Alle inzendingen over le

Zal ik nog lang het gevoel voor het wonderbaarlijke van het alledaagse hebben?…

Denken is neen zeggen.…

Niet superschoon maar ook niet vies Geen dogma en geen Rudolf Steiner Geen vrolijkerd maar ook niet triest Geen grote eter, ook geen kleine Geen waaghals op het slappe koord Geen laissez faire, geen extremist Van Ajax en van Feijenoord Heeft hij nog nooit een goal gemist Zo leeft hij als individu Geen bangerik, geen durfal Geen Janmaat…

als het nacht is en bijna volle maan tijdens zo’n warme zomer als deze en als je stil bent als je heel stil bent en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden en nóg…

Wat erg zouden we weer moeten klooien, als plotseling zo maar de stroom uitvalt. Het weer heeft dan mijn airco-koelte verknald. Centrales zullen het daar op gooien. U bent er bij deze op gewezen: Dit sonnet zou u niet kunnen lezen.…

Als het zwart wordt voor mijn ogen, als ik voel, daar ga ik dan. Als mijn geestelijk vermogen niet meer verder zakken kan. Als ik weet dat ik ga sterven sterven door extreme kou, zal ik met mijn laatste adem zeggen dat ik van je hou.…

Soms lijkt de wereld jachtterrein van machtsgeile despoten. Wij zijn geen prooi, wij zijn te klein, wij stellen echt geen klote voor, wij zijn als nijvere mieren die diep onder de plattegrond, het aardse stof mogen bestieren, de ganse gore aardkloot rond. Wij leven op een pannenkoek, de stroop dat is de dorpsgek. Die tekent met een zoete…

Toevoeging aan wat ik zag of rook of voelde of desnoods proefde vult alle gaten in mijn wil en in mijn fantasiebehoeften. Zo laat ik ronde vijvers kijken als flonkerende groene ogen. Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedralen. en kraaienzang gaat bijna lijken op het gekweel…

Met kapitale letter scoorde hij een tien. Die grote pee is echter welbeschouwd een simpele kleine letterfout, maar die werd over het hoofd gezien. De jury zei dat dat geen ramp is, en gingen daarmee zelf voor pampus.…

Oui, cela était autrefois ainsi, mais nous avons changé tout cela.…

Laten we dus de middelen bestuderen om de hartstocht te ontwikkelen, en niet die om ze te onderdrukken.…

Ma chère Flavie, le vide n'est rare- ment gris! Il-y-a l'éclat des fleurs du printemps qui fleurissent: les petits narcisses faisant le tour d'un arbre ancien caressent les crocus jeunes et violets pendant que les tulipes blanches le long de l'allée vont en bouton. Anémone! Quelle perspective! Sincèrement, Antoine…

In 2013 verscheen 'Breillat des Yeux le Ventre' bij éd. Le Somnambule équivoque.…

geef mij jouw hand en ik voer je mee geef mij je hart ik verdraag geen nee geef mij jouw tranen en ik beloof je trouw geef mij jouw lach dan ben ik er altijd voor jou waarheen onze wegen ook gaan ik zal altijd achter je staan door mij aan jou gegeven een vriendschap voor het leven…

La soirée de l'onze avril un bal galant se situe au centre de la ville. La musique vague de la mer se ballonne entre des enfants char- mants. Les petites filles sont drapées en robes nacrées. Quelques couples agés - ils semblent purement la vérité - dansent l'aube jusqu'au midi. Dans les ténèbres de la nuit, je te cherche, ma chère Flavie…

Aarzelend accepteert zij het geschenk draait het om en om blaast zachte wolkjes langs een prachtige lila strik een glimlach verheldert haar getekend gezicht dansend gaan gekrulde lintjes over haar blauw geaderde handen nogmaals kijkt zij hem aan en vraagt heel zacht of het wel echt voor haar bestemd is terwijl zij bijna de verpakking…

Nu ik op het punt sta om te vertrekken, zal ik het maar toegeven: van begin juni tot begin juli is mijn domicilie: camping La Poche, quartier Mirmande. Vaak sta ik daar ook nog wel eens een paar weken in begin september. Tot mijn eigen stomme verbazing overigens, want deze camping heeft geen enkele uitstraling, geen toeters en bellen, geen subtropisch…

Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…

Le printemps dans le centre parisien s'annonce très brillant! - fleurissent en teintes magiques sur une palette poème: c'est votre tendre rouge que je préfère.…

Jij leidde de goguette La Goguette moderne en in 1887 schreef je het gedicht 'Le Veuve', tegen de doodstraf en de guillotine. De zangeres Maryse Damia heeft het in 1924 door de componist Pierre Larrieu op muziek laten zetten en ze heeft het opgenomen. Je schreef voor het satirische weekblad 'Le Rire' en de kranten Le Parti ouvrier en Le Paris.…

"Q que le Q ..."…

Met 'Sans le savoir', 'Les Magiciens', 'Le Parcours du coeur', 'Repose ton âme', 'Le Monde à refaire', 'Friends' en 'Portés par la vague'. In 1999 werd de manager/producent Guy Coultier de begeleider van haar carrière.…

De gulden regel is hen die wij liefhebben te helpen aan ons te ontkomen.…

Et tout le reste est littérature.…

Je deed mee aan la Lice chansonnière, in 1831 opgericht door Charles Le Pagina. Je organiseerde zelf een goguette: Le Rire gaulois. In september 1878 werkte je samen met de krant Le Sans-culotte en je schreef nummers voor café-concerten. Ondanks je succes leefde je in zorgelijke omstandigheden.…

Pour arriver je dis les mots qui produisent le son d'une bise. Toi et moi dans le monde.…

Hij had alles moeten leren: iedere morgen vroeg aan het werk gaan, onkruid wieden op de bananenplantages of de suikerrietvelden, met een machete in de ene hand en een stok in de andere, of met een bijl bomen omhakken voor het vuur. Hij had moeten leren in het oerwoud te lopen zonder te verdwalen en zonder geluid te maken, in sapotillebomen te klimmen…

Ze trok hem mee het oerwoud in, langs een bijna droge beek. Daar, onder het gewelfde bladerdak, in het koude zand, bedreven ze lang en heftig de liefde. Daarna bleven ze tegen elkaar aan liggen aan liggen, totdat hun lichamen koud werden en begonnen te rillen. Nina ging zich wassen in het water van de beek, daarna haalde Bravito zijn katoenen deken…

Bravito had het meeste te lijden van de honger. Om te overleven joeg hij met stenen op vogels, of hij dook meervallen op, die met hun zuignappen vastzaten op de stenen in de bergbeek, en hij at zijn prooi rauw. Hij at ook wilde bessen, zoete kersen, sapotillevruchten en dadels, wat hij maar kon vinden in het oerwoud. Soms was zijn honger zo erg dat…

Als u wilt lachen en janken, tegelijkertijd, google dan "Le petit train" van Rita Mitsouko (youtube, de clip).…