Mannen zijn aan het werk naast de snelweg. Ze graven gaten in de grond als graven en tillen tegels op, deponeren ze in een laadbak en rijden af en aan met heftrucks.
Een trotse struik die zo elegant, majesteitelijk en onbekommerd haar elegante, majesteitelijke en triomfantelijke crèmekleurige schermbloemen toonde in de lente en die ik vanuit mijn raam…
Alle keren als ik kom
zie ik dat je me verwacht
in het tehuis van ouderdom,
waar je persoonlijkheid ontkracht
en men je alles heeft ontnomen,
zie ik onttakeling alom.…
De zilverkast herinner ik me uit mijn vroegste jeugd. Een weelde aan glaswerk en een romantisch aandoend servies was zichtbaar achter haar glazen deuren. In de kamer waarin ik mijn "gouden jeugd" beleefde was zij prominent aanwezig en ik spiegelde me in haar als ik aan tafel met cederhouten purperen potloden tekende en kleurde.
Ze heeft de glaasjes…
Mijn beste vriendin was uit Helvoirt gekomen met de auto. Ze had een oranje, aarden, grote pot meegebracht. Ze zou de korrelige, bruine aarde om zich heen spreiden op de vloer van mijn kamer. De arme plant zou als een vernederd, onttakeld persoon met aan haar stam de kluit die haar wortels bevat, op de grond liggen maar we zouden haar nieuw leven en…
Lastman Rubens
Titiaan Tintoretto
lieten Lazarus door Jezus'
wonder kwik herrijzen
in het aangezicht
van Martha en Maria Magdalena
fris van de lever
op en top klaar voor de sport
voor na het evangelie
die kwast van ene Van Rijn
liet echter de man weder opstaan
in kadavergroen licht
niet eens bovennatuurlijk
maar uit zichzelf
dames…
En het ergste is dat die gezwellen een verschrikkelijke lijdensweg teweeg kunnen brengen, een langzame onttakeling.
Kanker is onverzadigbaar. Er zijn uitzaaiingen ondanks de amputatie. Onzichtbare tentakels woekeren in zijn lichaam, vreten zijn binnenste op. Ademen doet pijn. Feestgebak voor zijn verjaardag blijft onaangeroerd.…
Een late winter is ingetreden en sneeuw bedekt nog de grasstroken naast de snelweg. De bebouwing die altijd trouw de wacht hield langs de Lage Witsiebaan wordt nu onttakeld. De metalen, mechanische klauw van een machine cirkelt rond en hapt in het beton. Spoedig zal het hele aanzicht van de straat voorgoed haar vroegere gedaante verloren hebben. Nu…
De Professor Cobbenhagenlaan in Tilburg toont de laatste maanden een ronduit ruïneuze aanblik die zelfs in de verte en met enige fantasie aan een "oorlogssituatie" doet denken, nu de gebouwen van het Theresialyceum en dat van Bureau van Spaendonck goeddeels of gedeeltelijk onttakeld zijn en nu de drilboren en andere zware mechanische apparatuur het…
507
Bezig met laden