Alle inzendingen over medelijden

Het is weer goed gekomen Ik heb je terug genomen Je houd van mij , dat zeg je vaak Maar elke keer is het weer raak Je opvliegende buien, de haat in je ogen Terwijl ik je lief had, je nooit had bedrogen Ik kan niet zonder jou, zeg je daarna altijd weer, En dan proberen we het nog een keer Ik hou je vast, en kijk je aan, "Lieverd ik laat…

' 'K wou door de zalen van mijn geest je leiden, Gestaltenrijk van voelen en van denken; Die kunst en kennis zocht, wilde ik verblijden Met kennis en met kunst, mijn gastgeschenken: Jij zag alleen 't verdriet; met medelijden Ging jij, een vrouw, me in 't diepste wezen krenken.…

Medelijden is uitgesteld verdriet.…

Op mijn pasgeverfd raamkozijn kleeft een vlinder vast doodsangst rukt haar poot voor poot uit het tere lichaam los   Na de poten kleeft het lichaam zelf hopelozer wordt het nog de vleugels sidderen terzij totdat 'k haar dood uit meelij   Hoe meer je vlinder rukt zich stuk  bij 't zoeken naar het groot geluk  hoe'n enkele vindt  de deernis…

Op mijn pasgeverfd raamkozijn kleeft een vlinder vast doodsangst rukt haar poot voor poot uit het tere lichaam los Na de poten kleeft het lichaam zelf hopelozer wordt het nog de vleugels sidderen terzij totdat 'k haar dood uit meelij Hoe meer je vlinder rukt zich stuk bij 't zoeken naar het groot geluk hoe'n enkele vindt de deernis…

een edel medelijden Past aan mijn kinderhart. Ik wil dan met bedroefden klagen, Hen troosten in hun pijn. Eens anders last te helpen dragen, Zal mijn genoegen zijn.…

Voor veel mensen is medelijden een achterhaald begrip. Het vergroot het lijden alleen maar, zeggen ze. En wat kun je aan echt lijden doen? Medelijden helpt toch niets? Niels verdient een werkgever die hem begrijpt. Een baas met invoelend vermogen, compassie. Die kansen biedt aan jonge mensen die op achterstand zijn gezet door een kloteziekte.…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

(voor de heilige pater Damiaan (1840 - 1889)) Je bent geboren als Jozef De Veuster op 3 januari 1840 in Ninde, gemeente Tremelo. In een groot en statig huis. Je vader was Jan-Frans De Veuster (1801 - 1874) en je moeder was Joanna-Catharina Wouters (1804 - 1886). Je groeide op in een boerengezin met zeven broers en zussen. Op je zevende overleed je…

Hij droeg een zware, metalen koffer die ongetwijfeld medische hulpmiddelen en medicamenten bevatte en hij keek medegedongen dan wel medelijdend dan wel belangstellend naar een doek aan de wand met het opschrift "Dorset" met mooie plaatjes erop, een souvenir uit Engeland.…

Beeldde ik me de meewarigheid, het medelijden en de verbazing in waarmee de nog jonge en elegante serveersters en het overige publiek mijn eenzame gestalte bekeken? Zeer waarschijnlijk onderschatte ik de goedmoedigheid en goedgunstigheid waartoe zij nog altijd aanstalten zouden willen maken.…

Ik heb medelijden met haters.…

Vrouwen trouwen meer uit medelijden dan uit liefde.…

Alleen een zeer ongelukkig mens heeft het recht om met een ander medelijden te hebben.…

Het doodsbesef van de individualiteit is een grote eenzaamheid en het medelijden is een hoge vorm van communicatie.…

Daar heb ik medelijden mee.…

Zij dachten allemaal dat ik net zo min tot liefde als tot jaloezie in staat was, en daarbij kwam dat eeuwige medelijden, zodat ze mij in vertrouwen namen in een vriendschap, die grotendeels moederlijk getint was.…

Ik huiver als ik denk: zelfs met de onderkruiper heb ik medelijden.…

‘Nou,’ zeg ik, ‘volgens mij hoef jij geen medelijden met die boom. Hij staat daar immers goed op die plek, is daar al zo groot geworden. Weet je, ik denk, dat als die boom kon denken, dat die boom eerder medelijden met ons mensen zou hebben. Hij heeft zijn plekje al gevonden voor de rest van zijn leven en is daar gezien z’n grootte, gelukkig.…

Ik ben niet bang voor regen ik hou van haar Ik koester haar druppels het liefst loop ik er tussendoor Koud, heb ik het allang niet meer Mijn lichaam heeft zich aangepast Heerlijke stortvloed van zure tranen De wereld huilt, en ik huil met haar mee Medelijden met elkaar medelijden met onszelf Maar regen, het is meer dan dat zorgt voor geluk…

Toen ik je zag verdwijnen zag ik mezelf staan jij was het die naar me keek medelijden straalde uit je ogen kon je mij maar omarmen dan was ik niet zo alleen zat je maar voor me in plaats van in mijn hoofd mijn ik mijn eigen ik kon jij mij maar troosten…

Hetgeen ons aller medelijden wekte; Vandaar ook deze huis-aan-huiscollecte.”…

Men dreigt nu zelfs uit innig medelijden Een hele dag geen trein te laten rijden.…

En wie betrapt wordt die is de sigaar, want de politie kent geen medelijden. Dat risico van bellen snap ik wel, maar waarom hebben fietsen dan een bel?…

Ik heb zo’n medelijden met de Belgen: Steeds hebben ze hun schaapjes net geteld Of daar verschijnt bij nachte in het veld Een wolf om er een aantal te verzwelgen. Dan mogen wij ons toch gelukkig prijzen: In ons land zijn geen wolven – hoogstens Grijze.…

Zo tegen Kerstmis sta ik steeds onthutst En krijg ik in de winkels medelijden Met vakkenvullers en met kassameiden Die dan opeens weer lelijk zijn gemutst. Een meisje met een hoofddoek staat ons tegen, Maar op die malle mutsen rust Gods zegen.…

Op handen en knieën, stof bijt wonden uit, vuile vegen in gezicht Geen medelijden met God, verlaten al sinds lang, de weg is duidelijk hart schreeuwt om liefde. -------------------------------------------- *Van verre zichtbaar/hoorbaar…

Het is en blijft een gruwelijke, onvergeeflijke misdaad, maar ondanks alles voel ik eerder medelijden voor hem dan haat.…

ik zag ze springen lachend hun verlossing tegemoet medelijden spatte op de tegels in grote druppels bloed verlammend werkt de dood als afgrijzen de benen neemt we hebben samen overleefd ik schreeuw nog steeds…

ik zag ze springen lachend hun verlossing tegemoet medelijden spatte op de tegels in grote druppels bloed verlammend werkt de dood als afgrijzen de benen neemt we hebben samen overleefd ik schreeuw nog steeds…