Alle inzendingen over spelevaren

Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim niet meer te spelevaren, dragen bomen herfst, en vluchten vogels van de baren. Zo snel gaan de getijden en scheidt het zijn van waren. ------------------------- uit: 'Linkeroever', 2004.…

achter de volgende stroomversnellling ligt het misschien al een hele tijd zoek serpenten zijn als was onder mijn voeten vissen bijten verdronken in het zand ik roei langs kadavers vol verwondering voor het ongerepte stukje muziek een adelaar speelt banjo de echo antwoordt niet…

Ik vind het leuk om een beetje met de taal, met woorden, te schuiven en (verkeerd) te combineren, of juist niet terwijl het wel klopt dat ik u voor de gek houd. Een uitslaande brand die inslaat als een bom, behoorlijk heftig toch!? Noodweer terwijl ik er niet om gevraagd heb, zonneschijn maar het is wel degelijk zo, wolkbreuk zonder dat je er op rekent…

Dromeland droom je land Schrijf namen in de lucht Blaas bellen van papier Veeg strepen op je wangen Knutselaar knip jij maar Maak rafels in het kleed Lees tekens in het zand Draai krullen in mijn haar Speleman spelevaar Bouw bomen in een stad Haal legers uit de stal Leg alles nog eens uit Stuntelaar stapel door Stel alle stenen op…

De jongens en de maagden, als of ze nog kleene waren, gaan lopen in de lanen, in de locht, en spelevaren. Het kindje, dat geen tonge en heeft, nu zingen kan; en ‘t aaien van moeders hand- en mondgebaar vriendtoevig tegenkraaien. De vogels zingen, de aarde zingt, de kruiden en de blommen...…

Ik had uitzicht op door elkaar heen krioelende en spartelende en spetterende vaders, moeders en kinderen alsmede opa's en oma's, die hun lieftallige dan wel baldadige kleinkinderen voortduwden in hun bontgekleurde plastic vaartuigen en deze lieten spelevaren op de stroom.…

Bij 't dobbrend spelevaren Belonkt door 't sterrenheir, Gewiegeld op de baren, Zacht heen en weer, Alleen, alleen, o lieve! Alleen en onbespied Met u de zee te klieven... Waar' 't weelde niet?…

geregelde farkeljen it hommels en dwerse swalkjen it reevjen fan dyn gelyk doe’t hja it skip útteagen en do fergean moast wienen it net de kâlde orka’s dy’t it spatwetter opwielen mar de wyte weach fan soannen draaikolk de kist glijdt over de deinende deemoed van de kabbelende mensenzee ik had overal vrede mee: het regelmatige spelevaren…