Alle inzendingen over ne

‘t Er* viel ‘ne keer een bladjen op het water ‘t Er lag ‘ne keer een bladjen op het water En vloeien op het bladje dei* dat water En vloeien dei het bladjen op het water En wentel-winkelwentelen* in ‘t water Want ‘t bladje was geworden lijk het water Zo plooibaar en zo vloeibaar als het water Zo lijzig en zo lustig als het water Zo rap…

Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; que rien ne reste que rien ne subsiste, que ma matière se perde dans l'immensité du néant, que mon passé se voile dans l'intensité du présent. Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; tournez, dansez, la vie est un bal, finit bien, finit mal.…

Vannacht Ben ik stilletjes door je raam gekropen Ben ik je kamer binnengeslopen Vannacht Heb ik je bemind Heb ik met je de liefde bedreven Hebben we gevreeën Hebben we gekust Hebben we onze gevoelens voor elkaar geuit Morgenochtend Zul je je dan slecht voelen? Zul je je geweldig voelen? Zul je spijt hebben? Zou je het over willen…

Het strand van de kinderjaren. Ik hield mijn hart aan de borst van de zee. De korrels metselde ik tot dromen en kastelen aaneen, mijn glimlach de mortel. Maar de golven leefden zo snel. --------------------------------- uit: 'Dun land', 1994.…

Ne knarrige vlark oet Kwadamme Versnakelde kal ziene mamme Za zet: oe gezek Ma kalte die bek Da knalt ja die batse gadsamme!…

De gids wijst met een “on-ne-sait-pas...” naar inscripties van het volk der Cro-Magnon, mysterie dat men nimmer duiden kon, en toch zijn de symbolen zonneklaar. De eeuwenoude boodschap die men leest onthult dat Killroy hier óók is geweest.…

Tes yeux, je ne sais pas où ils vont. Ce sont eux, qui me touchent.…

Je ne parlerai pas ; je ne penserai rien: Mais l'amour infini me montera dans l'âme, Et j'irai loin, bien loin, comme un bohémien, Par la Nature, -heureux comme avec une femme.…

Jamais, je ne te reverrai jamais. Parti, parti pour toujours. Déserté est mon cœur. Parce que sans toi, je tombe, plus profond, silence. La solitude m’embrasse, je ne peux pas sortir. Il n’y a pas de point l’abattre. Pourquoi ? Quand toi, ma force, m’a abandonnée. Ce sourire, les étoiles s’estompent. Pur, émouvant, aimable.…

neen Edith,’’je ne regrette rien’’ het moet nog beginnen zie je de zijden kousen waren er op tijd mijn mantelpakje hangt al klaar en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella ik hoop maar dat er geen wespen zitten het is wel een romantische plek zo’n boomgaard maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt die lotion gaat…

waard Zwong : woord dat een zwaaiende beweging aangeeft Zo bitter jong : zo vreselijk jong Du ne best nie’ vroed : je bent niet wijs, hebt niet goed nagedacht…

Zachte dromen maken een helderheid en ene kind-doorlach'ne werklijkheid - zalig de aarde ware wij op wonen - en het langsgaande is om ons te lonen - dromenland is het land der natte zee waar kindren spelen in rondgaande menigte.…

Tu est partie, dans la nuit, cette nuit, d'ou on ne reviens jamais. Peut-être cela n'aurait pas fait aussi mal, si j'avais su, que tu partais, si j'avais pu, te dire au revoir, une dernière fois, te serrer dans mes bras.…

de tong waarmee je liefde roert zeggen ze, maar ça ne dit rien zij blijft star wijl ‘k zonder zin gebaar met in mijn hand Hugo voor haar gekocht, niet eens vertaald Frans leider der romantiek zeggen ze, maar ils n’ont pas de raison romantisch, wij?…

.' 'Net als huis-jes-mel-kers', roept Jan-ne-ke trots. 'Ja, zoiets', zegt Jip. 'Maar waarom al die ophef?', vraagt Janneke ongeduldig. 'ABN AMRO is een pa-rel van de Ne-der-land-se e-co-no-mie', zegt Jip plechtig. 'En straks is het van de buitenlanders.' 'O,' zegt Janneke teleurgesteld. Dat klinkt niet erg spannend.…

Vreemd: een frans jochie, dat ik had ontmoet, Sprak niet als meester; en die wist 't toch goed: 'La loi - de wet' klonk met zo'n mooi ronde oea - Ik durfde niet beslissen; maar 't was naar, Dat 'k niet zo vlug als hij achter elkaar Kon zeggen: que je ne m'en aille pas.…

Dichte een ander nu ne voois op boerke Naas; 't is waar, 't en was geen leeuwenhert, maar toch, 't en was niet dwaas!…

(voor Renate Ewert (1933 - 1966)) Jij bent geboren op 9 november 1933 in Königsberg. Jouw vader Paul Ewert was een graanhandelaar en jouw moeder Helena was Russisch en kwam uit Polen. In 1945 vluchtten jouw moeder en jij naar Hamburg, omdat de Russische soldaten naderden. Jouw vader ging pas na vier jaar krijgsgevangenschap naar Hamburg. In 1950…

En ik moet zeggen: tot op het huidige moment; vijftig jaar na dato, kiest mijn felle, vurige hart dat levendig bonkt achter de ribben voor de felle, vurige passie, voor de duistere neigingen, want: "Le coeur a ses raisons que la raison ne connaît pas"…

"On ne peut pas aimer toujours...."…

(Flavie & Antoine) Ne me répondez donc certainement jamais que je suis tôt avec cette lettre après à peine un jour comme si j'aurais voulu vous attendre, je me pro- pose où, mon cher? J'ai quelque chose douloureuse à raconter: le jardin n'est plus à moi à cause d'un déménagement imprévu.…

Gesprekken over frieten en bouletten, over wat nu precies een pekelharing is: Jongen: "Nonkel, wa is da, ne pekelhoaring?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Nonkel! Wa is da? Is da vis?" Nonkel: "Ja, das vis." Jongen: "Zijn da slakken?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Of mosselen?…

ik voetveeg je omdat je hinderlijk bent je kinderlijk gedraagt en altijd maar om aandacht vraagt wij zijn een clubje strelen vaak elkaars gedachten wij willen niet dat jij dat zomaar gaat verkrachten wij zijn geen halfzachten maar schrijven poëzie die we met elkander vergelijken dan komt de grote kunst weer bovendrijven rot…

is altijd informatief over fameus leed en lief: ‘wittgenstein en einstein zwijgen nu in zweinstein’ ‘tachtigers worden gemeden behalve de perk van eden’ ‘billy woodcocker tracht te verblommen dat hij komt om jerry’s tenen krommen’ ‘Coetzee is nu echt van den zotte schudt handen met meisjes in grotten’ 'don Quishot was als windbuil mal en…

ze dreef me tot de rand de baas, mijn moeder met haar grote dwingende ogen en haar harde stem luid en rustig zei ik 'nee' nog enkele stappen vóór de rand die laatste stappen zet ik niet niet vrijwillig en niet onder dwang ik heb nee gezegd met kracht, niet braaf maar wel terecht en hoeveel stappen kost het nu om mezelf en…

Negatief De dichte mist is een monster. Hij besluipt het huisje op de hei, waarnaar ik al geruime tijd staar, van alle kanten, slokt het op. Even nog lijkt het te ontkomen aan de snoodaard. Dan is het weg, egaal grijs, waar eerst de droom gestalte kreeg. Fatale consumptie. Positief Het huisje op de hei is eigenzinnig. Het ziet de…

Hoeveel manieren van dichten kent de wereld, of hoe weinig maar: superieur ingenieurswerk met woorden, de kosmisch bewogen gevoelige snaar, de inktvraat van het onttoverd citaat of schaarse woorden in een wit ravijn. Men kan ook met minder omhaal. van de taal een werkplaats maken, verzen hup in haken hangen, kloppen aan ritme en vijlen aan…

Wat zou ik op doen? Leed en ongemak gaan lijden? Zien, wat mij niet en kan verbeet'ren noch verblijden, En horen wat mij spijt, en ruiken wat mij kwelt? Neen, 't nestje waar ik lig is min noch meer gesteld Als waar ik twee maal drie en nog drie maanden in lag, Eer dat ik schreiend aan de tepel van de min lag: Ik lig warm, ik lig dicht, en…

de tulp werd onze nationale bloem rechtop altijd in één klare kleur ongeveer d'enige fleur zonder geur vaak genoemd naar heren in de roem een en al apollonische helderheid zo uitdrukkelijk met zes bladen zo logisch ook op zes helmdraden heerlijk heldere vormelijkheid vergelijk dan eens dyonische bloemen zoals de zinnelijke roos en de pioen…

Geen uwer, en ik al evenmin, is theoloog, maar wel zijn wij, wat daarvan vrijwel het synoniem is, Nederlanders.…