Alle inzendingen over piekeren

Slechts een klein percentage van de Nederlanders piekert nooit.…

Vergeet je problemen gooi je sombere gedachten weg als oud afval als onkruid uit een verwilderde tuin…

Rommelend gewichtig geluiden in hoekjes verborgen kleinigheid snuitje snuffelend stuiteren knabbelen zonder zorgen tijd Wassende handjes buiten schuld oogjes kralen spiegelbeeld vol wereld glans nieuwsgierigheid en gif dat je het leven steelt…

Jij gevangen in jouw cocon ik in die van mij, ben ik de groeven in jouw gezicht ontstaan op weg naar waar geen verdriet heersen kan een landschap van ravijnen die bij elke nieuwe regenval rivieren van smart bevatten en ik pieker, pieker me suf zeg jou dat het van vermoeid- heid is, terwijl ik beter weet…

Piekerend in een dal Spreek je woorden Die vragen om bevestiging Roepen om begrip Hopen op erkenning Om wie je bent Maar ik zeg weinig Piekerend in een dal Hoop je op mijn woorden En zie je mij stiller worden Door de vraag ‘Wat zegt je hart?’…

Aan geen een, ook niet aan mij gaat onheil voorbij de deur knop omzetten niet blijven piekeren en denken maar helder je zelf klare wijn schenken.…

Een priester in het dal van de Po zat te piekeren achter zijn nieuwe bureau hij sprak 'ik heb het gezien er staan er maar tien, maar 't zijn toch de zestien geboden van Mo?'…

Opgesloten tussen metershoge muren Bang voor wat daarbuiten is Eindeloos piekeren en zich afvragen wat ze op de aardbol doet Verder bouwen aan die muren Steen na steen tot ze naar adem snakken moet…

Ze roddelt over iedereen Niemand blijft gespaard En ik maar piekeren over het waarom... Dat is zij toch niet waard...…

Verdwaald in zoveel ideeën loop ik doelloos rond Verdwaald in mijn eigen gedachten pieker ik mij suf Verdwaald in zoveel onrecht zoek ik nog steeds wat rust Verdwaal in een eindeloos doolhof van denken Wie toont mij de uitgang?…

Te moe om te bedenken waarom Te veel hoofdpijn om te piekeren Te veel slaap om te huilen Weet niet meer hoe het voelt Om te rennen zonder twijfel Ben vergeten wat het is Te slapen omdat het moet Te moe om te lachen Te veel hoofdpijn om te dromen Te veel slaap om uit te gaan Weet niet meer hoe het voelt Om kracht te hebben Ben vergeten…

Je stuurt natuurlijk wel zelf, en je moet blijven piekeren tot je het goed gezegd hebt. Maar toch krijg je vaak een fooi van God.…

bijna geveld door een overdaad aan piekeren besluit ik naar het strand te fietsen de wolken hangen laag waardoor ik even de hemel kan raken wind blaast opnieuw de muizenissen uit mijn hoofd ik vlieg met de meeuwen mee er golft me wat goed gevoel toe…

duistere nachten koud en stil nare gedachten eng en kil piekeren en staren naar het plafond woorden onhoorbaar verstomd niets is er meer slechts door stilte omarmd geen liefde zo eenzaam onverwarmd duistere nachten waar is de dag die mij laat beginnen met een lach…

Actieve denkers dienen er voor te waken om tijdens de huidige economische crisis niet te veranderen in passieve piekeraars.…

Stilletjes lig ik onder de dekens Ik peins, pieker en slaak een zucht Verstopt onder de lakens is het veilig Maar ik weet dat ik vlucht Voor de donkere nacht daarbuiten En wat daar op mij wacht Om mij op een onbewaakt moment Mee te sleuren in de nacht Ik draai van zij naar zij Krijg het erg benauwd Mijn huid vertoont rode vlekken En mijn…

Het piekeren gaat maar door en de nacht duurt heel erg lang. Dit komt steeds vaker voor en dat maakt me dan zo bang. Waarom ben ik nu ongelukkig? Blijf ik me zo voelen, de rest van mijn leven? Wordt het ooit weer zoals toen en kan ik dan de liefde weer ontvangen en geven? Kon ik mezelf maar veranderen.…

veel piekeren had niet veel zin en bracht ook zeker geen gewin maar 'k zat er zo geweven in mijn moeder vocht, als een leeuwin de strijd is nog niet echt beslecht nog niet verloren het gevecht en wat ik denk, nog ongezegd want aan het leven zo gehecht...…

ik pieker er niet over.. Men zei: ja, dat is te begrijpen. Men zweeg even en zei toen: waarom neem je geen hond. Verdomd. Men had gelijk. Ik zei: geef mevrouw eens een pootje?…

Mijn vers vertikt het om te lopen ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos, ik pieker me ongans en wezenloos trek alle trukendozen open maar kan mijn pen ook wel in water dopen. Al staar ik dagen naar een sloot met kroos: mijn vers vertikt het om te lopen ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos maar blijf op betere tijden hopen.…

wat gebeurt er allemaal in mijn hoofd er is zoveel om aan te denken 't is niet verkeerd maar af en toe wil ik er even geen aandacht aan schenken ik loop te denken en te piekeren soms is het fijn maar soms ook niet het zijn ook echt geen nare gedachten maar 't is of je ineens weer vroegere dingen ziet herinneringen zijn er om te bewaren…

mijn gedicht is een gebrek aan woorden gevoelens wroeten onderhuids in het rond ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond de klanken janken door mijn hoofd en ziel dat nu eindelijk eens het kwartje viel ik zit te piekeren tobben en te zweten ik had het allang en grondig moeten weten de horizon…

Ik verdoe uren met alleen in mijn bed te liggen piekeren. Ik wil m’n tranen verbergen in de gietende regen. Ik kan mijn schaamtegevoel niet verbergen. Het is niet vergeven, ik kan het niet uitleggen. Vertel me waarom het je niet meer kan schelen. Is dat waar je naar uit kijkt? Ik dacht dat je van mij was.…

Zeg liefje luister eens Mijn hoofd kent nu geen rust Jij ligt hier nu zo zacht Je nergens van bewust Ik pieker deze nacht Je weet, ik hou veel van je Voel erg met je mee Ik denk aan jou altijd Mijn leven is voor twee Ik wil je echt niet kwijt Maar als jij dit niet hebt Mij leuk vindt naar het duurt Stel dat het niet goed zit En straks…

Vertrouwen is waar het allemaal om gaat, en dat ik nou net dat gevoel mis is raar, maar ik moet stoppen met piekeren, ik hou van haar......…

Liever verder dan eeuwig wachten en piekeren over de pracht Liever dakloos dan altijd zoekende naar het dak buiten m'n macht Liever vallen dan opstaan en nooit op het randje hebben gestaan Liever genezen dan voorkomen en nooit naar het randje toe gaan Liever een blauwtje dan een groentje en de afgrond nooit hebben gezien Liever één nacht…

Wat je ook blijft piekeren, het verleden veranderen gaat niet meer. Alleen de keus, er anders mee om te willen gaan, maakt dat de pijn en woede langzaam, al slijtend weg zullen gaan.…

Maar wat geven we nou aan ambtenaar, 'k pieker me suf een beetje naar, ik weet het niet, dus ben nu klaar!…

Al jaren in zijn doen en handelen Gericht op achter Jezus wandelen Elk jaar op Goede Vrijdag bekruipt Hem het gevoel dat angstig sluipt Krijg ik vandaag de nagels door mijn handen Of kan ik nog tot volgend jaar hem wandelend imiteren Om dan wellicht sterven en opstaan ook te leren Nu zo vaak zich die vraag gesteld En zich al piekerend gekweld…

Ach ja, Jij bent mij vele stappen voor, en ik kan niks anders dan piekeren hoe ik jou uiteindelijk verloor..... Ik mis je..... dat je dat maar weet, nee, ik ben de gene die niet deze herinneringen vergeet!…