Alle inzendingen over oogst

winden waaien over akker zon staat niet meer op haar hoogst regen tikt mijn wereld wakker na het zaaien zal ik maaien wat ik heb geoogst tere bloemen snijd ik dierbaar droog ze leg ze naast mijn bed maar van wat ik ook geplant had is een kostbaar deel geplet ruk de wortel van het onkruid niet in wilde woede weg nagels breken tranen wreken…

Het zaad waait mee met alle winden, de oogst wordt wereldwijd verwacht, de vruchten zullen ongedacht op alle plaatsen zijn te vinden. De sikkel slaat het staande koren, de tijd is rijp en vol de oogst, de aarde prijst U op het hoogst, het eeuwig danklied wordt geboren.…

De Herfst is het lied van herinnering, Hij vlecht om uw voorhoofd de gele laurier, Hij strooit voor uw voeten de zoete vlier, Door uw ziel gaat een siddering, - Uw hart is een viool, De Herfst vaart zachtjes door de snaren - Verlaten kind, keer tot de mensen weer! De herfstwind zingt van een verloren ding, Bij u weent hij aan een gebroken…

bij elke stap werden wij zwaarder alles was nat en klei alles triest net als wij wij waren die regen wij waren die angst ons zijn was niets die avond zaten wij als schimmen om de tafel slechts de fles ging rond zo in duister en stilte voelden wij de honger naderbij…

ik bloem onuitgesproken woorden aan elkaar en geef haar dit boeket dat nog geurt naar het korenveld waarin we vrijen met de zomer de papaver houdt nog zijn rode blaadjes en bewaart net voor de oogst mijn jeugdliefde mijn stille droom mijn intiem verlangen hier op het slagveld uitgedorst, doodgeklopt omgespit en begraven ze legt de…

De appeltjes hingen laag genoeg om gemakkelijk te kunnen oogsten. Ze stak haar hand uit naar de dichtstbij hangende en mooiste appel en trok eraan. De appel in haar hand toverde een glimlach op haar betraande gezicht. Het voelde alsof ze goud in handen had. Snel stak ze hem in haar jaszak en keek zorgvuldig welke appels ze nog meer plukken zou.…

Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan. Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag, dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid. Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen? Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan. De grassen wuiven…

ik proefde je wijn zag de stronken verleden stond op de grond waar je wortelt in heden je pakte de zon in bloedrood verdwijnen rankte de twijg liet bloemen verschijnen je druifde wat bleek maar de zomer was heet je droeg vol dankzij de krenters hun beet geplukt en ontveld wordt de oogst nu geteld ze flessen het vat na de rust…

de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom met discjockeyachtig kabaal gegrepen door de verzamelde eksters nog voor de eerste vleugelslag. De prachtvol groenglanzende muggen direct aanwezig via hun alarmnummer samen een bewegend lijkkleed stellen het schoonheidsbegrip op de proef. Vanzelf doe je een stap achteruit.…

zal ik je oogsten voor de regen vlaagt en wind de bladeren verjaagt je kleurt nog zomers in de lage zon de late warmte doet je bloeien ieder straaltje is er één zij zullen jou uiteindelijk tot volle wasdom laten groeien je rijpt nog sneller dan ik dacht geurt zoeter dan de herfstnacht naar jou verlangen smaakt zo zacht verleidelijk…

Ik zeg je Plinius, het is september. de dichters keren in 't getij. vruchten rijpen aan de warme muren, vergeet dat niet: het zijn de laatste uren van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren. het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht. september weet wat dierbaarheid betekent…

"Ik ruik heerlijke geuren van de aarde. De fee heeft mij verteld dat ik zowel een kobold als een grondelf ben. Daarom zal ik me in die aarde ook best thuis voelen. Als het om mij heen maar donker blijft." Rrroetssj, daar ging het door dat nauwe gangetje heen. Wijnvlek maaide met zijn armen en benen, ging zo tussen de aardkluiten vooruit. "Ja, ik…

In een wereld waar alles groeit, waar iedereen zich met de ander bemoeit, kan geen vrijheid zijn als niemand in staat is de vruchten te oogsten zoals het bedoeld is.…

Nu staat mijn tuin gerijpt, De vrucht hangt vol en vredig; Moe keer 'k naar 't huis der rust- Ach wat al plaatsen ledig! En huivrend zit ik neer Terwijl mij de ogen branden... Doch zorgzaam opgewacht, Stil grijp ik trouwe handen. Met onweerhouden traan Stil zegen 'k hen die bleven; En alles, alles keert Wat wegviel uit mijn leven.…

Die 't Al kan weten, weet - wanneer Hij 't weten wil - Dat om mijzelve niet mijn tranen branden; Dat ik bij dagen en bij nachten stil Mijn pijnen zou verduren en mijn banden - Verlatenheid van mens en boek en licht Mij niet zou horen kreunen - Verzwaarde niet mijn lot de last daar ge onder zwicht, Mijn lieve! die 'k gezworen heb te steunen,…

Geen nacht gunt rust; Geen dag brengt hoop; Een foltring is uw lot en 't mijne; Seizoenen komen en verdwijnen - Wat gaan ze ons aan? wat 's werelds loop? Ten ergste helt ons eigen baan: Saam lijden bleef geen saam dragen... Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen, En levensmoe bij 't ondergaan.…

Zaaien is minder moeilijk dan oogsten.…

Wie wind zaait, zal storm oogsten.…

de groei is armetierig het bestaan is niet plezierig verwelkom me want nu ga ik je oogsten en breng je naar het laatste huis waar we op het leven zullen proosten…

Hein zeist steeds de mooiste bloemen zichtbaar in het gras hij reikt soms dieper oogst dan onkruid dat te veel aan het woekeren was ik kom niet in bladen haal geen krant en helemaal nooit het journaal maar ik droog mijn mooiste bloemen bundel ze nu allemaal die boeket ik gratis bied u thans de kleuren aan voor zij gaan…

Op het wijde bouwland knijpen landarbeiders met hun eeltige vingers in taaie stengels en scheuren de bladeren ervan af. Dat verdroogde loof wordt in fabrieken vol luid gedaver tot bruine kruimels geperst en vermalen. In de winkels liggen pakjes, waarop waarschuwende of zelfs bedreigende woorden prijken. Maar deze pakjes komen ongestoord aan hun kopers…

Wrange vruchten torst zij thans - een verkilde oogst.…

je zeis is botter dan je woord je maait geen oogst omdat je voor de dood al lang verloren bent…

Onvoorspelbaar nog rond voor oogst in haar omstrengeling is zij geen baas maar te lang verbonden aan vrees voor heel even een beetje moeder geweest.…

Dat mannen die veel in het huishouden doen, veel meer bewondering oogsten en daar trotser op mogen zijn dan vrouwen, bewijst dat vrouwenemancipatie nog een lange weg te gaan heeft.…

Controle oogstte in 't verkeer een danig trieste buit. Bij 'n blaastest blies een oude heer z'n laatste adem uit.…

liefde is de donzen deken die je koestert en verwarmt vederlicht het zachte breken van de ochtend die omarmt waar een oor jouw hartslag oogst is de veerkracht op zijn hoogst…

Schrijvers die veel succes oogsten met hun boeken lopen het reële risico dat ze een ego ontwikkelen dat zo groot is als een volwassen melkwegstelsel. Harry Mulisch en Jan Wolkers zijn daar krasse voorbeelden van.…

Gebrek aan water, dus enorme droogte en een overschot aan de oogst ruïnerende sprinkhanen zijn de duivels van hardwerkende Afrikaanse boeren. Hoe kan zo'n continent in het algemeen en diverse landen in het bijzonder nou ongeschonden teelt, groei, bloei en oogst doorstaan...?…

leeg de stad vol het land trillend stilt lucht zonder schaduw schroeiend vlees als water vertroebelt leeft de sloot op zie je na het stof van de oogst weer horizon…