Alle inzendingen over raar

het rare is dat, wat jij ook zou doen, ik het nooit raar zou vinden. altijd, bij alles wat jij zegt, zal ik daverend applaudisseren hoe erg ook, jouw vergissingen zijn, mijn oordeel zal relativeren. want de fout, jou lief te hebben, overtreft alles.…

Het is een raar verhaal, maar ja, je moet toch iets ?! Oogjes dicht, snaveltje toe .....…

Den dinsendag Vol wisse wassen En struise vrouwen Met ganze passen En hemdse mouwen Silicone tieten Vlaamse frieten En breezers continue Onder grootmoeders Grauwe rokkentenue…

Die ruis in mijn hoofd kreeg een naam, ik noemde het: raar in mijn kop.…

Volvreten, vinger in de keel, omarmd door het fluweel van de nacht, niemand die je ziet, obesitas olet en je gaat er ook nog van transpireren. De voorraadkast is geduldig maar geen uitkomst. Uitstekende botten onzuiver op de graat, zo mager dat het nergens meer om gaat, een schreeuw om aandacht totaal afgeslankt, nog net geen skelet. Tweeduizend…

Durf je zelf te zijn, eerst vindt men je "raar", daarna, is men jaloers op die "rare" die zich zelf durft te zijn.…

‘Raar is zo gek nog niet’, staat er op het shirt van T. Een geinige tekst van Loesje. Hij gaat dit shirt niet dragen. Het blijkt te klein. Is het niets voor jouw Moon? vroeg hij me gisteren. ‘Mmm, ik weet het niet, zei ik. ’Ik wil er niet mee te koop lopen’.…

Ik denk dat uit pure verveling soms rare ideeën kunnen ontstaan.…

Raar, het gevoel wat ik krijg als zij naar mij kijkt , dat gevoel is verliefdheid is mij ooit geleerd. Als ik met haar vrij heb ik wat mijn hartje begeerd, ze is dan mijn minnares, van iemand anders wordt zij niet. Terwijl ik na de daad het plafond bekijk voel ik me raar, ik voel me machtig en onzeker tegelijk, maar eigenlijk bang.…

verleden is niet voorbij het ligt in het heden je vindt het in jou en mij instinct uit de hersenstam dat van de reptielen kwam behoed de schreden vleit zich tegen emotie kust gevoelens in devotie verwarmt de stam begrijpen is zwaar en verklaring onwaar beter woorden vermeden gevoelig ondergaan betoverend aftasten mensenkern blijft raar…

Indien je denkt dat ik een rare ben, dan zou je m’n vrienden eens moeten zien.…

Vakantiegeld, klinkt als een feestje maar is eigenlijk uitgesteld loon waarover meer belasting wordt geheven. De crisis is ons aangepraat opdat de graaiers kunnen herpositioneren en de schulden afwentelen op de burger. Politici blijven beweren dat wij in een welvarend land leven en ik denk dan 'ja, jullie wel'. Een man doodt zijn kinderen…

Enige tijd geleden kwam mij een tekst onder ogen die, hoe aanmatigend hij ook was geformuleerd, mij meteen wakker schudde. Ik weet helaas niet meer of ik de tekst op deze site tegenkwam of elders. De schrijver of schrijfster was kennelijk met dezelfde gedachten vervuld als ik. Dat wederom resulteerde in een gevoel van herkenning en opluchting, dat ik…

Ik gluurde door de brievenbus en ontwaarde een eigenaardig tafereel: een kat met een duikbril op en een hond met een dubbele knoop in zijn pluizige staart! Ik wrong mij door de brievenbus om een en ander nader te bekijken. "Wat komt u doen" vroeg de kat op hoge toon, gemeen loenzend door de duikbril. "Grrrrrommmmm" vulde de hond aan "wij zijn…

Hij is nu geen dokter meer, kom hem nog wel eens tegen, heel raar allemaal. Hij schijnt secretaresses lastig gevallen te hebben, daar zit ik niet mee, zou ik ook doen in zijn geval. Tegen mij deed hij altijd superaardig. Soms ervaar ik mijzelf als een lege huls, een medium voor dolende zielen, die maar willen.…

Als ik naar de titel kijk word ik spontaan weer misselijk, ga bijkans over m’n nek, want het drama dat zich afspeelde tart elke verbeeldingsvorm. Te beroerd om erover te praten probeer ik het dan maar neer te zetten, als voordeel dat het uit mijn hoofd gehaald wordt. Ik rijd op een vrij drukke weg, wat goed te merken is na een mooie periode van haast…

Een raar gevoel heb ik bij terugkomst, Een gevoel dat ik niet kende. Een raar gevoel, Maar toch ook vreemd. Een raar gevoel heb ik bij terugkomst, Terug bij de basis. Alles zo klein, En ook wel kinderachtig. Een raar gevoel heb ik bij terugkomst. Alsof dat alles daar, Iets is dat ik nooit gekend heb. De basisschool.…

Ze denken raar over mij, Ze lachen raar over mij, Ze praten raar over mij, Ze gaan zo over mij, Ik denk nooit over ze, Ik lach nooit over ze, Ik praat nooit over ze, Maar tot nu toe ben ik over ze.…

De meeste treinen rijden nog steeds stipt Er zijn nog weinig bladeren gevallen Al rekenden wij daar op met zijn allen Die hele herfst is volgens mij geskipt Hier zijn de eerste vlokken al gevallen En bij de V&D zag ik al ballen…

Raar kan het leven toch zijn, om naar zo verschillende idealen te streven, gaat de weg naar geluk alleen via pijn? is dat de boodschap van het leven? Als dat zo is, dan heb ik het leven door, ik ken nu het gemis van geluk en ga ervoor...…

Altijd als ik naar je kijk, als ik goed naar je kijk, dan friemelt en dan kriebelt er zo'n raar gevoel in mijn buik net als een klein groen rupsje dat altijd, als jouw mond tegen me praat of lacht, in een mooie vlinder verandert.…

Vind je dat nu zelf niet een beetje raar? Want ik hou van jou, en jij van mij Dus blijf vanaf nu voor altijd aan mijn zij.…

De huismus dreigt, zo zegt men, te verdwijnen De soort is in een kwart eeuw gehalveerd Althans: hij wordt niet meer gesignaleerd In perken, tuinen, straten en op pleinen Dan denk ik: nou, die blijft het liefste thuis dus Is dat niet juist het kénmerk van een huismus?…

Hij viel - z'n valscherm ging niet open - in een der zachtste modderhopen en dacht, dat God hem spaarde. Doch zwaar vergiftigd bleek het slijk. De man - hij lag al gauw voor lijk - viel niet in goede aarde.…

Hier ziet u op de foto van het jaar Hoe al die Irakezen zonder kleren Hun best doen onze rugbysport te leren; Dus duiken ze gezellig op elkaar. En als u soms uw ogen niet gelooft Dan krijgt u ook een zak over uw hoofd.…

Je los te laten niet te weten waar je bent wat je doet waar je heen gaat niet samen te lachen geen plannen te maken niet tegen je aan te kruipen in bed het is waar wat ze zeggen afscheid nemen je loslaten is een beetje sterven…

Ik ben nostalgisch bezig vanavond, zo jaren zeventig, C60, C90 en zelfs C120, chroom heeft die jaren iets beter overleefd. Cohen, besneden heeft hij geen poot om op te staan als het gaat om homo's, theedrinkend begrijpt hij wel dat hij geen hand kan geven aan zijn autobrandstichtende medesteders, bevlekt als zij zijn. Er is niemand opgepakt, metalen…

Drie jaar geleden werd mijn eerste netgedicht geplaatst, mijn ego gestreeld, ik stond tussen de groten der aarde. En dan slaat de gewenning toe, de herkenning ook, hee, d'r staat weer een 'Fred'. Het mooiste moet nog komen, onbekende mensen die er verstand van schijnen te hebben, zeggen dat je een GEDICHT hebt geschreven. Godallemachtig, dat wordt…

Het AD komt vandaag met een extra bijlage die werd gevuld met informatie gehouden en verzameld onder een groot aantal inwoners van ons land. Net op het moment dat er versoepeld gaat worden, dat veel contactberoepen weer aan de slag mogen, dat er meer vrijheden komen, wat een ieder als muziek in de oren klinkt natuurlijk. Toch zijn veel, heel veel mensen…

Zoon vindt dat ik raar loop, alsof ik mijn kracht niet gebruik met mijn benen. 'Ik was bezorgd om mama.' 'Je deed haar loopje goed na', zegt man doodernstig, 'wil je geen gymleraar worden?' Een bord met twee grote stukken wienerschnitzels wordt voor mijn neus gezet. 'Waarom twee?' vraag ik me hardop af.…