Alle inzendingen over spelen met gedichten

Bij elk fragment staat het gedicht vermeld waar het uitkomt, de dichter en het bladzijdenummer in Warren’s Spiegel. Een niet genoeg te prijzen bundel! Genieten mensen, in die Spiegel van Warren. Het leuke van werken aan zo’n puzzel is de kennismaking met veel onbekende gedichten.…

Toen ze 65 werd legde de schoonmaakster het dweiltje er bij neer.…

Maar ik wil dat mijn gedichten erbij staan als mooie, goede, speelse gedichten, zoals ik dat nú vind.…

woorden in een zin die ik in een gedicht bewaren wil…

altijd wachtend achter de pc het spel is nog niet uitgespeeld een slimme zet als opening het tegenoffensief de polemiek wordt ingezet verbeten worden slagen uitgedeeld vol passie en met vuur het spel van armoe weer gespeeld de inzet van vandaag neem een gedicht niet goed wel slecht ten strijde dus vol heftigheid voor echte…

Je leerde kijken ogen mond gezicht Je leerde spelen doosje open dicht Je leerde lopen lampje knopje licht Je leerde lezen letter woord gedicht…

je leerde kijken ogen mond gezicht je leerde spelen doosje open dicht je leerde lopen lampje knopje licht je leerde lezen letter woord gedicht…

de stilte onder gedichten verwoord slechts een amen het kleuren van gezichten geluk zonder voeren van reclame zuiver lijkt het in de zomer in de winter is het koud Ik ben vaak een dromer en soms toch wel wat stout weet dan dat mijn gedachten speels verwijzen naar het leven waar nog veel valt te verzachten om ook even een glimlach te geven…

Uren zit ik soms te staren Naar het scherm van mijn pc Woorden wegen en wikken Die ik dan in zinnen ga tikken Prachtige te gekke gedichten Zie ik dan op 't scherm oplichten Het voelt als een lot in een spel Stuur het op naar www.nederlands.nl En dan steeds naar de mailbox kijken Zouden mijn gedichten mogen prijken Op die site met zoveel…

Spelend met taal bouw ik aan mijn gevoel Zo maak ik de wereld die ik het beste ken Wil iemand bij me stilstaan dan ben ik net een kind dat buiten mag spelen even tijdloos Is het dan vreemd Dat ik dit gedicht zie als een cadeau voor jou en mezelf gemaakt?…

Van een gedicht verwacht ik dat het is geschreven in goed Nederlands, behoudens de vrijheid van dichters om te spelen met taal. En daarbij besef ik heel goed dat mijn taalgebruik ook niet bepaald van het hoogste niveau is, ook niet in mijn gedichten. Derhalve applaudiseer ik en roep ik BOE met de nodige bescheidenheid.…

Kwetsbaar, open en alweer VOOR die ander Ook dit behoort tot één van mijn plichten Misschien dat ik door deze gedichten verander Een positief gedicht, een positief gevoel Ervaringen die blijven steken in mijn klotekop En dan mijn masker, stevig, onbreekbaar en koel Een aan touwen vastgeknoopte pop Kom, speel met mij, neem het stuur in je…

ieder spel is heen en weer soms even anders op en neer het lijkt op geven maar ik neem toch meer ik groei tot ik weer geven kan dan speel ik op en neer soms even heen en weer…

Nederlands - moedertaal - 8 game > computerspel, spel, spelletje gamen > spelen, computerspelen…

Men lauwert in Athene tal van helden Al komen deze lieden veel te kort. Ze leven immers enkel voor de sport En hebben verder amper wat te melden. Hoewel je toch de Paralympics hebt Zijn deze sporters ook gehandicapt.…

Na het zingen en het spelen dans ik met jou de wereld rond omdat jij als enige van allemaal mijn zingen en spelen van waarde vond.…

Heerlijk in de plassen spelen modderspetters op 't gezicht grijs opgedroogde druppels dromen van een ,onnozel, wicht. 'k zie mezelf zo graag nog eens lekker baggeren in die troep even nog een kind gaan wanen spelend op de natte stoep.…

Mijn spelen is leren, mijn leren is spelen.…

Want achter die schmink op zijn gezicht schuilt een droevig persoon die zijn ware aard niet laat zien mime spelen is voor hem zo gewoon. Hij kent de wereld zo anders heeft de gemene kant ervan gezien niemand kan hem doen veranderen of zijn gedachten daarover laten herzien.…

Ze bouwen steden in de klei leggen riolen in de straten voor het vuile water één voor ’t hemelwater kinderen spelen in ondiepe plassen bouwen kleikastelen ogen omgewassen spelen dijkje leiden water hoe dat vastloopt op de klei…

Je grimmig oog snijdt Door merg en been en vel Alsof je een spookhengst berijdt De iris smeult, de pupil laait Ik begrijp geen grein van dit giftig spel De mistflard die in mijn kop verwaait Ik vlucht onder mijn donsdeken Tel snuivende rammen tot ik slaap Ze vermenigvuldigen in een luchtbel Hollen dartel naar een rillend schaap Het lijkt…

knarsetand van speelse woede, dondert en vrijt met zaterdag ik ontwaak met een gedempte zon van dubbel gebakken spiegelei. m'n haren los door elastiek rekken het voorbije rusten Later onthoud ik je maar frees de ruwheid van je kanten, streel je jonge vacht…

Een spel dat ik maar niet kan winnen belandt bij mij geruisloos onder een flinke laag stof. Een spel is geslaagd als je er een haat/liefde-verhouding mee aan kunt gaan. Neem nu bijvoorbeeld Mens-erger-je-niet, een prachtig voorbeeld van een spel dat ik vroeger intens kon haten of waar ik juist heerlijk van kon genieten.…

een halve melkplaat, gesneden en een half donkerbruin, vermoed ik ook gesneden, vandaag voedde ik mijn kind het beleg deed er niet toe het brood was nodig om te kunnen spelen wonderbaarlijk…

uiteindelijk staat dat kind daar, aan de zijlijn, verbaasd over zoveel inzet, wilde alleen maar spelen.....…

:), mijn hoofd gonst want gedichten.nl is de weg kwijt, de top 10/100 staat volledig op z'n kop, (net)gedichten worden terzijde geschoven als oud vuil, er wordt een smerig politiek spelletje gespeeld..... als je goed kijkt, zie je dat poetin lijkt op jp, beiden spelen een vuile oorlog om maar gelijk te krijgen.....…

Wie voor God wil spelen, moet eerst naar de toneelschool.…

Ik ben zo iemand  die in zijn eentje gitaar heeft leren spelen, geen noot kan lezen, alles op gehoor en Door Oefening Sterk. Dus als er straks een nummer in As of Bes of zoiets ingezet moet worden val ik genadeloos door de mand. Bovendien speel ik geen blues en dat kon weleens de meeste problemen geven.…

ik laat de lente in mijn handen spelen wanneer ik een gedicht op het linnenwater teken over vlinders die gaan slapen onder de verlegen schaduw van onbedwingbare woorden die ik zachtjes als nevels uit mijn ogen laat stromen naar de duizend stappen die ik dans met jou op een lichtsluier van je lach eindeloos mag ik zijn in de dauwdromen…

is ben spiegelloos van steen 120 tellen vind ik wat lang het is maar een spel Ik zie haar weifelend bang knipoog en krijg een lel…