Alle inzendingen over rauw

Rare Bird - Down on the floor, rauw en mooi...…

(voor Angela Marie DiFranco (23 september 1970)) Je bent geboren in Buffalo, in de staat New York. Je moeder heet Elizabeth en je vader heet Dante DiFranco. Ze hebben elkaar leren kennen ten tijde van hun studie aan het Massachusetts Institute of Technology, een privé-universiteit in Cambridge. Op je negende ging je samen met je gitaarleraar Michael…

Rouw is een merkwaardig ding. Mijn vader overleed meer dan een maand geleden. Ik heb veel over rouw gehoord, maar had er tot nu toe nooit direct mee te maken gehad. Een schoonmoeder, een opa of oma, het is erg, jammer, maar het greep mij nooit heel erg aan. Ook het overlijden van mijn vader niet. Dacht ik. Ik moest mijn moeder helpen, zo hield…

Nederlands - moedertaal - 29 rare > bijna rauw, rauw medium > half doorbakken well-done > doorbakken, goed doorbakken…

Ik probeer naar iemand te luisteren, maar mijn gedachten dwalen steeds weer af. Drie maanden geleden leefde je nog. Is het echt al drie maanden geleden? Drie maanden geleden om deze tijd, twee maanden, een maand, een week, een dag. Het zijn de gedachten van alledag. Aan de ene kant suist het leven voorbij in een moordend tempo, met een kakofonie…

(voor Stephanie Lynn (Stevie) Nicks (26 mei 1948)) Je bent geboren in het Good Samaritan Hospital te Phoenix, waar je vader Jess bedrijfsleider van levensmiddelenhandel was en je moeder Barbara huisvrouw. Je had een broer Chris. En je opa Aäron, een volkszanger, leerde je op je vierde al zingen in duetten met hem. Je moeder heeft je heel beschermd…

Nadat de thuiszorgetters haar zoon van haar afpakken, komt ze misschien tot inzicht, al vrees ik van niet, want ze lust alle tegenstanders rauw. Voor hem zie ik betere vooruitzichten. Na een herprogrammering zal hij zich graag te goed doen aan rauw vlees in de vorm van rosbief en haring en zal zijn algehele gesteldheid zienderogen verbeteren.…

Er was eens een grasgroene haring Die stond op het punt van een paring De mensheid zei: nou Wij lusten haar rauw Dat was een heel nare ervaring…

een rauwe schreeuw breekt de prille nacht in stukken en ik schrik op uit vergeten mijmeringen een besef dat dit moet zijn wat anderen leven noemen dat dit - wat het ook is - van mij is en dat dit mij heeft wakkergemaakt uit een ver verleden…

de nacht sluipt over lichtresten er valt geen sterrenstof uit deze inktzwarte poel rauwe keelklanken voeren de speld richting pijn laat de poppen dansen…

Wat ongeschonden in hem huist het is geen zuiverheid het is geen kind dat met nog stompe letters schrijft het is een blik die rauw en ongenadig kijkt het is wat tegenstrijdig hem ontwricht en dwingt het is weerbarstigheid ---------------------- uit: 'Gekras', 2001.…

zoals bij Brel de teksten rauw & schrijnend moeten zijn zo zijn gedichten dikwijls het mooist wanneer ze wreed verslag doen van het alledaagse leed het leven is nu eenmaal niet alleen maar rozengeur…

Ze schreeuwden van de daken, het klonk ons veel te rauw, nu zijn ze in witte lakens in een spierwit gebouw. We konden er niet meer tegen, we wisten het zelf al wel, we zitten hier niet verlegen om boodschappers uit de hel.…

De rauwe stem, vibrerend... zingend over vreugd en smart. Een lied, dat raakt..., feilloos neerstrijkt in het hart. En eenmaal daar beland niet is te wissen.…

Onder mijn huid kroop jij niet zacht en teder maar woest en wild nachten scheurden lieten dagen rauw naar adem happen de lucht licht bezwangerd verdonkeremaande het eerste voorjaarszonnetje…

Nazareth - Sunshine, rauw en mooi. Ondertussen dans ik voor Joke de Driekus, hoop stiekem nog op een bijdrage van mijn 'oude' vriend Günter.…

angst snoert de keel en kleurloos wordt de tijd lucht hapt naar spijt in snikken rauw gesmoord bitter is zout en drijft de wanhoop voort maar nu en nooit stolt dit bloedend hart of laat mij koud…

Het bos neemt mij in haar armen, brengt mijn rauwe ziel tot rust en ik voel hoe na een tijdje de warme ochtendzon mij kust.…

Zij hebben hun leven verward met elkaar niet geheel en ongevaarlijk van stilstand in de benedentuin flirt een herinnering met geplante struiken en kinderen spelend de rauwe werkelijkheid drukt vingertoppen als schurend zand tegen hun oogleden zo klein kan het zich leven zo dreigend toch "het" vergeten…

Harde, rauwe kreten trommelslagen op haar ziel, het is zijn gistende woede die weer tot leven komt Haar gezicht een masker van bevroren schrik als hij haar aan wil raken, aarzelend en schuldbewust En weer hoort zij de woorden "sorry, schat", ze voelt haar lijf verstijven want dat is wat hij altijd zegt…

De wolf wijst zich de stilte na, proeft van rauwe woorden, slikt de nacht met ruwe brokken. Afvallige twijgen kruisen hun degens willen zich met de onstuimige wind bewijzen. Het uitzicht vindt zich aan de zee waar de ene meeuw de andere het fluisteren beneemt.…

Even dacht ik aan het genot van Eindeloze Liefde, onttrokken aan de rauwe realiteit van ons onbeholpen gedrag in deze wereld, totdat het tot mij doordrong dat Liefde, welke altijd voortduurt, eigenlijk onmenselijk is, alleen al door de migraine veroorzakende, eeuwigdurende, geuren van rozen en Lelietjes- van- dalen.…

Wat ooit papavers en madelieven waren aangetast door een stortbui Schuimkoppen in een rauwe, blauwe vlakte. Versnippering van weefsel. Morgen en dan pas overmorgen: Bedolven onder ontredderde gebaren. Nodeloos zwelgen in het zweet Dat mijn rug laat rillen. Het antwoord weigeren Tot het bijt in mijn geheugen.…

waar in straatlichtenschaduw hovaardig langs walmende riolen heen zijn trippelende tred parmantig het vastberaden zijn verbergt wacht het spinnen een rauw geschreeuw als liefdeskreet naar rivalen toe snorren de haren zijn druilend miauw in een kattig antwoord aan loopse tijden…

Je afscheid sloeg een krater de wonden nog rauw. Waar blijft nu ons later? Waarom deze kou? In mezelf, herken ik je trekken, dan word ik soms boos. Verdekke!! verdekke!! Roos!!…

Rauw glijdt langs de wand mijn bast. Touw is strohalm, is mijn angst die beter past. Ik blijf dus hangen zeker van de afstand die ik nauwelijks durf te klaren want dat touw... hoe houd ik dat in godsnaam vast.…

muziek is een klein stukje tijd dauwdruppels vroeg in de morgen de stilte ver in de nacht en de zomerzon overdag muziek is een klein stukje poëzie ondoordringbaar maar toch mooi muziek is een klein stukje ellende rauw maar onmisbaar muziek is een klein stukje kunst…

Als jij van mij houdt zeg het niet spreek geen mooie zinnen toon met je stem enkel geluid laat me beminnen de ongeschreven regels tussen de aren van je blanke huid het licht naar je glanzende ogen volgen me snijden aan rauw gras morgen zal ik je stilte nog proeven…

Ik weet niet of het mijn herinnering is waar ik eindeloze straten zie, waar de wind je in het gezicht striemt, blazend, en zie rauwe natte tegels onder voeten hozend het kleed van mijn verafgode begeleider waar ik het spel mee deed "ik zie dat wat jij niet ziet" laat maar waaien…

Zulk nieuws is spannend, tropisch, rauw en top! 't Is nobo's in the bush en op het randje Ik zal zeker ook in Ede rond gaan hangen (als bekend wordt dat de poema is gevangen)…