Alle inzendingen over schuren

Eerst moet de hele schuur maar eens leeg, heb ik voor de zesentachtigste keer besloten.…

de avond schuifelt over de rivier het brakke water prevelt zijn brevier populieren gooien het licht aan flarden wolken knielen in dit lome uur op de hoeve drijven ruige boeren argeloze koeien in de schuur.…

Column van Kees Gisteren besloot ik mijn schuur op te ruimen. Dat voornemen lag daar ook al twintig jaar, ergens achter de grasmaaier en een halve zak potgrond uit 2003. De dozen met folders en oude kranten stonden er als stille getuigen van een tijd waarin ik blijkbaar dacht dat reclamefolders historische waarde hadden.…

' 'Ik zal even in de schuur kijken, volgens heb ik er nog een paar. Loop maar even mee. Eenmaal in de schuur kneep ze hem in zijn kont. 'Wat heb je toch Carla, laat dat. Zoek een jongere kerel, maar blijf van mij af.…

'De schuur van een man is het raam naar zijn ziel.' Aristoteles. Ik ben een man. En ik heb een schuur. In Engeland ben je dan een sheddy: een schuurman. Daar is het hebben van een schuur een trend. Een groeiend aantal mannen bezit daar een schuur. Er is een week van de schuur en een verkiezing de beste schuur van het jaar.…

De premies voor het ziekenfonds werden mij te duur Daarom richtte ik een kamer in achter in mijn schuur Het ziekenfonds werd opgezegd dus kon ik investeren Want ik was nu eensklaps rijk niets kon mij nog deren In de schuur vond ik een bijl en allerhande zagen Zelfs twee messen vond ik daar die er al jaren lagen Ik heb het spul zorgvuldig…

ik schuur tegen muren die ik zelf heb gebouwd wil gaan vervellen veilig vertrouwd weer herstellen gaf jij mij de stenen die tussen ons kwamen te staan metselde ik aan de scheiding lieten we elkaar zo maar gaan het was ieder voor zich vrijheid in ruimte en tijd maar de warmte verdween door gebrek aan intimiteit vervellen is geen herstellen…

als woorden schuren over de ziel breken korsten af die leegte maskeren van pijnlijke vuren denkend worden zíj jaren verdoofd dan wel verdrongen in vleesgeworden lichaamstaal en zijn kennelijk door een vroege duivel afgedwongen hoe zeg ik nog je mag er zijn als goud smelt in warmte wat zeg ik nog als de tong slechts wonden kwelt…

Achter de schuur zit ik, en mijn gezicht is vol van tranen en van wasgoedgeur. ----------------------------------------------------- Uit: 'Omtrent het getij', 1985.…

Ik loop de schuur uit, achter mijn rug gebeurt weer een moord, en vlucht snel weg uit dit duister oord.…

ik schuur een vinger over de grove steen kan niets zeggen jij bent weer koud als voorheen…

Geschreven woorden zijn minder warm dan gesproken woorden, waarin men de adem voelt en het schuren van de onrust hoort.…

Leg de bergen die er niet zijn maar in de schuur die er niet staat zodat ze het landschap dat er niet is niet storen. En ook dit huis dat nog niet is gebouwd wordt nauwelijks bewoond. Enkel de geur van mijn handen hangt hier even in het rond.…

En ik ga er vanavond mee schuren. Schuren wat schuren zeg ik, dan doe je maar een oud t-shirt aan. Nee mam..hoe noemde jullie dat dan als je tegen elkaar danste? Nou zeg ik dat noemden we vroeger slijpen. Ha zegt ze terwijl ze achter haar pc zit, dat is geen gek woord.…

''Zeg ouwe, heb jij het licht in de schuur laten branden?'' ''Nee, vandaag ben ik niet in de schuur geweest, ik ga wel even kijken. Voorzichtig deed hij de deur naar de tuin open en liep naar de schuur en zag tot zijn grote schrik, dat een kerel de schuur uitkwam met zijn nieuwe fiets.…

Zij had namelijk van mensen in Breskens gehoord dat er die avond in Groede een kerstfeest gehouden werd, ergens in een grote schuur. Men beweerde dat er daar wel zestig katten in woonden! Daar wou zij natuurlijk een kijkje gaan nemen hé! Maar waar stond die schuur nou toch?…

Later op de avond toen de schuur verlicht werd met oranje lampen zag ik een jonge vrouw de schuur binnen komen. Ze droeg een kort strak groen rokje en kwam naar mij toegelopen. Ze vroeg of de stoel tegenover mij vrij was. Dat beaamde ik en ze keek vriendelijk naar me en ging zitten.…

In de holle zandloper schuren scherpe korrels de tijd steeds verder uit hoe verder het zand hoe sneller de korrels het lijkt wel of de tijd almaar sneller gaat als je ouder wordt terwijl jijzelf alleen maar trager wordt ... .. .…

scherp snijdt het in zijn lichaam wonden schrijnen en schuren rusteloos draaien gaten vallen in de nacht zijn hart bonkt koortsig een dans zwarte vlekken eindeloos draaien in het donker stollen cijfers als bloed…

De wijzers van de klok schuren niet langs een plaat maar vijlen wel en wee uren na uren 1 wordt 2 En zo kan liefde duren jaar na jaar totdat En ja wie raakt er ooit geschokt door het doven van ontstoken vuren jij?…

en ging uit zijn dak, waarmee hij ook zijn halve schuur afbrak.…

Verveeld slaat ze een paar vliegen opzij en sjokt met haar dikke lijf langs de schuur. Ze loeit een paar keer hard op de boerderij en zet dan de aardappelen op het vuur.…

Moe en dof je glans verloren nieuwe laklaag in 't verschiet eerst goed schuren dan wat grondverf in het voorjaar een nieuw lied alles staat nu in de steigers plannen wat wanneer en hoe laat maar rustig tot je komen blijf nog maar een maandje moe.…

Ik zag toen de deur van de schuur open staan en ik weet zeker, dat ik de deur op slot had gedaan, want ik was niet dronken. Met een flesje bier in de hand keek ik gespannen naar de schuur en laat ik nou een grote kerel uit de schuur zien komen.…

in de sneeuw van je haren glanst de ijsbaan van je hoofd scheve schaatsen krassen daar genoegens schuren zinnen leggen bloot de climaxen ontdooien maar je vriest de graadjes lager met plezier de hitte in een gletsjer lust laat weerstand smelten in het zondige vertier…

Voorlopig zat-ie in een schuur gevangen. Asiel en voedsel zoekend moest-ie hangen. Hij was bij 't pikken van een ei betrapt. De stakker had zichzelf in brand gestoken en stierf. Hij was pas laat gestopt met roken.…

even stil in eigen huis even weg van al ‘t gedruis even rust de ogen toe even niets meer veel te moe even diep laat ik mij gaan dan heel zacht roep ik hem aan breng mij de zee Heer en de wind stuif met zand en schuur dit kind…

Als ik drink dan ben ik beestig feest ik door de ganse nacht alles vind ik dan erg geestig ben de laatste die nog lacht Lig ik 's morgens in de kreukels kraak ik als een oude schuur braak de stoep vol frit-met-pickles toch nog vind ik de prijs niet duur Nuchter ben ik erg verlegen ben ik stuurs een stroeve vent en ik kan ook nergens tegen weet…

Men springt op de schuur en vandaar kan je ieders tuin zien: de schuren staan aaneen. Omdat ik vogeltjes voer, heb ik een netwerk van touwen over mijn tuin gespannen zodat er geen grote vogels mijn tuin in kunnen. Ik dacht nog: gelijk een beveiliging want als je van de schuur afspringt hang je in de touwen.…

ik hou me vast aan halmen aan het strand, aan zee ze buigen, breken af de wind voert me mee mijn voeten schuren een spoor in het zand de wind lijkt te winnen trekt me over het strand ik hou me vast aan halmen een nutteloze strijd hoelang nog sporen trekken eenzaam door de tijd…