Alle inzendingen over klapper

Hij had een droom als Martin Luther King. Maar plots werd hij als Kennedy vermoord. Zijn uitvaart als van Di was ongehoord. Ons wacht nog slechts een enkel ding: Wacht maar tot ik dra mijn zakken vul Met popmuziek in “PIM, THE MUSICAL”.…

Daar waar die aanwezig zijn, maar niet in de praktijk gebracht worden krijg je de: klapper(tjes) Laat ik maar eens meedoen met de massa: LOL nietwaar? Ik vermaak me er wel mee, ik blijf maar lachen, wat moet je anders? Ja okay, maar dat helpt ook geen....toch?…

Vleugels klapperen een torenvalk blijft biddend in de lucht hangen.…

de dag verdwijnt in stille zuchten verdiept het heelal door een spectrum van gedichte kleuren zwarte veren van de droomvogel klapperen nog zij dragen het leven in ivoren tinten verheffen de nacht…

Nu is de vuurwerkramp in Enschede Op deze dag precies drie jaar geleden En wenste men op tal van plechtigheden Een 15-klapper voor André de V. Maar die is, net toen men hem aan wou steken Geen cel- maar meer een blindganger gebleken…

The House of Books is enigzins van streek Door een tekstregel of tien over Exota Wacht de uitgever een torenhoge nota En zeker niet de klapper van de week Als de rechter vindt dat onzin is beweerd Wordt de oplage wellicht gecryomeerd…

wat gaat er boven leven in een zweefballon wind met kleine zuchten bij heldere luchten lekker vastgebonden aan een touwtje in een kinderhand aan een winkelmand niet bang te vallen wel voor knallen speldeprik sigarettepeuk een klapper dan ik ga ploffen man…

Nachtelik vliegen vogels van de wilde wingerd weg Schrikbeladen klapperen vlerken dof in deemstering Knakgeluid van takken veelvuldig kort ontsluieren_ _ _ _ _ vlerken _ _ _ één ogenblik niet-herkenbare ruimten de ruimte is van knakkende _ _ _ _ vlerken _ _ _ _ vol Plotseling zijn…

Het laatste uur in het gezelschap van de zon, de Ierse Zee, de golven de wind, de klapperende zeilen na verandering van koers Achterover leunde jij gleed zijdelings weg Het lichaam koos het moment om weg te gaan en jij verdween in het schreeuwen van de meeuwen boven de zee, het land de stad en Amsterdam…

we lagen op een luchtbed onder een kruisgewelf het zeil strak klapperend om bogen van glasvezel de slaapzak hield ons bijeen rug aan rug versteend woelend in ons ongemak de olielamp bleef branden ik wacht liever nog even tot jij zuchtend kantelt met een schok en een snik tot ik de vegen mascara van jouw wangen lik…

we lagen op een luchtbed onder een kruisgewelf het zeil strak klapperend om bogen van glasvezel de slaapzak hield ons bijeen rug aan rug versteend woelend in ons ongemak de olielamp bleef branden ik wacht liever nog even tot jij zuchtend kantelt met een schok en een snik tot ik de vegen mascara van jouw wangen lik…

Kale takken tikken in de wind tegen elkaar als klapperende botten. Kristallijnen korrels dwarrelen omlaag en kussen de bevrozen mossen. De vlijmscherpe winterwind bespeelt verkleurde herfstbladeren als muzieknoten. Hun breekbare melodie vormt de ijskoude wintervoorbode.…

Ramen klapperend in lentegeuren zonder enig verzet. De ziel ontvangt met open armen het nieuwe licht; laat het diepste gevoel verwarmen en zwicht… frisse lucht ogen dicht diepe zucht heerlijk licht…

maar zou willen willen man of vrouw, hermafrodiet slik voor nu alvast wat pillen tot je geen verschil meer ziet Dr Freek komt dalijk kijken het is druk in de kliniek want het team is energiek u zult snel een ander lijken Dit mevrouwtje wil graag ballen die meneer daar is abuis we verwisselen ze van kruis hier een hechting daar een klapper…

waren ze nauw betrokken de klapper van geklepper vuurpijl een fontein het donderde wel in Keulen weerlicht een nacht vol hij heeft het weer zitten komt samen vanavond blijkbaar of zoekt naar volle maan weerwolf dat is een ander verhaal dat snapt een kind een gevonden hand ergens in een lange lijst anders wordt ik gek bloot gelegd…

geeft me `t gevoel te willen sterven Ik hoef je niet te laten gaan maar je kunt vliegen dus ik leg je neer; vrij de vleugels te zwerven even niet begrijpend, d`r kopje schuin tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest vlak voor ze `t gras laat werv`len door zacht haar armen uit te slaan de dood vliegt uit d`r oogjes weg veertjes klapperen…

naar Nescio het oorverdovend gerucht 't geluid van fietsen in een stofwolk naar beneden als beloning na een klim gezoef van dikke banden het klapperen van een fietstas en 't zware gewicht van de tent achterop de bagagedrager 'jongens waren we- maar aardige jongens' schreef de schrijver Nescio ooit in zijn relaas over de titaantjes…

Kom eens kijken kleine sabbelaar klapper je sandaaltjes van de trap fluister verbazing met sapperdeflap en werp je saffiertjes hier eens naar Savourerend verstopt als een stouterdje zonsacrerend op een dot sajetsatijn ligt een saliesalep zuipende sacramijn schandalig zeldzaam, zo`n zalig saboutertje Een saffie van saffloers satanskruid…

afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…

Met mijn schoen door zand en stenen Waait het stof hoog op Daalt een eindje verder En strijkt neer op een verdwaald blikje Ik hoor de doeken klapperen Als grote witte spoken Sommige mensen zijn al op Alsof de camping gaat ontwaken Ik zie een karavaan van mensen Wachtend in de rij Storm in hun hoofd En het zand in hun ogen De groene…

De echte klapper zat er nooit bij. Het waren eigenlijk allemaal geflopte probeersels. De man herkent het beeld. Hij praat alsof hij de goedlachse buurman is die je joviaal op je schouder slaat. “Ach meneer”, zegt-ie. “Dat komt in de beste bedrijven voor. Daar hoeft u zich niet voor te schamen”.…

mijn ogen werden toen in dat jaar bedekt met rag van duizend spinnen iets gewaar het sprong in het oog zonder meer droeg ik vervreemde gevoelens van honger geurden jeugdrokken bij vlagen schaamte achter bosjes zonder denken onzegbaar met dauw iets omsloten en hoe blikte ik wel en niet zwetend in quadraat klapper kleumend met oer in mijn…

Ramen geopend, luiken klapperen knipogend. De helderheid doet de gloed in mijn ogen terugkeren, bemoedigd richt ik de schreden.…

Aardverwarmende orkestleider houdt zijn adem even in laat twee altijd maar versterkende luchtaanvallen de vallei van de niet voor niets nietsvermoedende stilte in gang zwengelen imponeert de natuur met een strengbedirigeerde triomfmars Snaren klapperen van de smeltende kou door een fletse of te gespannen nevel wrijft hen de slaap uit de haren…

De Klappers die staan roerloos langs de post En in de verte hoort hij kamponghondjes blaffen Hij had zo graag nog even willen maffen Maar het was tijd,zijn maat moest worden afgelost En even later loopt hij de hondenwacht Met in de arm, op scherp zijn dienstgeweer Hij vreest gevaar, en dat komt altijd weer Benauwder nog dan overdag--dat is…

de fonklende zon Tussen de jaloezieën door -- Zij klapperen zacht in de wind - Zacht, zacht tegen mijn hart!…

Eerst sloeg hij zijn klapperende tanden tot gruis, joeg dan een stroomstoot door zijn kruis en zond hem dan terug. Iedereeen verdient een tweede dans. De Zoon waggelde verkrampt nu, zijn oproerig zaad in de kiem gesmoord. Vaders wijze raad nestelde zich in zijn hersenkwab. Terwijl de bezonnen uren hem genazen werd hij een lome koorknaap.…

Als u eerder dan de klapper op de grond belandt Betekent het dat u uit de palm bent gevallen Men moet vele kleine visjes laten spartelen Om een grote op het droge te trekken Bamboe is noest, sterk en buigzaam Riet is buigzaam, sierlijk en alles bedekkend Als men u een aap noemt Wil het zeggen dat u behendig en schrander bent Indien…

' ik drink in haar schreeuw van overgave het glijdt met duiven naar mijn buik waar de witte vleugels in het rode spatten en ze trilt en het sijpelt langs haar borsten haar nagels staan in mijn rug krast mij met ongekende kracht in de zijden lakens en vensters vliegen open en witte duiven bloedbevlekte vleugels klapperen in de kamer met…

." En dan als klapper, "Ik geef je direct twintig euro voor dat oude stoeltje!" Had ik nou zo'n goede neus vanmorgen? Mijn eenvoudige zeteltje staat al jaren rustig en vanzelfsprekend in mijn schrijfhuisje. Mooi, eenvoudig, niet kostbaar, maar voor mij waardevol.…