Alle inzendingen over mutsjes

Ze heeft nu al driehonderd mutsjes gemaakt en ze voelt dat het einde nog altijd niet in zicht is. Het is nog altijd geen voorjaar in de stad en tante is nog steeds bezig met mutsjes breien.…

Gekke hoedjes, vreemde petten, sjaaltjes, mutsjes en zo meer, iedereen draagt wel iets anders, mensen zijn langzaam-verkeer. Ik geniet van al die mensen die voorbijgaan, elke keer... En je raakt niet uitgekeken op het terrasje, met zonnig weer.…

het was midwinter, maar warm als op een mooie dag in maart honden die anders nooit buiten kwamen of van wintergasten waren (sommigen met mutsjes op, als in een kerstreclame) speelden, geconcentreerd van snuit tot staart op het strand liep een pooier in colbert, in gezelschap van een bodyguard en een mastino napoletano, vierkant en onvervaard…

De naam bedacht, het wiegje klaar, De mutsjes net en klein; Doch God bezocht ons bang en naar - Het heeft niet mogen zijn. Nog eer het wichtje was volgroeid, Ontwonden uit uw schoot, Hebt gij u wat te veel vermoeid... En 't arme schaap ging dood.…

Sommigen blijven voorlopig op zoek naar de balans tussen het vinden van geestelijk en lichamelijk evenwicht en probeer het langzaam aan te aanvaarden door het dragen van petjes en mutsjes of hoofddoek. En dan schiet de gedachte mij natuurlijk ook door het hoofd van: ja jongen, zo loop jij er over een paar week waarschijnlijk ook bij.…

De katholieke kerk met hun sinterklaas-mutsjes en stafjes( ja ja, ik weet het Sinterklaas is een van hun) en paarse lange jurken – raar toch. Ik kan me voor stellen dat je er als kind van onder de indruk raakt. Voor mij heeft het toch altijd iets Ku Klux Klan-achtigs. Ook zij waren vroeger niet vies van een brandstapeltje. Gelukkig ‘das war mal’.…