Dat stemmen is dus een goedhoudertje blijkbaar en een vrijbrief…

Dat ons leven bepaald wordt door regels daar is iedereen wel van overtuigd natuurlijk. En dat soms regels moeten worden aangepast eveneens, maar nu ben ik toch degene die het echt niet meer snapt want: Al jaren wordt er geroepen dat je zoveel mogelijk tegels moet verwijderen ( als je gelijkvloers woont met een tuin dus ) om ervoor te zorgen dat het…

Je hebt ze vast wel zien hangen die grote lappen plastic met daarop de tekst: dat de scholen weer beginnen! Of we dat met zijn allen niet allang weten en ik in elk geval want we wonen tegenover een school en begrijp me niet verkeerd er is dus niks mis met een school maar wel met het volgende: Als we van de week, met onze gemeente- cabrio naar appie…

pensioen is wanneer je stopt met leven op je werk, en begint te werken aan het leven...…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

Als oudere kijk ik terug op een leven vol gebeurtenissen, vol met vreugde ook met verdriet, als oudere kijk ik, als elke oudere op een leven terug dat bol staat van dingen die leuk waren, geweldig waren, fantastisch en overweldigend. Ook in dat leven natuurlijk minder leuke dingen, heel nare dingen, heel trieste gebeurtenissen en dramatische ook nog…

Lopend aan een boodschappenkar kom ik vorige buren tegen, werp een blik in hun kar en zie daar van alles in liggen. Van die cervelaatworstjes, potjes paté, een prei: dat is wat ik onthouden heb tenminste. Oude buurman zegt: weet je dat ze hier vier verdiepingen hebben? Ik zeg: wat vertel je me nou? Jazeker, zegt ie. Vier etages met echt alles wat…

Maandagmorgen gaat de bel, ik haal de hoorn van de intercom en vraag de man die voor het schermpje staat, wat of hij wil? Ik kom voor de open dag, zegt hij? Mijn antwoord is meteen een vraag: welke open dag bedoel je? zegt hij, voor uw huis! Ik zeg hem dat hij verkeerd is geïnformeerd zeg gedag en leg de hoorn er weer op! Wel ben ik slim genoeg…

Nou heeft iedereen wel eens woorden, een meningsverschil of zoals ik: bonje… ruzie zeg maar en dat dus elke dag! Ruzie met de buren, nee joh, ruzie met je kind, ook al niet, ruzie met je wederhelft, welnee… maar waarmee dan wel? Met het dopje, gewoon met de dop van de tube! Welke tube, dat ga ik je vertellen… Er lagen bij de Dirk tubes in een mand…

Je vraagt me waarom? En ik denk terug aan de tijd dat kids klein waren, ik toen nooit anders te horen kreeg dan: waarom? Waarom moet je altijd uitleggen- waarom je iets zegt, vraagt, aanbiedt of gebiedt? Waarom vragen mensen altijd naar het waarom? Dat zou ik nou wel eens willen weten… Je zult niet snel te horen krijgen bij een vraag: ja hoor dat…

Nee, mij overkomt het nooit meer zegt mevr de Bruijne echt niet! Nooit meer vraagt ze en ze zegt resoluut: nooit meer want Vorige week stonden er twee, in uniform gestoken mannen van de politie voor de deur, heel attent, vriendelijk en voorkomend! Ze waarschuwden haar dat: er tuig op pad was en op haar spullen en geld afkwamen en zo zeiden beide…

Geef een mens pluimen en hij krijgt vleugels.…