Alle inzendingen over letterkundig festijn

Soms valt men van de stoel. Ik tenminste. Dat gebeurde bij voorbeeld deze week toen de volgende email bij mij binnenkwam: Beste Jos, Hierbij de bevestiging. U heeft met uw hekeldicht 'Hallo zijn we er nog' 2 kaarten gewonnen voor Winternacht 2 op zaterdagavond 21 januari. Deze kaarten kunt u die avond ophalen bij de Pers- en Genodigdenbalie…

Maar Adam en Eva alleen weten dat ik geen verstand van literatuur heb, dat ik de letterkunde, het letterkundige en de letterkundigen veracht.…

Maar de schrijver die op een middag, behaaglijk handenwrijvend, zijn werkvertrek verlaat en tegen zijn vrouw zegt: 'Marie, goed nieuws, ik ben zojuist gereedgekomen met de letterkunde, ik kán het nu', bestaat niet.…

" Maar juist wanneer je dan, als oude rakker, je zou gaan storten in een woest festijn, werd je, vanuit je wilde dromen wakker omdat de wekker je met vals festijn terug bracht tot jezelf, jij arme stakker. Het leven is te waar om mooi te zijn!…

De bonden zeggen dat de mensen boos zijn Ze willen strijd vanwege de malaise Ik zie geen woede, maar een polonaise Met bier en broodjes knakworst, een festijn En Wouter Bos, ons socialistisch baken Vraagt ons met klem om het verzet te staken…

Waar ik sta daar blijf ik verder gaan er is geen lucht zonder klank anders is het licht of getemde wind en ik stroom door in de gangen van de mond het roodaangelopen festijn knikt de zwarte nek van het geluid -gelukkig is er lucht- zo smaakt alles opgekropt of zoet of bitter of niet…

Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten: zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar, die, donker van begeerte of heller liefde klaar, van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.…

In 't kneppelhout is 't een festijn, daar waar de kneuters zijn.…

liefde in de glans van stralen naast je liggend vertel ik mijn verhalen sterren dalen op ons neer ik kijk geboeid jouw ogen glanzen terwijl je met me stoeit gaan de sterren dansen het wordt een nachtelijk festijn ik dwaal verrukt op wolken terwijl wij keer op keer de liefde zo vertolken…

Stel je eens voor, Zwarte Piet verdwijnt, krijg je met Sinterklaas een blank festijn. Leg dat maar eens uit aan de mensen op de Antillen en Suriname. Ik zie de Regenboogpieten al bungelen aan de hoogste kranen in landen die vredelievend de islam propageren.…

kraak maar genetisch materiaal tot op de halve zool zo komt er geen mongool uit aanverwanten ze schonen zich uit angst de bloem niet te zien bloeien die ontluikt uit liefde of nog onberekenend samenzijn is het festijn alleen maar voor de rijken moeten hun mussen havik zijn en gaan ze daarom over lijken er is geen eer…

aanvaarde reis naar aangeboden sferen ontvankelijk onmachtig te weren intensief het aangegeven te beleven ervaart na landing begane grond dat dagelijkse realiteit alleen bestond en de geest iets onwerkelijk ondergaan gepunt festijn walmend met fijne geuren trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren rusteloos…

Toch was die strijd in wezen schijn: Niet lang bleef in het ongewisse Wie winnaar werd van dit festijn. Men kon zich immers niet vergissen. Slechts één kan Neerlands dichter zijn: Dat is natuurlijk Driek van Wissen.…

Hoor bellen rinkelen zilver twinkelen valt de sneeuw in een donkere nacht bekleedt de zwarte aarde als een deken zo zacht Snijden ijsbloemen hun weg door het raam bij het ontwaken zucht de adem kilte hoor het ruizen van wind tegen de doodse stilte Kijk naar buiten zie het maagdelijk festijn fantasieën spelen tussen witte vlokken…

De kinderen langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn Achter hen flikkeren duizenden lichtjes Reflecterend zonnelicht in het serene water ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later…

Smartelijke pijn van ’t zijn Niet bij machte te veranderen Het onlosmakelijke festijn Wat “leven” heet voor anderen Verwrongen verwachtingen Verdwenen levensidealen Keer op keer overpeinzingen Doorlopen of verdwalen Verloren geraakt in de tijd Moe gestreden geest Lichaam verliest de strijd Verlaat te vroeg het feest Tijd glijdt…

Trouwen is geen gods' stil zegen, maar een vriendschaps groot festijn, dat zich zegt niet op te geven. Het is vreemd om zo in ene, meer te denken, en te verwachten, zo is zelfs liefde niet bij machte. Trouwen zegt slechts sterk te menen, dat deze vriendschap steeds zal trachten, te zijn zoals we liefde dachten...…

Spinsels en draden een melancholisch festijn voor zijn lede brilglazen. De vissen donderden met bakken uit de lucht. Hij kwam goed aan in het verdoofde land. Zijn been leek op een afgestorven zwaan en het was donker waar hij lag.…

Dansend op een zilveren draad Flierefluitend buitelen zij ongeremd Bewogen regels op vrije akkoorden Speelse woorden doch niet erkend Dan verstomt het vrolijke festijn Onbegrepen dit vrije woord als geheel Streng worden zij tot de orde gemaand Gedanst gefloten mag er zoals betaamt Somber onbegrepen ploffen zij in het gras Geordend…

Hoe ijskoud is letterkundig genie, vergeleken bij zulk een levensgloed!…

ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de kegel die het festijn…

ontsmetten het gebeente van de te laat vertrokken gastheer wachtend tot al het feestgedruis bedaarde Nog regent het as over vergeten jassen waarin versteende grimassen veel duiden maar niets meer zeggen voor doden stil en niets meer uit te leggen Voor eeuwig lijkt de dis gedekt in kringen lava, in roet gevlekt Ooit zal de kegel die het festijn…

in tegenstelling tot vele mensen vieren bladeren hun levenseinde uitbundig een feest van kleuren waardoor het afscheid licht schijnt de zomer heeft maar net zijn biezen gepakt of de groenkorrels trekken zich terug een festijn van rood geel en bruin eindeloos zich uitstrekkend in bos en tuin park en plantsoen later vallen de bladeren het…

dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt zich terug diep in de warme huizen, vorst zal snel het zomers leven kuisen er is geen dood in de bevroren grond, het rood met hermelijn hoort bij het Koning Winterse festijn…

Te Amsterdam studeerde zij Nederlandse taal- en letterkunde. Wat mij betreft, blijft zij nog heel lang (nieuwe) poëzie in het katern Letter & Geest van dagblad Trouw recenseren.…

de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd je bleef de sarong steeds volhardend dragen je lachte wanneer ik weer op kwam dagen als jij je culinair had uitgesloofd de onvolprezen geur van Indisch eten je huis een pasar malam in het klein we dronken kelken toeak na ’t festijn ik zal je ajam roejak niet vergeten je hebt je leven hier met trots…

Of om hoek van avondstraat Straalt in gele lampenschijn Aan het wereldse festijn Van uw god het bleek gelaat. En gij wankelt door de deur: Over hoofd en voet en stool Uit gebrijzelde fiool Stroomt de schat van vloeibre geur.…

Ons is het vergund, de jeugd de paden te tonen van de onvolprezen vlaamse letterkunde. Ons is de hoge taak weggelegd de zielen van de jeugd te leren laven aan de bronnen van onze christelijke oer-oude vlaamse traditie.…

I Ik heb u lief, mizerie mensen, Die geen genoden werdt Van 's levens blij festijn, Die te onverschillig zijt, om iemand kwaad te wensen Te bitter, om nog goed te zijn. Ge zijt een godslamp van de kerke, In wier karmijnen hert Wat olie wordt gedaan, Te luttel, om in vlammen op te vlerken, Te veel, om er van dood te gaan.…

Genotvol eet ik vraatzuchtig dit nat gespeend festijn En laaf mij zelf aan nippels en romige borstpartijen Gravend verbrand ik mijn vingers in verboden vallei Om naakt de disk te bestijgen en hongerig te vrijen Zo ik voldaan met bloed besmeurd servet opvouw Ligt jij onvoldaan met maagdelijk passie te hunkeren Klinkt de schreeuw van mijn egocentrische…