Alle inzendingen over oceanen

"Flinke Jongen" fluister jij fluweelzacht door de wind "Be The Ocean" nodigt het Water mij neurieënd uit “Be The Ocean” die mijn Zinnen, nog verdronken, lipzacht te voorschijn kust. “Be The Ocean” “Be The Ocean”…

Zij is een boezemvriendin van Océane en zij delen veelal dezelfde smaak als het om kunst en literatuur gaat. Zo heeft Suzanne onlangs een schilderij van Paul Delvaux gekocht, wat Océane helemaal te gek vindt.…

Is ons leven hiermee niet vergelijkbaar: een kort moment van verlichting tussen oceanen van eeuwige duisternis?…

In mijn handen staan werelddelen en oceanen gekerfd, met witte duimspijkers op die plekjes waar ze al geweest zijn en rode waar nog niet en zwarte waar nooit.…

Het boek ‘oorlogen en oceanen, een familiegeschiedenis’ is een beetje een boek op zoek naar bestaansrecht. Het begint met het leven van Bastiaan Jan Ader, de vader van de schrijver, een vader die door de Duitsers al was doodgeschoten, voordat de schrijver Erik Ader hem leerde kennen. Erik leerde zijn vader dan ook vooral kennen via zijn moeder.…

Duizendtallen oceanen Zijn in 't eindloos wereldmeer Van mijn bittre weemoedstranen Slechts een droppel en niets meer. Honderdduizend eksterogen Doen de zwerver minder smart, Dan het branden van mijn ogen, En het smachten van mijn hart.…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

Had vandaag een visioen van een wereld zonder bommen kinderen spelend in het groen dolfijnen die in oceanen zwommen. Had vandaag een visioen van mensen die samendrommen in Oost en West, plein en plantsoen geen bom die hun deed verstommen.…

dichter van zwarte gaten leemtes in hiaten vulling van speeksel en cement metselaar van torenhoge muren om zich heen vormt een burcht voor het leven omgeven door oceanen van bloed nimmer gevloeid zweet dat nooit uitbreekt tranen niet gelaten dichter laat de spelonken van de ziel ongemoeid wanneer het voegsel van het…

Haaien; de mooiste dieren die ik ken, in de oceanen om ons heen. Wij zij immer nietig in vergelijking met hen, Als zo een krachtig dier is er geeneen. Deze "Jumping Jacks" met hun opgejaagde prooi, Dat is het helemaal; dat maakt de haai zo mooi!…

Zwemmen wil ik in de oceanen van je ogen Vliegen wil ik met de vlucht van jouw fantasie Verjagen wil ik de angstige dromen in jouw nacht Liefhebben wil ik jouw hele ziel en wezen Bewonderen wil jij mijn gekleurde regenbogen Begrijpen wil jij mijn gevoel, mijn emotie Omhelzen wil jij mij in je armen zo zacht Geduldig wil jij al mijn…

het schuim op mijn lippen is zee het zout op mijn huid zijn tranen haar ogen de oceanen waarin ik langzaam verdrink het haar in beweging is duin de wind om mij heen haar adem de afstand nog slechts één vadem waarin ik telkens verdwaal haar lichaam in ruste is strand de hand uitgestrekt een baken die hartstocht weer doet ontwaken…

God is mijn getuige Ik huilde zeeën Ik huilde oceanen vol Maar de regen nam mijn tranen mee Droogte bleef over God is mijn getuige Ik fluisterde Ik gilde je naam Maar de wind nam mijn stem mee Stilte bleef over God is mijn getuige Ik verspilde maanden Ik verspilde jaren van mijn leven Maar de dood nam mijn ziel mee Een lichaam bleef…

Al het water in deze oceanen gaat rond over de hele aarde door middel van de thermohaliene circulatie of zeestromingen. Het is belangrijk dat dit zich handhaaft. Belangrijker misschien nog, is dat de oceanen van vervuiling worden en blijven gevrijwaard.…

Amerikanen zeiden altijd schaatsen op de lange baan zo boeiend als het koekeloeren naar het groeien van grassprieten dat vinden ze namelijk saai mooi dat nu een paar van die lui met bodies coming from over the ocean als tussendoortje zo juist even het gras voor de voeten van onze jongens op de vijf kilometer kwamen wegmaaien…

Zou 't klimaat evenredig verdelen met een constante temperatuur geen aardverschuiving, overstroming maar blauwe oceanen, heldere rivieren en een groene natuur. Zou nog véél meer willen maar m'n toverstok wordt warm verander nog even snel 't grote verschil tussen rijk en arm.…

basalt keert oceanen water schuimt zijn woede weg hangt zwart zijn tranen aan in springtij dat in manenvloed het water jaagt op land het strand ontdaan van zand toont zijn verdriet aan woeste golven die hun weg nog ongestort vervolgen van de branding tot de horizon witte kammen deinen en verdwijnen als zij omslaan…

Onderweg zul je eilanden, oceanen en steden tegenkomen, je zult vrouwen omhelzen in de schaduw van olijfbomen en kinderen verwekken in koude of in warme landen. Dan op een dag, waarschijnlijk onverwacht, zul je iedereen achterlaten, je zult je ogen sluiten en met een sereen gezicht zomaar vertrekken.…

ik heb mijn kleuren neergezet samen kozen we pigmenten jij aardde meer naar grond gekleurd door sedimenten ik koos blauw omdat het oceanen golft maar strakkend voel je dan de kou die onderhuids ook volgt jij bruin en veel oranjerood omdat je in de warmte van de dag iets meer kan geven dan je eigenlijk van jezelf mag jij bent de…

Zoals de zwaardvis gasten verbouwt de dolfijn sierlijk zijn draai vindt de walvis hemels schoon spuit de haai vaak zijn tanden oppoetst de inktvis zee steeds blauw fleurt de schildpad stromingen besurft de vis net veel ziet blijken mens oerouders opgestaan vanuit het diepste diepe der oceanen nóg zolang we het niet helemaal verpesten…

Als een vogel in de lucht, vliegen, heel ver weg, duiken, als in een vrije vlucht door dalen, over bergen, oceanen en steden. Landen, pas als jij het wilt, eten als je honger hebt, vliegen, heel ver weg. Als je me onderweg, toevallig dus ziet staan, twijfel dan niet, maar landt dan even en laat me op je vleugels zitten gaan.…

"Bevend klinkt de nachtegaal, schuw trillend van onzekerheid, zingt met haar stem vol tederheid oceanen vol, waarin ik afdaal" Woorden schieten te kort om dat te beschrijven mijn gemoed schiet vol met eeuwig cliché over dat je met me vrêe door je stem langs mijn oren te wrijven.…

geef je adem terug, dan doe ik me tegoed aan de hitte van je bloed denk en weet hoe ogen dwingen jij bent verpest als minst bedeelde uit het nest houw het beeld uit stenen in je jeugd kap het trotse van je vader polijst je moeders zachte deugd ik wil je pellen uit de schelp van tijd waar je glansde als hun parel ik maak de oceanen…

golven eten zeeën vreten oceanen huilen om buien in wolken te kussen ik ga met je mee in een pogen de elementen te sussen met regen te druilen sneeuw te trotseren vorst de rug toe te keren met winden te waaien hard en met vlagen in jachten en jagen dollen en tollen blaadjes op straatjes wou dat ik God was niet zo kapot…

vraag me niet hoe oud ik ben mijn ziel kent geen leeftijd kijk naar de zee vertel mij hoe oud zij is zo is het ook met mij er zijn telkens nieuwe golven bruisend in een branding ik draag schepen over oceanen de wind speelt mijn takken wuiven in zijn hand bladeren zijn mijn kinderen bodemvoedsel in de herfst elke dag kom ik tot jou…

ik zie een rivier het zijn oceanen die ik wil je moet me alles geven maar alles is niet genoeg het is mijn verlangen me aan jou over te geven soms soms probeer ik soms lig ik naast jou soms huil ik soms sterf ik, dat is de waarheid ergens vind ik iets dat lief is in jou en ik heb de lijn weer overschreden een lijn die ik in het zand…

niet meer nu van grassen er wordt gesproken van een composiet die mij gister hevig tranen liet komt tot in oktober binnen waaien het stuifmeel van alsem ambrosia groeide eerst alleen bij de indianen nog voor het grote verkassen toen zij nog op hun eigen waren Columbus nog niet uitgevaren over de rand van oceanen zomers fris met plassen…

Oceanen scheiden ons nu en we kunnen ons licht nooit meer laten schijnen over de "Kritik der Urteilskraft".…

Water, niets dan water in de oceanen van de aarde samengebracht schuimende golven raken met veel geklater de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust…

Oceanen van eenzaamheid houden ons voorgoed gescheiden...…