Alle inzendingen over overlijden hoop inspiratie

Het adagium van een auteur - die ik niet ken, niet kan traceren - dat mij zeer kan inspireren, luidt: "Rebus in adversis spem retine, spem unam hominem nec mortem relinquit" (Bewaar bij tegenslag de hoop, alleen de hoop verlaat de mens pas in de dood").…

Op zulke momenten krijg ik altijd inspiratie voor teksten, boeken en literaire bewoordingen die ik bij het dichtdraaien van de kraan alweer vergeten ben. Want alles spoelt het putje in, incluis de antwoorden op vraagstukken en die ongeschreven literatuur. Daarom het volgende. Dat ik fruitig als na een onweersbui altijd de badkamer verlaat.…

Voor de inspiratie.” “Ach, jij met je inspiratie.” Ze stampt mijn kamer binnen en begint mijn penselen en verfpotten te verschuiven. “Wanneer ga je nou eens iets LEUKS schilderen. En het wordt ook eens tijd dat je hier wat opruimt.” Ik kan het wel weer vergeten vandaag. Weg idee. Weg vormen. Weg kleuren. Weg gevoel.”…

Magische dichters laten zich inspireren door een tovervloed aan woorden...…

Het zou zomaar kunnen dat de inspiratie mij verlaten heeft.…

Het woord zelf (inspiratie) duidt op een zeker iets dat ingeademd wordt. Iets dat ingeademd kan worden. Een gewetensvraag hierbij is: wat ademen wij in, wat adem ik in? Geweten in de zin van: in alle eerlijke eenvoud van observatie. Wat ademen we in via de lucht in de longen, via de ogen, via de oren, de huid, de neus, het zenuwstelsel.…

Ik hoop, dat ik dat binnenkort weer ga opbouwen, en u ga verblijden met een ander verhaal.…

Daar aanbeland vind ik online bevestiging van mijn worsteling in een citaat van Herman de Coninck: 'De inspiratie van de journalist is de deadline. Die van het leven ook, helaas.' Daar moeten we het maar mee doen.…

Ik hoop dat die nieuwe je goed behandelt. Beter dan ik toen tenminste. Niets is ok meer. Niets is goed. Alles is klote. Maar ik hoop dat het jou goed gaat. Dat heb je verdiend. En zo leven wij ons leven. Met of zonder liefde. Met of zonder schaamte. Met of zonder gebreken. Met of in mijn geval zonder jou. Maar leven zullen we.…

De inspiratie komt, of is er niet net als je denkt: dat is het, verdwijnt het als een zuchtje in de wind Lost het op in de mist! Je denkt, vermoed, verwacht maar soms zijn je verwachtingen te hoog gespannen, blijf je achter met alleen dat ene verlangen dat oplost, in de mist.…

Het blijft lang stil in de kamer. Niets beweegt. Niemand beweegt. De hele ziekenhuisstad van beton en staal en glas, de liftschachten, de gangen, de duistere tussenverdiepingen vol tikkende, zoemende, zuchtende buizen, de zalen vol bedden met herstellenden en stervenden, de bezoekers en de artsen, de studenten en de co-assistenten, zij allen houden…

Inspiratie hangt in de lucht is overal om je heen – alleen je moet het wel zien , herkennen, voelen en zo mogelijk inademen en dan vangen en vastleggen in een door jouw te bepalen uiting.…

Bij gebrek aan inspiratie kun je ook meerdere keren dezelfde bewering inzenden.…

Voor de één is de bijbel een bron van inspiratie, voor de ander een reden om zich van het Christelijk geloof af te keren.…

Watertandend eet hij zijn hoop op. Hoop? Hoop is niet op te eten. Altijd levend. Zijn hoop is de hoop dat de aarde open zal splijten. Dat de lift hem omhoog zal stuwen naar de welvaart. En de warme tijden komen. De zon beschijnt de aarde. De wateren wijken voor zonnestralen. De aarde lijkt open te barsten.…

Misschien vreemd, maar ik had twee borrelglaasjes meegenomen en proostend bij elkaar op het graf gezet, berusting vond ik vijf minuten later op een rustiek bankje, draaide in stilte een shaggie en kringelde hoop in rook. Deze avond schrijft de nacht in een ochtend die mag worden verwacht.…

Mijn naïeve hoop ben ik bijna kwijt. Eigenlijk hoop ik soms op niets meer, omdat de hoop zo vaak wordt bedrogen. Ik hoop op mensen die hun beloftes nakomen. Nooit of heel weinig doen ze dat. Toch als er één mens zijn belofte toch nakomt, ben ik direct weer vol vertrouwen. Het komt allemaal wel goed bedenk ik me dan.…

Hoop en bodem, gelijk een bermbom ingeslagen, moedertjelief en god staan verbijsterd aan de zijlijn. Hoop, meer niet.…

Hoop meer hoop!…

Soms, wanneer ik doodmoe word van al het eindeloos geklets, wanneer er weer eens politiekers hun beloften niet nakomen en dan akelig glimlachen zoals een schoonmoeder tijdens de echtscheidingsprocedure van haar schoonzoon, wanneer volksmenners mij doen denken aan snot op een deurklink, wanneer mensen het recht menen te hebben niet beledigd te worden…

Hoop is big bussiness, ook voor Antoinette van de Zorg en de Radar. Vasten, periodiek uithongeren is haar boodschap en dan krijg je het allemaal niet. Hetgeen natuurlijk weer tot felle debatten met echte wetenschappers leidt. Dokter Moerman wist het destijds ook zeker met zijn dieet dat later als kwakzalverij werd ontmaskerd.…

Een tijd van hoop. Een tijd van uitzien. Misschien ook een tijd van twijfel? De Heere Zelf had gesproken over de Trooster. Deze zou komen. En Deze zou nimmermeer van hen wijken. Wat moesten ze zich daar bij voorstellen? Het werd een tijd van bidden en vasten. Van smeken om de vervulling van de belofte.…

Langzamerhand nadert mijn levensavond. Berustend afwachten maar? Die avond kan nog voor de grootste verrassingen zorgen!…

Verheugend is het dat overal in de wereld van God wordt getuigd. Jammer genoeg getuigt lang niet heel de wereld van God.…

In sterke gelovigen huist de gedachte: Lijden kan en mag tenslotte leiden naar des te meer heerlijkheid.…

In hoeverre is een inspiratie-training op zijn plaats in een bondsraad ? Kregen de zestien afgevaardigden werkelijk de nodige bezieling door een wit gesluierde dame aangereikt ? Alsof het een ingedaald patatje-met zou zijn ?…

Flink wat miljoenen zaten te kijken hoe de minister op tv probeerde uit te leggen dat de regels, ofwel de maatregelen zouden worden verscherpt, zeg maar met geslepen messen. Bedroefd zaten veel mensen aan te horen en kijken wat hen nu weer boven het hoofd zou hangen en dat is heel wat. Geen hele lock down maar we zitten er tegenaan. Het aantal besmettingen…

Hoop, het enige positieve dat in de doos van Pandora zat, is niet kunnen ontsnappen. Is er dan geen hoop? Jawel, maar hoop is geen rondzwevende stof. Hoop zit in elk van ons, in ons denken en in ons zijn. Hoop is niet "iets willen", bijvoorbeeld: "ik hoop dat ik dit krijg" is fout.…

We moeten de hoop laten varen op de deinende baren van de machtige oceaan. Hoop en angst komen voort uit een gevoel van onvolmaaktheid. Het onvermogen om te kunnen voldoen aan de eisen van het dwingende ego, die het zijn wil vervormen naar een idealistische grootheid. Die de angst voor mislukking aanwakkert en de hoop op slagen stimuleert.…

De hoop van de nieuwe wereld. Het nieuwe geloof heet En Marche. Niemand weet waarheen. Niemand weet hoe. Alleen de magische woorden zijn al voldoende. Om een immens gevoel van goddelijke inspiratie te veroorzaken. Ik zou de man aanraden om nooit een woord te zeggen en uitsluitend mysterieus te glimlachen. Als de Mona Lisa..…