Alle inzendingen over onbevangen mezelf te

Vertrouwen in jou vertrouwen in mezelf Vertrouwen in de ander, dan gaat de dag vanzelf... Lief zijn voor jou is liefde ontvangen Lief voor een ander... gewoon onbevangen... Wat je geeft, krijg je terug en werkt als een boomerang geloof daar maar in... het is van levensbelang!!!…

Toen ik eindelijk, na zeven jaar werd genaturaliseerd en ik weer helemaal mezelf mocht zijn, waren de scherpe kantjes er af en was ik een rustiger mens geworden. Ook nu nog ervaar ik op vier mei of tijdens het lezen van de verhalen over oorlog en de Hongerwinter van bv. Kees Niesse en Han Messie een soort collectief schuldgevoel.…

Ik bouw grote luchtkastelen Met torens glanzend van hoop Droom mezelf daarin gelukkig Verbeelding als een ware soap Ik denk de liefde in mijn hart Verzin de warmte om me heen De werkelijkheid is kil en leeg Voel me zonder jou zo alleen In mijn slaap lach ik roze geluk Onbevangen en vrij van alle pijn Maar in de morgen besef ik weer Ik…

Het komen bovendrijven vanuit jezelf niet met alles wat je hebt geleerd of aangeleerd is...maar als een eigen ontwikkeling, vanuit je persoonlijke gedachten, gevoelens en denkwereld dat is wat de mens maakt tot mens. De rest is franje.…

het leven draaglijk Ik voel me puur, onbevangen en rein, geniet, en zie hoe ik verwonderd om me heen kijk Ik voel me niet meer gevangen, in mijn eigen bestaan Ik ben door het leven bevangen rustig zal ik verder op mijn pad gaan Geen haat, Geen schuld, Alleen maar zijn…

Ons mensen tegemoet Helemaal Jij kijkt parmantig En vrolijk voor je uit Wanneer het seizoen over is Denk ik bij mezelf ik mis Mijn prachtige gele narcis Helemaal…

ongenaakbaar geloof, politiek gedraaikont, reclame als bewijs. Allemaal etiketten die ik, zelfklevend, uit vrije wil niet wil. Ik werp niet als eerste en wil ook niet gestenigd.…

je hebt van die warme omahanden peulvrucht lichtjes in je kooltjes er stuift overal mosterdmeel natuurlijk in water opgelost blank van pit in spijzen vol plezier zo zet jij steeds ogen op steeltjes manen en manden vol seizoenen buiten schildert ongedwongen wangen vol havermout een kinderstoel zelfs het hout schuddebuikt van geluk…

Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een EURO.…

als ik voor de spiegel sta dan zie ik iemand die ik niet ken maar als ik dan naar buiten ga dan weet ik weer wie ik ben daar zijn mijn vrienden ze geven mij een goed gevoel zij kunnen het beste in mij vinden en weten altijd wat ik bedoel en als ik dan kijk in de spiegel dan zie ik mezelf nee ik hoef niet meer te liegen ik weet weer wie…

Ik weet het niet Ik zoek, in de duisternis van mijn weten Vind ik van alles Behalve mezelf Wie ben ik? Vraag ik elke dag opnieuw Staand voor de spiegel kijk ik mezelf in de ogen Maar ik zie niets Blind Je kent me niet Niemand kent me Een masker klemt Mijn hart doet pijn Breekt elke dag Wie ben ik? Niemand……

, Ga door het licht, Er valt een ster uit mijn droom Ik ben stil, Sluit mijn ogen, Er valt een blaadje van de boom Ik voel je, Zwijg de woorden, Er valt een streling uit mijn mond Ik ben blij, Keer naar de zon, Er valt een traan op de grond Ik mis je In de stilte van de sterren In het zacht gekleurde licht Ik mis je … in mezelf…

één stap vooruit en twee terug zo ga ik de tijd voorbij, mijn gedachten, mijn gevoelens nog steeds niet op een rij op zoek naar mezelf het lijkt een vrije val door pijn en verdriet gekweld niet wetend of iemand mij ooit nog vangen zal Altijd weer een andere wereld Voor elk zijn eigen masker Nooit heb ik mijn verdriet durven delen…

Zouden mensen van de oude stempel wel een postcode hebben?…

En opeens voel ik wie ik was Van voordat ik jou kende Ik herken de echte Car weer terug Degene die ik langzaam ontwende Ik was mezelf echt kwijtgeraakt Verloor alles wat ik ooit was geweest Alleen door mijn gevoelens voor jou En dat verontrust me het meest Maar nu is er weer de herkenning En ga ik verder met een open vizier Ik laat me…

Ik ben mezelf Ik ben ik Ik ben niet volmaakt Maar zo ben ik Ik weet wie ik ben En ik weet wat ik wil Soms ben ik een prater Soms ben ik heel stil Om mij te kennen Moet je dit kunnen leren; Ik ben wie ik zijn wil Zo moet je mij accepteren…

Verlangen zonder houvast. Liegen zonder tast. Ik ben niet wat ik geloof want iedereen lijkt op mij. Geloven zonder gedachten. Vertrouwen zonder wachten. Wie mij zoekt zal mij vinden wat ik ben de vloek die iedereen bij elke einde aankijkt.…

Zal ik maar doen Alsof het gaat Zoals jullie willen Hokjes om in te plaatsen En te vergeten Wie ik ben Ik negeer de blikken Die me doen schamen Over wie jullie zijn De wereld een betere plaats Met of zonder mij Of maakt het niet uit Samen naar een toekomst Zonder 'typisch' En 'echt wat voor haar' Blijf jij in jouw hoek…

Wat doe ik mezelf aan je ziet me wel staan maar toch laat je die ander nog niet gaan. Wat doe ik mezelf toch weer aan door jou laat ik anderen gaan die mij ook zien staan. Wanneer haal je me uit deze onzekerheid Wanneer ga je me vertellen dat je haar eindelijk heb laten gaan.…

Jazeker die is er natuurlijk wel en de grootste daarvan is, dat je de onbevangenheid een beetje kwijtraakt, je ontwijkt mensen, duikt weg als ze in je buurt komen en als je zo niet bent, dan is dat een heuse horde die je nemen moet.…

Een zacht ruisende wind over niet afloopbare velden vlaktes van vergeten helden kraambed van tulp en hyacint aan de kim het gekrulde duin een overzeese achtertuin Ze schouderen in het bed het frisse groen op de flank de zware toppen fier en rank gekleurde hoedjes opgezet bloemenpracht van hart tot rand buigend voor passant en klant Zo…

(voor Guillaume Corneille Beverloo (1922 - 2010)) Je bent geboren in het gezellige Luik, waar de geur van warme wafels je neus prikkelde en waar je Nederlandse ouders je een vrije kindertijd bezorgden. Op je twaalfde ging je met hen naar Amsterdam, waar je na schooltijd graag wat op een stil plekje zat te tekenen. Op je achttiende nam je twee jaar…

Niet om mezelf te vermoorden en dood te zien als de enige uitkomst, maar om te gaan leven en het leven te zien als de enige overwinning die ik lief zou moeten hebben.…

Ontmoetingen verliezen hun risico wanneer ik in mijn eigen kracht sta, omdat ik dan, zonder de mening van een ander, mezelf ben.…

Als ik zo langs het water loop Voel ik me zo klein. Alles rondom mij is donker Alles voelt kil en stil. Zie enkel het spiegelbeeld op het water Voel zachtjes de wind. Hier heerst een soort rust Hier wordt mijn verdriet gesust. Alleen jij weet wat ik bedoel. Toch best een rot gevoel. Het doet veel pijn Als je gewoon jezelf wilt zijn. Weet…

Ik kan dingen niet goed zeggen, want ik kan mezelf niet horen, probeer me er tevergeefs bij neer te leggen, ik ben ermee geboren! Ik ben allang blij, dat ik kleuren zien kan, maar er mist gewoon iets in mij, en daar word ik ongelukkig van.…

Ieder uur van de dag ben je welkom bij mij, jij schept overal vreugde, maakt iedereen blij Onbevangen vol verlangen…

lief klein toverkindje je tovert mij 't verdriet voorbij je onbevangenheid verbind je zo met mij…

het hele jonge kind zo onbevangen dan huilend dan weer met een blijde lach weet ieders tederheid heel warm te vangen grootouders trots maar ook ach ach hun kleinkind heeft met lach en traan uiterste emoties helder vorm gegeven maar groei en leven zullen verder gaan ervaren van verdere emoties ach nog even eten drinken schone luier slapen…

honger kon laten stoppen, Was iedereen nu blij, Dan was er geen hongersnood, Maar dat lukt niet bij mij Als ik gebroken harten kon repareren, Had er niemand meer verdriet, Hoefde er niemand meer te treuren, Maar dat kan ik helaas niet Als ik al die dingen kon, Al was het maar voor één keer, Was alles nu veel beter, Maar dan was ik mezelf…