Alle inzendingen over kluis

Je moet de knop, die lijkt op die van een echte kluis, eerst op nul draaien dan draai je hem drie keer rond naar rechts. Vervolgens moet je 10 centimeter van je kluis af zitten om de streepjes te kunnen zien, die overigens vervaagd zijn, en zo je eerste codecijfer ‘invoeren’.…

Een gierigaard uit Purmerend Kwam deerniswekkend aan zijn end Hij ging bij hem thuis Languit in de kluis En viel daar toen dood op een cent…

Een oude Utrechtse pyromaan had genoeg van zijn vurig bestaan Al zijn vuurwerk thuis nam hij uit de kluis, stak het aan en vliegt nu naar de maan…

het hoofd boordevol 'k vind de juiste woorden niet verdriet eist zijn tol pijn blijft binnenshuis gevoel zit opgeborgen veilig in de kluis…

Er leek een gouden sleutel in de kist, die paste op een diep verborgen kluis. Een kluis vol met gevoelens en met liefde en alles wat mij eertijds peilloos griefde werd liefdevol, stilzwijgend bijgelegd.…

Alles wat voor mij van waarde was Is waardeloos gemaakt Neem mijn kleren en mijn meubels mee En zet me uit mijn huis Steel mijn video en mijn TV Haal mijn geld maar uit de kluis Rol mijn zakken sleep mijn auto weg Ik ga wel op de fiets Ze mogen pakken wat te pakken is Nee het doet me werkelijk niets Want ik heb genoeg aan jou…

De muren van het uitgeleefde huis Verbergen dat wat niet is uitgesproken Als inhoud van een stenen kluis Waarin verstikte kreten spoken Emoties druipen langs de wanden Een bloeddoorlopen oppervlak Waar diepe geheimen stranden Als stilte het gevoel weersprak De zwijgende muren splijten Door wat zij hebben opgedaan Aan pijn en zelfverwijten…

In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis. Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven, ik met sterven. Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn?…

naakte scherf die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig', hij glanst ik trek gehaast aan de pen poog de kristallen gedachten in de kluis…

Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze laat het sneeuwen met de Pasen En kweekt pioenen in haar kluis Huilt middenin het feestgedruis En zweeft ongrijpbaar door de mazen Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze drinkt haar thee uit borrelglazen En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…

Neem mijn kleren en mijn meubels mee, en zet me uit mijn huis Steel mijn video en mijn tv, haal mijn geld maar uit mijn kluis Sleep mijn wagen ook maar weg, ik ga wel met de fiets Ze mogen mogen pakken wat te pakken is, neen het doet me echt niets! Ik heb genoeg aan jou!!!…

lijn Een vlak waarin de huid schubt De heuvelrug glanst van zweet In een koperen zon Jouw roos van lippen De gekartelde wonde, nog pril Geurt naar een oeroude vijver Grillige diepte Groen gevlekt Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand De avond dompelt in de nacht Jouw mond wordt een kluis…

Over de toppen van de horizon vomeert een regenbouw dauw slaapt verder in het bekken van de rust Vreemde kabouter gniffelt onbezorgd over zijn terracotta kluis ziet grijnzend onweer verschijnen Ongrijpbare cupido voor geldwolven springt energiek recht uit zijn klaveren bedje voelt de eerste druppels al en vlucht naar binnen Donderwolk…

De zolder was haar liefste plekje in schaduw voelde zij zich thuis verborg zich daar als in een kluis een voor een dichter lelijk trekje. Zij schreef gedichten met een streven haar grote doel heel arm te zijn haar naam een raadsel, dàt was fijn in onbekendheid door het leven.…

De sleutel van de kast valt altijd op de grond De sleutel van de schuur daar is men altijd naar op zoek De sleutel van de kluis past nooit in een keer goed Maar de sleutel van mijn hart is voor iedereen bereikbaar !…

Het schiet er zo stille en het rept er meteen Zijn buik en zijn bille En zijn achterbeen Het strekt en het strijkt, en Hoe dieper het duikt Hoe lomper het lijkt Hoe dikker gebuikt Het stribbelt en strevelt, En eer gij het ziet Daar kruipt het en krevelt In 't roerende riet Maak maar gedruis, en Stamp maar één keer Het zit in zijn kluis…

Oud in een bejaardenhuis met een kast, een bed, een stoel, onderdak, maar nooit meer thuis, dagen slijtend zonder doel zoek je beelden uit 't verleden verborgen in een donk're kluis.…

Hij bracht er weer een naar zijn laatste kluis - Dat doet hij zo alle dagen! 'k Hang uit mijn raam; 't is heet in de stad, Een stikkendheet Julidagje; De zwarte koetsier heeft het warm gehad, Veel warmer dan ‘zijn vrach'je’! Ook reed hij van 't graf naar stal op een draf, - Het was op die koets 'om te braden'!…

Ik sloeg meteen terug Stilletjes wachtte ik ’t even af als nu mensen zouden arriveren terwijl al het donker mij omgaf kon ik hem niet meer smeren Zachtjes sloop ik door het huis en zocht overal sieraden en geld Ten slotte vond ik toen een kluis en brak hem open met geweld Stil wilde ik de benen nemen toen ik in haar slaapkamer keek…

het ware het goede het schone moest in alle eenzaamheid te vinden zijn hij vond met stomheid geslagen op de koude steen een hert en een duinkonijntje spelend op het korte gras tot een vos het pakte binnen in zijn kluis las hij boek na boek maar geen licht ging hem op geen vriend verscheen in het voorbijgaan blinkende uit de…

het ware het goede het schone moest in alle eenzaamheid te vinden zijn hij vond met stomheid geslagen op de koude steen een hert en na lang zoeken een beklemd konijn wiens gillen over zee verdwenen was binnen in zijn kluis las hij boek na boek maar geen licht ging hem op geen vriend verscheen in het voorbijgaan blinkende…

alleen het geruis van uw bloed en van uw hart het gehamer vervulle uw lichaam, verstaat ge, uw leven, uw kluis. zwicht nooit voor lippen: samenzijn is een leugen en alle kussen verraad; alleen een hart dat tegen eigen ribben slaat is een zuiver hart op een zuivere maat.…

Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons geheel had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!…

's Nachts bij een fles whisky en wat versnaperingen zit hij soms urenlang naar zijn aanwinsten te kijken om ze daarna weer in zijn kluis te verstoppen. Het nummer van de kluis heeft hij ooit in Montpellier onder zijn linkervoet laten tatoeëren. Voor de zekerheid. 'Het is vandaag een heerlijke dag om op de e-bike naar Zwolle te gaan!…

Het komt niet slechts op de prestatie aan, maar op de stilte, het luisteren, het vinden van de weg die dwars door alles gaat en die verbindt met allen; de eenheid diep verborgen die trilt doorheen het vele, die hoopvol stemt en leidt naar nieuw verstaan en morgen.…

En zo het woord verbannen naar mijn buik, die lillende kluis, waar ze vermengd raken in een kolk. Misschien dat daar de vragen gisten. We moeten het met fluwelen vingertoppen ontrafelen, het verzonken raadsel, door in lussen rond dit verraderlijk gat te dansen.…

Ik voelde mij door zeven jaar werk verraden; Mijn Lusiade had ik grootgebracht In scheepshol, grot en kluis, bij dag en nacht, Gered uit brand en schipbreuk als mijn gade.…

Mijn Franse boek lag nog in mijn kluis! Ik haalde diep adem, liep naar meneer Dubois toe en zei hem dat mijn Franse boek nog in mijn kluis lag en dat ik mijn kluissleutel thuis had laten liggen. Meneer Dubois greep zich aan de tafel vast en ik zag hem rood kleuren.…

Sleutels van een kluis, of sleutels van een kasteel. Je vond in de kringloopwinkel ook een serie onderzetters, goud beschilderd kunststof, je hield er een lachend voor jouw borstkast. “Een medaille voor vergeten onzin!” zei je, terwijl jouw kunstenaar in de weer was met het tweedehands koffiezet apparaat.…

De vrucht blijft in zijn kluis. Kortom: het is een kunst de noot precies en voldoende hard te raken zodat hij kraakt, niet breekt. De gekraakte noot kun je vervolgens met je vingers breken en de vrucht komt vrij. De beloning is groot.…