Alle inzendingen over mest

Verhaal van Job: Once upon a time in the mest... - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - illustratie: de beoogde premier namens de PvdA Job Cohen…

Een grote hoop dampende mest herinnert mij aan Patagonië. 55 Keer met de kruiwagen 100 meter heen en weer om de hoop van de entree van de tuinen bij mijn moestuin te krijgen. Soms schijnt de zon en krui ik in een T-shirt met een slakkengangetje het lange pad op en neer. Dan roffelen witte hagelkorrels op mijn regenjack. Wat?…

Meer dan een jaar keken we en volgden we de wederwaardigheden van de water- hoentjes, sommigen noemen ze waterkippen, maar ik hou het bij hoentjes. Die hoentjes hadden vlakbij een pijler een joekel van een nest gebouwd, zo'n nest waar ze wellicht een weeshuis konden herbergen, een soort van "openlucht-asielzoekers-centrum". Zonder elektra, zonder…

De vriendschap is een dagelijks brood, dat wel smaakt zolang het vers is en de korstjes nog kraken; maar als 't door ouderdom begint te muffen en te schimmelen, wordt het hoenderkost of mest voor de varkens.…

Het pluimvee is met zorg gepluimd en scharrelt nooit spontaan de mest in toch broedt de fokker, piekert, duimt want heeft zo’n hoenderhuisarrest zin? Al zijn de kippen opgeruimd in Barneveld heeft men de pest in…

In plaats van daar zijn pluimvee vet te mesten zit die nu, vleugellam, zélf in de nesten.…

Door de onbestendigheid van het klimaat en andere factoren, zoals erosie, extreme hitte, kinderen, modder, mest, kou en mannen, hangen bij de meeste vrouwen van ons dorp de onderdelen er maar zo'n beetje bij.…

Het zet licht om in zijn voedsel en scheidt af mijn lucht Mijn afscheiding is voor hem mest lucht Het groeit voor mij mijn voedsel en herbergt leven Het bevrucht zonder sexueel genot zonder gevoel Geen haat geen liefde Geen minachting geen verlangen Zijn enige doel groeien bloeien Geen wraak geen stress geen hoop…

Als er op bedrijven 100.000 kippen en op een nabij gelegen bedrijf 24.000 kalkoenen in zo'n groten getale moeten worden gedood vanwege (vogel)griep, dan ga je je toch afvragen of de mensheid - producenten en consumenten - wel verstandig bezig is met dieren op zo'n massale schaal te fokken, vet te mesten, te doden en op te eten.…

Rotte geuren uit de sloot, eeuwig brandende bermen, de geur van verse mest op het land. Het wijkt, raakt langzaam op de achtergrond. Stadjes verblijven weer verankerd in hun star verleden. Jij fluistert hoe voorbij dit is. Ik zal dit nu beamen.…

De taal behoort aan de vogels ík ben te mens om te vliegen ik sta als een huis op de wereld gebouwd en dik uit aarde ik ben ongeveer degene die schuilgaat binnen de muren en uitvloeit achter de ramen van de blauwe achterkamer het geurt er naar mest en naar liefde er staat een plant in een kooi de taal behoort aan de vogels de mens schuilt…

Aan de oorsprong van de Nijl Drijft de herder zijn vee Hij zoekt zijn heil Door een dikke walm van mest dat brandt Zo is hij de beet van de muskiet voor Maar de as bijt nu in zijn vel Zijn mager vee draagt grote horens Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes Gefokt naar volharding en weerstand Wordt vet overbodig Het vee is zijn vermogen…

Twee keer in Kollum tattoe toeteren leidt gepierst tot uw vertrek, maar als u dat toch verrekt, ik heb voldoende mest voor de kunst en boerencake met stukjes pistolet. Niet alle taalgeweld leidt tot spiering, maar de Ef, Bie en Ai heeft de taal van de KKK strafrechterlijker in de Cloe, de Cut en de Clan genaaid. U bent Wifi gewaarschouwd.…

ik wil slapen op rivierbed en opstaan met de geur van mest lopen op werkeloze dijk of wat er nog van rest ik wil de wind in m’n hoofd want m’n stadshart is bevuild ik wil de regen in m’n ziel want m’n stadsgezicht huilt een meeuw geeft geluid aan de lucht een kerkklok zweeft op de wind een boom neuriet zachtjes mee alsof Brel het…

De zonnestralen van de winter laten warmte achter op mijn huid Het is bijna lente, nog even en de knopjes komen uit Ik ben gelukkig de zon, briesje wind vogels zingen, ik zing mee als een vrolijk klein kind Ik vergeet, dat ik weet dat het weer regenen gaat de boeren hebben weer de kolder mest ruik je door heel de polder Maar ik ben…

verfomfaaid zoekt een fragiele putter mistroostig het onvolgroeide bladerdek de mezen maken misbaar tractoren grommen onzichtbaar in de zwarte buik van de boerderij waar op het achtererf de mest overduidelijk aanwezig is tien scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt…

een zomerse zon bedekt mijn land waar klaver huist en bijen vangt waar in de koeiebuik gras ontspint tot mest in dampende klodders door koeieanus uitgedreven op het land wordt neergeplet in koeken ter vertering aan het land wordt teruggeven oh nederland oh koeienland je bent door koeieplakken overmand zo vruchtbaar bruin in 't zonnetje…

Demissionair minister Wiersma wil `haar' boeren in staat stellen meer mest uit te rijden en heeft daartoe een plan ontworpen. Idee: het zoveelste geitenpaadje.…

“Nee, daar moet eerst nog mest op aangebracht worden, dat zal ik maar ploegen midden april.” “Dan zal je nog veel werk hebben zeker, om al dat mest met je kar en koeiengespan naar hier te brengen?” “Ja, ma’ daar is niets dat presseert, manneken” sprak hij rustig, terwijl hij zijn ploeg in het oog hield.…

stuifmeel Wie mislukt valt dood Een bloem met roze lippen op lange stelen Buigt naar de lotusvijver Wordt vaalgeel in volle zon Het blad lijkt vlijmscherp Glanzend als opgeblonken leer Hij bloeit in de vroegste zomer De gifmenger steelt zijn zaad Snoeit met plastic handschoenen Boven de knop Mijn kieskeurige plant Die zure grond noch mest…

hunne verschillen, wel in wat ze vult en wat we er nog meer bij willen dan zijn wij beter af met onze puisterige hoofden puilen over van verzadiging; wij vergeten hoeveel we hebben gegeten omdat wij doorspoelen wat wij hebben gescheten daar blijft dat liggen (voer voor varkens en hun biggen) en tot overmaat van ramp, terwijl nog de verse mest…

Ik was door de winter al weer bijna vergeten hoeveel plezier de tuin geeft, tot het moment dat ik de mest weer in de aarde schep. Merels komen onmiddellijk op de vrij liggende mesthoop af, op zoek naar eten. De lucht van mest brengt mijn sapstroom weer op gang. Het maakt het voorjaar tastbaar.…

O land van mest en mist, van vuile, koude regen, Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp, Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen, Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…

Ik zout en ik zaaie Ik eg en ik ploeg Ik mest en ik maaie Ik zweet en ik zwoeg, Ik klets op de kluiten En glets op de moer*. Ik ben van de buiten Ik ben van de boer! En hebben de zeisens Gezinderenzind De mallende meisens De wagens gepint Dan zit ik te fluiten Van boven op 't voer: Ik ben van de buiten, Ik ben van de boer!…

Wie is het die de zwarte voren In golvend goud verandren doet, Wie mesten en wie maaien 't koren, Wie is het die de wereld voedt -? Dat zijn de paarden en de ploegers, Dat zijn de zweters en de zwoegers, Dat zijn de zaaiers van het zaad - Dat is de daad!…

de tijd versleten Want het zal nooit meer worden zoals het gist’ren was Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen Een uitgeputte kroegbaas mest…

Daar ben 'k gekuierd Door 't zomerland, Daar rook ik, luierd, Van alderhand: - Dat oude gehuchie - Zo'n boerennest, Dat lauwe luchie Van melk en mest; Dat blomzoet hegje Vol zacht getier, Dat wierook-wegje Van witte vlier; En 't Hollands weitje, Dat reukaltaar, Dat bloeipartijtje Van allegaar; En nog zo'n bedje Van hei…

ver op reis Droomt zij van flaneren, dansen in Cannes De wind door haar haren, een mooie man Terwijl zij de vloer veegt, een borstel vol stront Vliegt zij naar Rome, voeten van de grond Zwiert zij haar lokken, diamant aan haar hand Weg van dit platte, weg van dit land Maar hoe zij ook poogt zichzelf te onttrekken Van de stalvloer met mest…

zwommen in royale scholen op naar de burelen van de fopneus en de klapsigaar maar helaas wij zijn de vierdimensionale ruggengraat die zich gratis dwars liet zetten tussen as en zode Er is reeds een hard gelach aan witte rots ontsprongen voor men raakt gehecht aan een zin die waarlijk bloedt Slechts het pikachtig bindmiddel sijpelt uit de van mest…

“Ze maken tegenwoordig uit mest en vogelpoep al bommen, iedere gek kan het. Het is de vraag in welke gedaante de verlosser verschijnt, hopelijk niet als een enorme meteoriet zoals in het verleden is gebeurd naar het schijnt, die zou inderdaad het probleem oplossen maar niet zoals ik in gedachten heb”, vervolgde hij zijn monoloog.…