Alle inzendingen over onbeschrijflijk

Je leven was zo kort, onbeschrijfelijk de liefde die je hebt gegeven. Ik wil je weer in mijn armen nemen, in mijn hart zul je altijd verder leven. Ik ben blij dat ik jouw heb mogen kennen, ook al was het dan niet lang. Mischien kom ik je ooit weer tegen, in de lange levensgang.…

Je past niet in m'n verzen -liefste- er zijn geen woorden die geen leugens zijn en geen afdrukken van ons samenzijn. Herinneringen, ik krijg ze niet herschept ze infiltreren slechts als zonlicht op mijn huid en overspoelen mijn hart met ongekende liefde waarvan ik de golfsslag niet kan registeren noch de tijding indexeren. De hand…

Een kus is onbeschrijflijk mooier dan woorden.....…

Het komt ineens zo puur en onbeschrijfbaar en voor 100% Maar gaat het weg of blijft het daar?…

De Engelse landjonker die een vos najaagt - het onbeschrijflijke in volle jacht achter het oneetbare.…

De wijsheid van de stilte een onbeschrijfelijk gevoel de rest is enkel kilte met geluk als enig doel…

triple A, krampachtig de hand aan de beurs xxx, onbeschrijflijk onbetaalbaar en het kost niks…

Voor iedereen die niets meer heeft te melden, maar toch het laatste woord wil hebben, om dan niet verder te komen dan kinderlijk geneuzel over iemands naam: kus mijn onbeschrijflijke kont.…

je ogen kijken me wazig en teder aan je armen omsluiten mijn lichaam en ik vlei me extra tegen jou aan dat geeft me zo’n onbeschrijfelijk gevoel ik hou van jou is wat ik bedoel…

Ik kan duizend omschrijvingen geven, aan wat ik voel, Als wij elkaar aankijken……chemistry, In mijn hoofd, zoveel dingen.. In mijn lijf,.. zoveel waar ik gelukkig van word, Je maakt dingen in mij los, Eigenschappen waarvan ik niet wist dat ik ze had, Als een rups die ontpopt als vlinder, Als regen die bloemen doet bloeien, Hoe kan ik…

Een hoofd draait naar links Met onbeschrijfbare snelheid Een knik omlaag Richting duiden Het lijf verstijft Het lichaam verstart De tijd bevriest Voor een moment Totale leegte Dan de angst…

Sommige momenten zijn onbetaalbaar onberekenbaar onbewaakt onbepaald onbeschrijfbaar onverklaarbaar waardevol tastbaar goud zo’n moment was zaterdag Café Esprit Amsterdam Jij en ik ook ik besef dat ik met jou met ons voorzichtig moet zijn en zal zijn…

Verdrinken zou ik in je ogen vol lichtgeflonker overdag ondeugend soms met een lach in een poel van mededogen. Vergaan zou ik voor je glimlach schitterend stralend je gezicht reeds dagen voor je gezwicht als jij me toch maar eens zag? Mijn lief, ik zou voor je springen tot op de maan als het moet voor jou of malle liefdesliedjes zingen…

Ik weet dat het niet mag maar elke keer als ik je zie elke keer als ik je stem hoor vergeet ik alles wat ik weet en wil ik alleen bij jou zijn Het is verboden we kunnen er veel door verliezen van je houden is een mix van onbeschrijflijk geluk en verdrinken in verdriet maar ik wil bij je zijn Voor altijd...…

Ontroerd tien teentjes tien vingertjes kloppende fontanellen vochtige lijven Mondje zoekend naar voedende tepel vol vertrouwen vastbijten in moedergevoel Geboorte onbeschrijfelijk verlangen van binnenuit tot leven gewekt!…

Die klojo die zo pal op mij blijft rijden, dat vind ik onbeschrijflijk irritant. Daarbij: het is ook vreselijk riskant en door zo’n knurft eenvoudig te vermijden. Door simpelweg net íets meer gas te geven hoeft-ie niet aan mijn voorbumper te kleven.…

onbeschreven blad onbeschrijflijk kind in de moeder in de man eerlijk gezegd, zijt stille nu, mijn kind ongeletterd heb jij mij onnozel verpletterd ooit was ik deez' kleine mens nooit groot geworden is nu mijn wens toch wil ik mooi gaan…

De lijn des levens, onbeschrijflijk koel.. deze realiteit staat tevens, synoniem voor angstgevoel...…

Zo snel vervlogen amper de tijd om even te kijken pijlsnel voorbij jij Zo snel weggevlogen was je nog maar hier pijlsnel voorbij jij Jouw kleuren onbeschrijfelijk mooi verdringen hier nog steeds de grijze lucht Maar ze verdwijnen Als een vuurvlinder Pijlsnel voorbij jij was je nog maar hier…

Kijkend over de zee - onbeschrijflijk is het licht - weet ik van hier voeren drie Schepen naar Ilios.…

prijs met mij de dag dat alleen zien ons horen en zeggen is dat ik niets hoef te duiden en jij aanvoelt zonder dat ik met aardse woorden klanken moet luiden waarop onze genegenheid stoelt aanbid met mij de nacht waarin mijn hand jouw huid vereert dat ook mijn ogen niets hoeven te vertellen als ik door het onbeschrijflijke…

Als ik de zon zag dacht ik aan jou Want als jij bij me was verdween alle kou Dat warme gevoel in mijn hart verdwijnt steeds meer en meer Dat dit zou gebeuren had ik niet gedacht je hield van me, nu niet meer De pijn is onbeschrijflijk hoe kon je dit nou doen Ik heb het wel gezien je gaf een ander een zoen De tijd die wij besteedden…

Je blijft misschien vragen naar het waarom terwijl je weet dat er geen antwoord is alleen dat groot en diep verdriet en het onbeschrijfelijk gemis. Het wiegje blijft altijd onbeslapen en oogjes voor altijd gesloten voor jullie geen uitgestrekte handjes maar in stilte veel tranen vergoten.…

De chaos, het verdriet, de ellende, de pijn die Israël op het ogenblik in Libanon aan het veroorzaken is, is onbeschrijfelijk. Oorlogsmisdaden van het wrede Israël tot in een zeer hoge graad.…

En het doet me zoveel pijn Maar vanaf die eerste ontmoeting Was alles zo onbeschrijfelijk fijn……… Zweef nu al tijden in de wolken Maar ben door jouw onweer omgeven Vol verdriet en eenzaamheid gevuld Nu jij je hart aan een ander hebt gegeven..... Ik ben zinloos verliefd...…

Het gevoel moet wederzijds zijn, als onbeschrijfelijke woorden. Dat gevoel was pas heel fijn, toen we het gelijktijdig hoorden!…

De dag is onbeschrijflijk goor. Men is alleen gelaten en aanvaardt het zo. Men vraagt zich zelfs niet af: waarom is 't en waardoor ?…

Eigenlijk ben jij onbeschrijfbaar, glanzend buikje en sterren als pupillen, enigszins scheefpruilend je bloedkoralen mond. En dan, verrassend ferme billen, houvast als hartenkreet. Daar word ik stil van.…

Ergens tussen hoop en vrees Ondergedompeld in diepe pijn Hoor ik de echo van je stem Het geluid waar ik wil zijn Als ik mijn ogen sluit zie ik jou Mijn liefste mijn verlangen Onbeschrijfelijk is het gemis Tranen beroeren mijn wangen Waar jij leeft zijn mijn gedachten Diep verweven in mijn hart en ziel Jij vult mijn dagen onbewust Vanaf…

Mysterieus, voor altijd mysterieus zijn en blijven de schepselen van de Natuur, ons wellicht geschonken als troost en onaantastbaar kunstwerk te midden van het hartverscheurende, onbeschrijflijke, ten hemel schreiende leed dat alomtegenwoordig is en in ontelbare vormen, gradaties en schakeringen de mensen en de wereld overspoelt.....…