Alle inzendingen over soms tot meer in sta

Dit is mijn eigen route Ik wilde jou ontmoeten Al besefte ik meteen Deze weg loop ik alleen Soms eenzaam waar ik sta Langs de weg die ik nu ga Maar ik breek en vecht me vrij Want deze route is van mij Wat ik zoek kan ik niet vinden Niet in liefde niet in vrienden Niet in wie of wat ik ken Wat ik zoek is wie ik ben…

Gezien het veelvoud van excellente inzendingen op alle tabbladen, voelde ik me soms een beginneling, die nog steeds met en griffel op leisteen zat te schrijven.…

En weet je, soms is het leuk om iets volkomen zinloos te doen, daar valt over te praten en te lachen omdat we dan weten dat het totaal geen zin heeft!…

Ik sta voor je... ik sta achter je... Maar je ziet me niet staan... Ik sta voor je... Ik sta naast je... Maar je ziet me niet staan... Dus als ik aan jou denk... Rolt er een traan... Over mijn verliefde wangen...…

Voor een mummie is het leven even ingewikkeld als de dood.…

Soms concludeer je, dat je tot conclusies komt die je niet wilt concluderen.…

Soms zeer onverwacht helemaal niet kan reageren, of verkeerd reageren. Jullie zien niet dat de aansturing van de spieren soms totaal in de war is en ze haast niet kan lopen. Soms kan ze doen alsof ze alleen maar last van haar knie heeft, die ooit gebroken is door botontkalking. Soms denken jullie: “Kan ze niet beter uit haar ogen kijken”?…

wat sta je daar te lachen eenzaam in het landschap alsof er nog een trein passeren moet die jou van strepen licht voorziet je staat alvast te wuiven stel dat je wordt ontdekt als riet aan eenzaam water dat buigt voor een publiek soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet…

Als ik hier sta Zie ik jou daar Mijn hand reikt naar je toe Je haalt het niet Als ik daar sta Zie ik jou hier staan Jouw hand wil me pakken Je haalt het niet Een muur van woede Staat tussen ons in Hoog en onbereikbaar Je haalt het niet Afstand Tijd Kracht is nodig Haal je het?…

Soms in een enkel ogenblik Wanneer blikken elkaar vangen Gaat er een tinteling door je heen Van onbestemd verlangen Soms in een enkel ogenblik Krijg je zomaar ineens een zoen Het is een blijk van saamhorigheid Daar wil je dus niets aan doen Soms in een enkel ogenblik Voel je een hand langs je rug Maar omdat het eerlijk gaat Trek je…

Soms, soms dan mis ik je gewoon zo, zit je daar stilletjes in mijn hoofd. Denk ik terug aan ons in een razend tempo, en word dan van mooie herinneringen beroofd. Soms, soms dan moet ik je even missen, om weer even te beseffen waarom wij niet meer zijn. Daarna kan ik mijn gedachten weer wissen, en ben ik weer terug in mijn eigen domein.…

Heel soms is moeder zijn geen feest, al zou je wensen van wel. Perfectie in moeder zijn bestaat niet, het is geen spel. Je kunt proberen, ze te "sturen", omdat je zelf ook kind bent geweest. Maar als ze de "verkeerde" kant opgaan, wie bloedt er dan het meest?…

Soms wil ik dingen beter doen gewoon omdat het beter kan maar dan denk ik, laat maar zo een ander weet hier toch niks van. Soms wil ik dingen anders doen gewoon omdat het van mezelf moet maar als ik dan terug kijk, denk ik ach, het vorige was ook wel goed.…

Soms, niet altijd ben ik het even kwijt dan vertroebelt mijn blik en denk ik STIK kom ik om in zelfverwijt Soms, maar heel even denk ik na over 't leven er schiet van alles door m'n kop ik vlieg van dal naar top en wil alleen nog maar geven Soms, eigenlijk zelden, dus soms doe ik wel eens iets doms Oh, dan is daar weer dat gevoel…

Soms blijven woorden hangen, alleen niet samen als een zin. Stil blijft achter het verlangen, welk woord vormde het begin? Na heel lang zoeken besef je dan, dat wat het begin was nooit het einde zijn kan.…

Soms moet ik wel eens lachen.…

Soms heb ik niets te denken Zonlicht in het hoofd Bij duistere gedachten zwijg ik soms in ongeloof Soms geen geld slechts handen in de zakken of koud op bed Soms meer dan ik aankan Soms rust soms pret Maar soms. Heel soms. Voel ik dat verlangen Op zo'n somse dag in mij…

Soms ben ik een dichter en soms ben ik dichterbij de hel, soms mag je me niet en soms wel.…

Soms ben ik tot niets in staat...…

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

de innerlijke kracht om in rust te zeggen dat wat je bezig houdt is een acceptatie van mij, voor jou diep van binnen sta ik aan het strand soms met woeste golven en soms slechts met de zon in mijn hand…

Maar soms sta ik stil. Stil bij het feit dat het zo onherroepelijk is, dat je niet meer gewoon de telefoon kunt pakken en met elkaar kunt bellen, of gewoon zegt: tot zo, ik ben onderweg!…

Note: ik was niet boos maar reageerde op haar door te zeggen dat: ik soms ook wel iets wilde maar dat niet kon omdat er geen vervoer was en ik dacht daarbij aan een begrafenis, zij dacht aan een musical die ze dus al meermaals gezien had ook nog!…

wezen tot het zo ver is en tot dan sta je los van de vaststaande feiten nooit sta je los van mij…

met jou verdwaal ik niet al lopend door het leven ik raak de weg niet kwijt hooguit voor heel even sta soms heel even stil of loop een beetje om hol dan weer snel vooruit of keer een keertje om ik zie wel hoe en wat weet soms niet hoe 't moet maar wat er ook gebeurd het komt allemaal wel goed…

soms eenzaam en zo verloren sta je daar niemand die het ziet tussen bomen onder bladeren verscholen een echte vlegel kom maar uit ik heb je gezien bijzonder rijk bloeiende * Salomonszegel *…

Soms heb ik het gevoel Dat ik op een zijspoor sta Dat ik niet meetel En aan alles voorbij ga Alsof ik met mijn neus tegen een raam Naar binnen kijk En zie hoe iemand anders mijn leven leeft Ver buiten mijn bereik…

Wat al veronica's! - ik wou, ik kon mijn voet bezij hun diep-blauwe-oogjes zetten, maar 't is te vol.…

en soms dan denk je er is zoveel nog te zeggen, maar je weet dat liefde juist soms niets zegt. soms niet vraagt ook uit te leggen, dus sta je..... half gebroken, half recht.…

ik rek deze dag nog even met mijn rug tegen de muur geniet van elk uur dat hij mij teruggeeft in warme stralen er groeit een boom uit de maan wil ik soms vliegen dan de grond wordt koud ik sta maar eens op ik ga ervoor…