Alle inzendingen over kunst verleden emoties

Oma leverde de prestatie gedurende jaren met veel kunst- en vliegwerk het financiële roer recht te houden, maar de zonen en de dochter moesten in later tijd daartoe wel hun salaris inleveren. Hun zoon en mijn vader werd op straat door onbeschaamde kinderen nagejouwd met de scheldwoorden "failliet!" "failliet!".…

Kunst is onder andere een uiting van hoffelijkheid tegenover de lezer [of kijker], als je hem niet lastig valt met je privé-emoties, maar die privé-emoties listig verwerkt in een aangenaam en boeiend object.…

Als een kunst verheven Een aquarel van tranen Glinsterend en zo zuiver Prachtig gevormde banen In emoties gevangen beelden Geven ware gevoelens weer Een tentoonstelling in het heden Gevoed door druppels oud zeer Een galerie vol trieste kunst Trekt bezoekers bij de vleet Mensen als een levende aquarel Tonen openheid van diep leed…

De sporen in de palm van mijn hand tekenen de tijd van zijn geweest De lijnen en de groeven van doortrokken emoties vervagen in het beeld van zijn geweest De getijden van mijn leven gegraveerd in de palm van mijn hand tonen verleden en heden van zijn geweest…

't Is de kunst om 't heden, langs 't verleden de toekomst te laten worden. Is 't verleden vervelend geweest, richt je dan op het heden, dan heb je aan de toekomst HET MEEST!…

Voortstappend langs de Schouwburgring met mijn trage pas stuitte ik onlangs op de "performance" van een acteur en actrice, gekleed in witte kledij. Met hun armen en benen maakten zij exuberante, uitbundige gebaren die misschien een esoterische, verheven doel hadden, dat mij ontging. Als gevleugelde engelen bewogen zij zich en zij wilden iets overbrengen…

Ik hoopte dat haar kunst haar zou bevrijden en troosten, dat deze de geslagen wonden zou genezen, waar haar artsen een brevet van onvermogen hadden afgegeven dat zich noodzakelijkerwijs als een schandvlek op hun overigens al ruimschoots besmette blazoen moest aftekenen.....…

voel een vlaag verhalen in het woud met zo’n diepe, donkere geur omringd met beelden van een oud verleden land en het is alsof knoestige stammen mee knikken in het zo wuivende gras hoor een hand- vol stemmen in de lucht emoties vormen als geblazen glas vlammen de eeuwen aan de horizon tijdgeesten zwerven aan het begin van een…

Het knallen van woorden op papier Wordt soms ook wel kunst genoemd Tesamen vormen de letters 'n gedicht Waardoor mijn hersenen worden verlicht En om dat nu kunst te noemen Vind ik toch wel erg ver gaan Soms is 't wél erg speciaal Aan elk gedicht zit 'n verhaal Van sommige stukjes heb ik spijt Die had ik liever niet gestuurd Maar ik…

Verdwaald in je taal heb je een doel dat woorden heeft buiten zinnen terwijl de vorst zich invriest het zonlicht blaren brandt vloeien tranen zouter het verschil met verdriet is het spoor van de vore dat je dansend niet trekt emoties kleuren in het zichtbare licht als jij kunst- en letterwinkelt als wanneer je durft in flarden…

je adert in marmer jouw lijnen verfijnen is eeuwenoud kunst en maakt de polijster niet armer ze breken je leven uit steen halen kleur uit je groei en het bloed dat je eens hebt gegeven ze schuren je ziel en lossen emoties verkwanselen je geest voor hun eigen negoties maar ik voel je huid op de dorische zuil zie het verloop van…

je zult niet stranden aan de turkse kust het binnenland bindt weer je handen omdat geschiedenis in rotsen rust jij voelt hoe steen in het zacht raken al zijn emoties zucht de empathie met het verleden komt in je vingertoppen terug je weet de pijn die is geleden niet door generaties uit het heden ziet het bloed niet rood maar…

breed ik 'mag' mijn visie zo geven is wat ik glimlachend weet dec.2003 ( kunst en poëzie in verbinding zie http://www.ansnieuweweme.nl/index.html )…

De blauwe lucht is al beschreven evenals de dauw en dageraad De zon is reeds de hemel ingeprezen en zelfs de maan pleegd' op de nacht verraad Cupido verschoot sinds lang z'n pijlen en de sirenen lonkten in een grijs verleden Verveling staat al op wat wit papier en ook emoties als plezier Waar moet ik dan in godsnaam…

alle woorden schieten tekort bij verlies je eigen emoties zijn sterker dan duizend boeken en 24 tekens…

Over jouw vraag over het verleden met het Troebel Water Collectief heb ik nagedacht. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik veel emoties uit die tijd vergeten ben. Ik slikte nog geen medicijnen tegen de verwarring en ik had een enorme geldingsdrang om me te bewijzen als beeldend kunstenaar.…

Dat was een tijd waarin kunst niet alleen waarde had, maar ook werd gewaardeerd. Dat waren tijden dat de elite neer keek op sport en liever naar de schouwburg ging. Dat kunst nog hoog was. Maar de macht van het geld heeft dit alles verpest, want aan kunst valt niet veel te verdienen.…

In Nederland schilder te willen worden betekent de reuzen uit het verleden uit te dagen. In geen enkel ander land ter wereld zijn de wolken, de bomen, de weilanden, de koeien, de huizen, de burgers en hun honden zo glorierijk vereeuwigd in onsterfelijke kunst.…

emoties... die iedereen herkent maar ze tonen aan iemand dat is vaak ongekend ik kan het ook niet goed voel me dan zo naakt maar weet dat het me goed doet maar hoe doe je zoiets? hoe laat je zien wie je eigenlijk bent? meestal doe ik maar gewoon niets...…

Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht…

Mocht het ooit zover nog komen dat ik al mijn gasten welkom heet dan zou grijs mijn wereld kleuren zonder zwart of wit stramien geen gast zou mij bevreemden hun dossiers zijn mij bekend ik zou ze als mijn minnaars nemen in stil geborgen samenzijn…

Het was een milde zomerdag waarop de opening van de expositie plaats zou vinden. Een scheidslijn was zichtbaar, ergens achter het geboomte tussen loodgrijze wolkenpartijen en een lichter gedeelte van de hemel die aangaf dat het waarschijnlijk zou gaan regenen. Het was al juni, de maand waarin de rode, witte en lichtgele zomerrozen mijn achtenvijftigste…

De kunst is niet zozeer het beminnen, maar om te houden van. De angst omklemt mijn hart en houdt mij heimelijk gevangen. “Relativeer en bedwing de emoties”, zegt een stemmetje in mij. Maar mijn lichaam heeft me al verraden en verklaart mij vogelvrij. Mijn ziel is getekend door littekens, maar die behoren tot het verleden.…

Open mijn doosje naar het verleden. Ga even terug in de tijd. Herinneringen liggen er tevreden, van hun last bevrijd. Veel heeft geen waarde, is kitsch. Maar zitten vol emoties en gevoel. Mijn jeugd komt voorbij in een flits. Ze hebben een duidelijk doel. Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren. Mijn eerste ervaring met verdriet.…

je in een wonder was de toren maakte mij niet bang zij had haar uitzicht op de hemel ik kerkte al een levenlang in stilte zijn we weggegaan met kaarsen hebben we gebeden het voelde toch een tikje als verleden…

met kunst en vliegwerk hielden we jou in leven tot je uitgemergeld je laatste adem uitblies zonder kracht je kon niet meer lopen niet meer praten je ogen zagen zonder zicht flarden uit het verleden spraken zonder inhoud, zonder bericht je handen lagen stil huid om skelet we hebben je laten leven dood in je bed rust zacht…

Ik was dronken toen ik je ontmoette Ik was dronken toen ik je verloor Wat kan er nog een hoop gebeuren Tussen twee dronkenschappen door…

nemen tot ze een ons wegen ( en dat duurt natuurlijk veel te lang) ze maken zich steeds minder geliefd ( vooropgesteld dat er nog sprake was van….) zeg: als er nieuwe verkiezingen komen, vroeg ik vorige week….je zei, nee joh en ik zeg nu met een Omtzigt in de gelederen wordt het hoog tijd dat het roer omgaat, de democratie is namelijk voorgoed verleden…

tijd” in de luwte van emoties twijfel je aan wie je bent zorgt een masker van ontkenning dat je jezelf niet herkent maar ...…

Kunst is er een belangrijk onderdeel van. In het verleden was kunst nog duidelijker. Vlagen van de ene groep waren nadrukkelijk verboden bij de andere groep. Kunst was een deel van een collectivisme. De I-T cultuur is individualistisch. Zie de communicatievorm: de constant sms-ende mens.…