Vanaf de straat zie ik je zitten, glurend achter horizontale strepen
op 2 hoog, door sanseveria’s omgeven.
Mijn ogen vangen je blik, een lach komt op je gezicht.
Voor ik de deur van de galerij bereikt heb, opent je brede lach mijn hart.
Jij, boezemvriendin van mijn schone mama.
De zondag loopt zo op een mooie manier ten einde.
Harde geluiden…
De ongelooflijke, onvoorstelbare voorschriften van de longverpleegkundige deden mij duizelen. De huisstofmijt, een minuscuul klein diertje, onzichtbaar voor het oog, dat bij duizendtallen vloerbedekking, bankstellen en wat dies meer zij, bevolkt, moest "tot het laatste diertje" vernietigd worden als betrof het een soort van alternatieve holocaust,…
Hoe verdrietig was jouw leven,
veel verlies, weinig geluk.
Je wilde heel veel geven,
maar maakte ook veel stuk.
Het was vaak niet zo bedoeld,
een ieder weet wel hoe dat voelt.
Ik begreep je vaak wel goed,
praten over verdriet,je wist niet hoe dat moest.
Je kinderen begrepen je niet altijd,
je zei de verkeerde dingen,en had dan spijt…
De strijd leek al gestreden,
het afscheid was nabij.
Het leed leek al geleden,
het leven leek voorbij.
Het afscheidsgedicht geschreven,
daarover voel ik me nu schuldig.
De dood had niet echt haast,
en het leven was geduldig.
Een operatie zou je helpen,
voor ieder totaal onverwacht.
Dat zou ons bloedend hart stelpen,
wat ons weer vreugde…
6.278
Bezig met laden